Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Piekło nie jest gorące
Jest zamarznięte i zamarza mocniej z każdą chwilą

Jesteś zimna
Chłód przynosi Piekło

Zamarza wiatr niosący zapach
I słowa ostre i zimne jak sople lodu

Ciepło krwi nie roztopi zamarzniętego serca
Sól łez nie roztopi ściętych mrozem tafli oczu

Potrzeba iskry
Która podpali chrust

Ogień wpłynie w żyły
Wulkaniczna lawa rozgrzeje serce

Czując ciepło swych ciał
Zaśniemy wtuleni w siebie z daleka od Pandemonium

Opublikowano

Błażeju,
Dawno mnie nie było na forum. Kiedyś przeczytałam kilka Twoich wierszy i starałam się do nich odnieść. Z tego co pamiętam wada tych wierszy było zbytnie przegadanie.
Niestety ten minus został.
Widoczny jest zwłaszcza w pierwszej zwrotce.

Pozbyłabym się połowy niepotrzebnych słów. Z różnych względów.
Banał: ...i słowa ostre i zimne jak sople lodu... Zwrot o słowach jak lód jest już tak sponiewierany częstotliwością użycia, ze nie robi żadnego wrażenia. To samo dotyczy roztopienia zamarzniętego serca....
a potem znów ....lawa która to serce ma rozgrzać....
Nie chcę się wymądrzać, ale chyba w poezji chodzi o to , żeby przy pomocy niebanalnych metafor i oszczędności słowa wyrazić to co się czuje. Tym się różni poezja od prozy.
Myślę, że powinieneś więcej czytać innych i zwrócić uwagę na środki wyrazu jakich używają inni piszący. Wierszy jest masa, począwszy od
Sofoklesa skończywszy na współczesnych.
Pozdrawiam serdecznie, życząc wytrwałości i pomysłu na wyrażenie myśli.
Ps. Jeśli chcesz, żeby Twoje wiersze były komentowane, to nie proś o komentarz, tylko sam czytaj i odnoś się do przeczytanych wierszy, a spotkasz się na pewno z wzajemnością....)


  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • przed przejściem na ty przystanęliśmy przy swoim ja               
    • Och, jak pięknie, jak wspaniale uczestniczyć w ludzkim szale! Szala, ta ze złym uczynkiem, z wolna spada, my zaś z winkiem uwielbiamy (aż mam ciarki) wciąż opróżniać nasze barki! Winko? Jasne. Wina? Skądże! Upijamy się, lecz mądrze, choć mądrością nie grzeszymy. Instynkt chroni nas od winy. Grzechy nasze zgoła inne: czasem rzadkie, czasem płynne. Płynnie oceniamy ludzi, rzadko zaś w nas żal ktoś wzbudzi. Z nas są przecież sprytne głowy. Mózg nam działa do połowy. Drugą z połów, wiecie sami, zatruwamy tabletkami. Ból się kryje, smutek znika, w tle mordercza gra muzyka. Ale wszystko bardzo skrycie, uwielbiamy mianowicie skrywać nasze złe skłonności pod postacią jawnej złości. Choć kochamy zabijanie (czasu, gdy czas na czekanie albo siebie, świetna sprawa), to niesłuszna jest obawa, że chwycimy wszyscy pałkę  i się wybijemy całkiem. Jeśli już, to może Ziemię zniszczy nasze ludzkie plemię, gdyż jesteśmy dość nieziemscy, by wyjść z tego jak zwycięzcy. Świat posunął się do przodu. My też nie zwalniamy chodu. Chód przemienia się w wyścigi o złapanie wyższej ligi. Kto na mecie pierwszy stanie, ten wygrywa umieranie, lecz w niewiedzy i uśmiechu, które schwycą go w bezdechu.
    • @MIROSŁAW C. Dziękuję :))
    • przeczytałem i jestem na nie wiele rzeczy brakuje ale nie pora na wykład  może kiedyś w wierszu zamknę ale forma owszem jest pomysł;)
    • @Radosław a tylko walet stał i się śmiał wiedział kto kim jest naprawdę poszedł do wpatrzonych w niego blotek :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...