Sen o...

[aluna]

poezjo usypiasz i budzisz
powlekasz łzą zabawiasz
kto nie widzi kolorytu
motylich barw
ten nie wie
że zmieniasz sukienki
od bieli po czerń
że westchnienia
są twoim urokiem

[M_Patriota]

Dzięki poezji, masz bogatszą duszę i coś takiego, jak n a t c h n i e n i e, co nie wszystkim było dane. Serdeczności.

[Wodzu_Wodzu]

@aluna
bo w poezji od hitu do kitu cieniutka granica. Poezja podobna do skoków narciarskich. Jak jakikolwiek element nie gra-cała praca leży i robi pod siebie. Ten utwór jest z tych dobrych. Zdecydowanie. Nie rozumiałem i nie rozumiem nienawiści pod poprzednim utworem-niestety dla krytyków był świetny.

[aluna]

@M_Patriota
Dziękuję Mietku ,ze poczytałeś co to dla mnie poezja(tak w kilku wersach)!
Jestem bogatsza o każdego czytelnika , szkoda ,że nikt nie napisał , jak widzi, czuje, ,,, poezję?!

Serdeczności!
Hania

[aluna]

@Wodzu_Wodzu
Dziękuję Wodzu za odniesienie się do mojego widzenia poezji!
A, krytyka mi nie obca,każdy ma prawo odnieść się do wiersza, więc ryby nie mają głosu(mój zodiak)!Na szczęście tylko w powiedzeniu!

Wracając do wiersza , każda przestrzeń naszego życia ma cieniuteńką granicę, dzisiaj jesteśmy gdzieś tammmmm!

Pozdrawiam!
Hania

[Sabre_Wolfik]

przecież nie ma poezji
tylko stos trupów masz
i morze krwi
żyły wyprute kolorowe, kości roztrzaskane
bohaterstwo nikczemne zdeptanego honoru
wycie potępionych i czyny lubieżne
gwałty, niewola, opętanie smutkiem
gniew i zazdrość wypielęgnowana
straszliwe choroby, popędy, uczucia

i Twoje usta drżące o usypianiu w motylich sukienkach
przecież nie ma jej
jak więc usypiasz?