Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

uparła się czy kocha

bez znaczenia na zewnątrz

 

zbyt inteligentna bestja

żeby się przyznać że nie

że jakiekolwiek nieee

 

jak w piosence nie chce

iść całkiem sama 

 

jedna drugą nigdy nie olśni

żeby się przyznać że nie

że jakiekolwiek nie

 

 

Opublikowano

jeśli o czymś nie rozmawiają to znaczy że nie mają z kim , albo tak sobie myślą tylko , tylko ciałem myślą i mówią, i mówią sobie że nic nie mówią, nie było słów nie ma tematu a co poza tym ? 

Opublikowano

@hania kluseczka

Chyba że się kochała w tym samym mężczyźnie i to w zasadzie dobra przyjaciółka, i ch.j wie co jest ważniejsze przyjaźń czy miłość, a potem mijają lata piszesz sobie wiersz z kompletnie inną intencją, zaczynasz rozmawiać o nim i wyłazi z ciebie że w zasadzie dalej cię uwiera że dla kobiet jest miłość ważniejsza niż przyjaźń. A to w kontekście tego że w marcu ma urodziny i chciałabyś się odezwać ale coś w środku chciałoby ją wytargować za włosy. To tak w skrócie;) Ale do prawdy wiersz miał być o czym innym

@Jacek_Suchowicz

Z jajem to jedyny ratunek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Benjamin Artur   Piękna metafora lata i jesieni jako dwóch przeciwstawnych trybów przeżywania - natchnienia i nostalgii, wiersza i prozy. Obraz furtki zostawianej dla kogoś, kto nie wróci, jest bardzo emocjonalny. Podoba mi się ta forma pytań retorycznych, które nadają całości rytm niepokoju. Bardzo podoba mi się. :) Pozdrawiam. :) 
    • A daje i Nil: bulwy by w Lublinie - jada.   Łoi co kanar - grule - welur gra na kocioł.   Iks, ul, kanon, a pyry - rypano na kluski.   Stare, Ibo: kartofle elf o trak obiera...ts.   Ziemniaki, Kain - me, Izy...   I na prażynki - pi(ę)kny żar, pani.   A na puure - żeru - u pana.        
    • @Gosława   Wiersz czyta się trochę jak kadr z mrocznego filmu - zaczyna się od szerokiego planu, by na końcu uderzyć  ostrym zbliżeniem. Pierwsza strofa angażuje zmysły - sprawia, że leśna przestrzeń staje się gęsta i niemal namacalna. Natura jest tu spokojna, ale podszyta subtelnym niepokojem. W drugiej części krajobraz zaczyna jednak ożywać, a las staje się drapieżny. Świetny jest ten moment przejścia od kontemplacji przyrody do brutalnej, surowej fizyczności. Jeżyny raniące łydki i krew spływająca wzdłuż palców wyrywają z onirycznego klimatu do ciała i bólu. Natomiast puenta - słowo - "zliż" wszystko zmienia. Z ładnego obrazka natury w niezwykle intymną interakcję, bo w tym gęstym lesie nie jet się samym.  Niezwykle plastyczny, gęsty od emocji i po prostu świetnie napisany wiersz. Zostawia z poczuciem fascynującego dyskomfortu.
    • Na Grochowie mieszkał sobie Roch Miał on prasę, którą łuskał groch Aż tu prasa się zepsuła Grochem Rocha w twarz opluła No mój Rochu! Przy robocie nie bądź śpioch!   @Annie @jan_komułzykant koszerne teraz? ;)
    • @Radosław   Ładna metafora, ale struna, którą się przeciąga za mocno, w końcu pęka. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...