Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

- Jeśli kiedyś wytnę błąd ortograficzny.
Darujcie analfabecie.

- Jeśli kiedyś rozłożę treść niepojmującą nawet sobie samemu.
Zrozumcie i wybaczcie.

- Jeśli kiedyś spłodzę wiersz wybitny.
Podziwiajcie.

- Jeśli kiedyś z żalem wejdę w dom Wasz.
Zrozumcie i przyjmijcie.

- Jeśli kiedyś płakać będę.
Wy nie płaczcie razem ze mną.

- Jeśli kiedyś po coś biec będę.
Wy biegnijcie także po swoje.

- Gdy pojmować życie będę.
Wam pojmować będzie zbędne, bo rozumieć, jakie życia sedno!

- Gdy miłować Ludzi będę.
Wy miłujcie już przede mną.

- Gdy odchodzić od zmysłów będę.
Wy nie odchodźcie przede mną i po mnie.

- Gdy Ci, którzy cierpieli przede mną i po mnie.
Od dzisiaj niech już nie cierpią ani dniem i nocą jedną.

- Gdy iść będę za głosem serca.
Wy idźcie już przede mną za głosem swojego serca.

- Gdy umierać będę!
Wy nie umierajcie po mnie.

Pisałem w lipcu 2008 roku. Podlasie

Opublikowano

co to jakiś nowy hejnałowy dekalog? po co to i dla kogo? nie słuchaj Pan westchnień na temat tego tworu, bo to poklepywanie bardziej chyba wyjścia z szuflady jak warsztatu czy treści. nie potrafię wręcz wyobrazić sobie, żeby peel miał charakter. taki nabyty, przeżyty, nie zindoktrynowany. literówki

Opublikowano

Mietko! Porzuciłeś Podlasie. I patrz! Nie spodobałeś się się komuś na salonach ;) ;) ;) . Nie martw się. Jak widać - nie ty jeden. Dla mnie samozachwyt, który musi być wzmacniany poprzez głupią krytykę jest zaprzeczeniem poetyckości. W ogóle tak się tu zawieszczyło że aż dziw że te gwiazdy odłożyły składanie autografów na swoich nowych tomach i zechciały spojrzeć na maluczkich ;). Twój wiersz jest w porządku bo jest autentyczny. Nie obraź się za porównanie ale sto razy bardziej wolę Nikifora niż wtórnego Dwurnika. Poezja może się podobać lub nie. Ci co stawiają ramy jak ona może wyglądać, a jak nie może są ograniczeni i co najwyżej mogą poprawnie odtwarzać nowe schematy. Słowem - róbmy swoje. Charakter Twój i Twoich utworów jest bardzo wyraźny. Pozdrawiam MM.

Opublikowano

Markowi_Miros - Dziękuję koledze i zarazem przyjacielowi, że miał czas i chęć napisać tak obszerną wypowiedź niejako broniąc mnie i dodając otuchy na dalsze pisanie. A co do niektórego krytycznego komentarza, to po obecności tutaj już ponad dwuletniej, czytelnicy mnie poznali, kim jestem i albo dają opinię budującą, jak niemniej Twoja lub w ogóle nie oceniają wiersza.
Sedrecznie pozdrawiam z przybranego w odcienie złota, brązu i czerwieni jesiennego Podlasia. Mietko Podlasiak

Opublikowano

Potwierdzam, że tak. I dziękuję za określenie mnie prawdziwym człowiekiem. W dowód przyjaźni przesyłam Ci piękną jesienną panoramę w otulinie Puszczy Knyszyńskiej:
https://plus.google.com/photos/103276734392610294633/albums/5485158496007309761?authkey=CLHQ8s6n9N_YMw&banner=pwa&gpsrc=pwrd1#photos/103276734392610294633/albums/5485158496007309761/5517422310826660370?authkey=CLHQ8s6n9N_YMw&pid=5517422310826660370&oid=103276734392610294633

Pozdrawia Mietko Podlasiak

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...