[haiku]

[dziunek]

Mroźny poranek
Przemarznięte istoty
budzą się w śmieciach

[asher]

3 wers - pełne zaskoczenie :)

[czarna]

...smutne haiku :o(

[Agnes]

jak na haiku to niezmiernie ciekawe. Najczęściej wobec takich krótkich form sie porzechodzi, zatrzyma na chwilkę a poźniej sie zapomina... tutaj jest inaczej.
tak mało słów a tyle treści i zamyślenia.

dziękuję

Agnes

[Kai_Fist]

Witam,

nie podobają mi się te "śmieci", ponieważ jako wytwór ludzki przeczą zasadzie, iż haiku powinno stronić od zajmowania się sprawami ludzkimi, a skłaniać bardziej ku naturze która to sama praktycznie śmieci nie wytwarza, bo jak wiadomo w przyrodzie nic nie ginie ;)

sprawa druga,
istoty

haiku ma być proste, słowa nie mają zmuszać nas do zastanawiania się nad ich sensem, a jedynie otwierać jakiś tam obraz w wyobraźni,
nie wiem czym lub kim są istoty - ludzie? kotki? ptaszki?

haiku to obraz, zapisanie chwili.

Pozdrawiam,
Kai Fist

ps to mój subiektywny pogląd. ;)

[Jack.M]

Ja nie będę komentował tylko napiszę coś, co kiedyś się zrodziło bladym świtem. Trudno to nazwać haiku -bliżej mu chyba do idei senryu . "Dziuniek" nie pogniewasz się, prawda? Ale to coś, tylko z tym Twoim zagra;

poranne słońce
nie zagląda do okien
ludziom z kartonów

[M.Senecki]

Temat jakże poruszający, ale czy na haiku?

[e-m-e-m]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:D

[dziunek]

Bardzo dziękuje za wszystkie komentarze. Zgadzam się, oczywiście, ze zdaniem, że nie jest to czyste haiku, możliwe, że nie jest nim w ogóle.
Jadąc ostatnio tramwajem zobaczyłem stertę szmat zalegającą pod płotem. W chwili, gdy tramwaj przejeżdzał obok, szmaty zaczęły się poruszać, bo pod nimi noc spędził jakiś człowiek. Właśnie się budził. Podobnie rozpoczynają dzień bezdomne psy, koty. Istoty.
Nie wiem, czy dobrze rozumiem ideę haiku, ale dla mnie najważniejsze jest wyjście od szczegółu (obraz) do ogólniejszej idei, którą utożsamiam z satori.
Chciałbym być w stanie tworzyć klasyczne haiku, jednak mieszkając w mieście i spędzając dzień przed ekranem komputera lub w środkach masowej komunikacji trudno opierać się jedynie na własnej obserwacji przyrody: jesteśmy poddawani dużej pokusie stwarzania obrazów, które zaczynamy uznawać, za rzeczywiste. Chcę uniknąć takiej sytuacji, dlatego "biorę na warsztat" sytuacje, które nie mają może związku z przyrodą, ale na pewno z naturą. Naturą rzeczy, na przykład... ;-)
Dziękuję raz jeszcze i obiecuję poprawę. Pozdrawiam!