Leokadia_Koryncka Opublikowano 22 Listopada 2013 Autor Zgłoś Opublikowano 22 Listopada 2013 tyle w tobie niepokoju wracasz do chwili radosnej a zarazem trwożnej jakbyś czuła że znowu przyjdzie brak diagnozy kładzie cień na wielu twarzach rzeźbi zamyślenie tylko ono żyje w tajemniczej mgiełce jestem obok
maria_bard Opublikowano 22 Listopada 2013 Zgłoś Opublikowano 22 Listopada 2013 A gdyby inaczej ustawić wersy? Głównie w pierwszej strofie. Tekst ma ducha i przekaz, ale inaczej bym go zapisała:-) Także - bez "ciągle" w drugim wersie. To wyłącznie moja sugestia. Pozdrawiam. E.
Leokadia_Koryncka Opublikowano 22 Listopada 2013 Autor Zgłoś Opublikowano 22 Listopada 2013 @maria_bard "ciągle" znika, ale co dalej... Może kolejna sugestia? Dziękuję za czytanie ze zrozumieniem. Pozdrawiam...
cezary_dacyszyn Opublikowano 22 Listopada 2013 Zgłoś Opublikowano 22 Listopada 2013 Leo !!! Sto tysięcy lat !!! Ten portal nie jest taki zły ;-) A odnośnie... Trzeci wers jakiś taki niezgrabny, na pewno jest jakiś jeden wyraz... A w siódmym pokusiłbym się zamienić tylko ono na a ono ... tylko ;-) ... nie jestem pewien czy do końca właściwie odczytuję przekaz... Pozdrawiam, C :-)
Nata_Kruk Opublikowano 1 Grudnia 2013 Zgłoś Opublikowano 1 Grudnia 2013 Dobrze, gdy "nad przepaścią" jest ktoś obok, to na pewno pomaga. Widziałabym inną wersyfikację, pomijam.. "radosnej a zarazem trwożnej".. Pozdrawiam.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się