o mnie, upadłej IV (wędrówki)

[Ivette_]

z przyciąganiem jest inaczej najpierw łączą się słowa
usta niewinnie muskają spalanie zaczyna dotykiem
dotyk opada i nie wraca jakim był - pierwotnym

pierwotnym
jest tylko słowo twoje moje
zapisane na serwetce półmrokiem taniej knajpy
hotelowym oddechem wieczornym papierosem
wśród pościeli gdzie odmierzasz kolejne decymetry do narodzenia

pozostała nam chwila

pytasz czy wiem co jest dalej
wiem

za następnym zakrętem szarość drogi zmęczy stopy
piach rozmyje oczy a poznawać ani nawet kąsać
nie dane będzie twarzy i włosom
wszystko zostanie dla stóp
ciężar powtarzalności przygniecie najmniejsze palce

znieczuli nas na dotyk

[cezary_dacyszyn]

gadać to ja lubię a pisanie nigdy mi nie wychodzi ale spróbuję...
Trzeci wers : takim jakim ... Po co TAKIM ??? Absolutnie wywalić !!!
A później drażni mnie zlepek chwila lina ... Artykułuje się ohydnie !!!
Wywaliłbym linę, chyba nic szczególnego nie wnosi, przynajmniej dla odbiorcy...
A teraz o wierszu... Klarowny. Bardzo spójny. Prawdziwy aż boli i świetnie to podkreśliłaś w epilogu... Gratuluję i z uznaniem chylę czoło...

[Nata_Kruk]

Chyba bardziej zadowoliłby mnie tytuł.. węrdówki..
Treść wciąga, aczkolwiek drobiazgi można by 'dopieścic', Czarek na kilka z nich zwrócił uwagę.
Pozdrawiam.

[Ivette_]

robi się, szefie :)

[cezary_dacyszyn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

będzie premia w postaci komentarza pod następnym :-) Liczę ... na dobry komentarz ;-)