Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Oni wszyscy szarmanccy i mili
żaden z nich ponoć nie pije
i chcą życie kobiecie umilić
niestety tylko na chwilę.

Mami kobietę tak jeden z drugim
błyska kulturą z początka
nadziei kapkę w człowieku zbudzi
po snach się trochę pobłąka.

Naobiecuje bzdur co niemiara
przyniesie polnego kwiatka
zrodzi się wtedy naiwna wiara,
że oto trafia się gratka.

Bo noc nie będzie taka samotna
i kran ktoś w kuchni naprawi
może przypadkiem, nawet przelotna
miłość się w końcu pojawi.

Spodnie się zjawią w szafie zniszczonej,
w łazience krem do golenia
nawet nie musi gdzieś pod balkonem
w lirycznych się skręcać westchnieniach.

Lecz oni tacy niewydarzeni
i wszyscy z kwiatka na kwiatek
kobiecej troski żaden nie ceni
chwilka i znika gagatek.

Opublikowano

fajne , ale ostatni wers proponuję:
kucnie i leci gagatek

czy coś tu można dłużej ukrywać
bo temat jak wódki setka
chłop hydraulik to nie jest zgrywa
on każdą rurę przetka

te przemyślenia to brzmi jak walka
proszę już więcej nie grzeszcie
on działa szybko zlew umywalka
często przetka coś jeszcze

psychika prosta jak tor ekspresu
obcy gadżet czy lateks
kiedy odchodzi zazwyczaj wesół
w garści jak zwykle kwiatek
:))

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz
No dzięki Jacku, zainspirowałeś do osobistej zmiany tym gagatkiem.

Kiedy chłop hydraulikiem się zowie
talentów w nim co niemiara
wystarczą one by białogłowie
z życia uczynić ambaras!

Kiedy z kwiatkiem hydraulik znika
nie jest to żadna nowość
gorzej gdy postanawia unikać
kobiety gdy dał jej słowo.

Opublikowano

Takie przemyślenia mogą się "babie" w głowie zawieruszyć, ale z "pcią brzydką" nie jest chyba aż tak źle.. ;)
Wiem choćby z orga, od piszących rymami, że dobrze jest zachować stałą średniówkę w całości, tutaj troszkę nierówno jest.
Całość pomimo "zawieruszonych mysli", zabawna, czytam z przymróżeniem oka.
Jedno, co wtrącę, za.. "w łazience".. może dać, na półce, bo wyszło mi, że ten krem do golenia też zawiśnie.. ;)
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Oj Natko jak miło Cię zobaczyć!
Pewnie, że nie jest, ale to utworek z założenia zabawny, więc i cechy i sytuacje przerysowane i widziane z pozycji poszukujących "chłopa" peelek.
Dzięki za uwagi krytyczne coś tam zmienię, ale nie krem , bo gdyby on "zawisł" to byłoby to nienaturalne.
PS. Nie mam ochoty ostatnio i nastroju do wynurzeń lirycznych i głębokich, stąd te leciutkie w treści i formie fraszki...
Pozdrawiam serdecznie mając nadzieję, że przeczytałaś rówież mój komentarz pod swoim wierszem w drugim dziale.
Opublikowano

i mnie do tego samego worka ???
Absolutny protest !!!
Nawet dzisiaj słyszałem, że jestem wyjątkowy - od płci " babskiej " :-)

a ... żeby trochę o wierszu było ... : nierówny z lekka ...

no i zero szarmancji a nawet czarmancji ...

prawda że jestem inny ;-) ?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @TTL Idealne ukazanie przemiany z kochającej kobiety na zniszczoną przez złe doświadczenia femme fatale, z silnie narcystyczną osobowością. Czytając ten utwór, przypomniałem sobie siebie… młodego, niedoświadczonego, który był w stanie poświęcić, oddać siebie… bezgranicznie.    Pozdrawiam serdecznie.
    • @wiersze_z_szuflady dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Najprzedniejszego wina kropelka, Wypadłszy z nachylonego złotego kielicha, Spłynęła po brodzie dumnego króla, Dziwiąc się pięknu jego oblicza,   Gdy tak bezładnie spadała, Zachwycając się pięknem królewskich szat, Całą jego sylwetkę ujrzała, Widokiem tym do głębi poruszona,   W jednej krótkiej chwili, Ujrzała wszystkich znakomitych gości, Monarchów i dostojników z całej Europy, Królów i arcybiskupów dostojnych,   I wielkim zapłonąwszy zachwytem, Ujrzała całą odświętnie przystrojoną izbę, Skąpaną w blasku niezliczonych świec, Okraszoną szczęśliwych biesiadników nastrojem,   Na suto zastawionych stołach, Nie zabrakło najwyszukańszych potraw, Uginały się pod ciężarem mięsiwa, A królowała niepodzielnie dziczyzna,   Widząc kunsztowne złote korony, Zdobiące je krwistoczerwone rubiny, Tak bardzo zapragnęła być jednym z nich, Towarzystwa czystego złota zażyć,   Widząc lśniące królewskie płaszcze, Najokazalszym futrem podszyte, Być któregokolwiek z nich najmniejszym włoskiem, Ośmieliła się zamarzyć skrycie,   Widząc wielkie złote misy, Zachwycona blaskiem ich skrzącym, Zapragnęła w sobie go odbić, Lecz uniemożliwił to rozmiar jej mikry,   Widząc śnieżnobiałe obrusy, Pozazdrościła im ich bieli, Zamarzyła którykolwiek z nich splamić, By na zawsze pozostać tylko z nim,   Lecz mim drgnęła króla powieka, Skończył się krótki jej czas, Była bowiem zbyt maleńka, By dłużej niż króciutką chwilę trwać,   Gdy na posadzkę spadła, W okamgnieniu się rozprysła, Przez nikogo niezauważona, Krótki żywot swój zakończyła…   Nie unieśmiertelnił jej swym piórem kronikarz, Nie znalazła się na kronik kartach, Lecz by nie pozostała zapomniana, Skreślił wiersz o niej skromny poeta...    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Uczta u Wierzynka, obraz Bronisława Abramowicza z 1876 roku.        
    • [w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]   kiedy to wszystko się wreszcie zacznie jeśli kiedyś się w końcu zacznie/skończymy z oduczaniem milczeniem/się od końca   bo język, który został wyrwany z tobą wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny odrośnie jak jaszczurce ogon: gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony bez białej patyny z całym arsenałem smaczków   <za/pomni o czymś takim jak ageuzja>   posmakuje ziemię - znaczy: skosztuje owoców pracy własnych rąk, które były skłonne po/święcić nienaganną aparycję pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie z  którego za/rosło kiedyś inter/pol/e makami z surową rybą i środkiem usypiającym   po/smaku/je słowo z/ja/wy jawa - nie-sen jawa - wyspa java - język post/rzeczy/wistości ob/jawy: cisza jak makiem zasiał   od/smakuje słowo am-am ale brzmi ono jak ostatnia wola skazanego wykrzyczana za/żądana za/rządzana ost/tatni po/osiłek z maka   więc nie pytam o czym/jest ten wiersz jest jak... "zzz" bz/z/zyczenie muchy z/z/zająknięcie snu z/z/zszargane nerwy z/z/zmowa milczenia niech poezja mówi sama za siebie, niech z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku
    • @Berenika97 piękne! dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @LessLove szarmanckie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...