Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rotmistrzu
było tak, że jednych bili
innych drukowali
tak było
że jedni szli na śmierć
inni na piedestały
metafor

czerwone szmaty w majowych pochodach

i nawet kiedy się nawrócili
zapomnieli
bo naszym grzechem nie jest pijaństwo
naszych grzechem jest miłosierdzie
dla katów
i brak miłosierdzia
dla ofiar

spotkałem uśmiechniętą staruszkę
Herminę Braunsteiner
bardzo pomocna i kochająca psy
pogroziła mi palcem
"nie wolno nam o tym wspominać"
i rozmarzona odeszła w dal

jak ty
rotmistrzu
poszedłeś do piekła i uciekłeś z piekła
walczyłeś w piekle i wyjechałeś do Włoch
wróciłeś do piekła

zanim zagrają syreny
niech zamilkną ci
miłosierni
nic nie wiedzący

bo kto miał wiedzieć
ten był usuwany

spotkałem miłą staruszkę
Ilse Koch
jadła pomadki...

Opublikowano

Syreny zagrają ,to jedyne, na co nas jeszcze stać.
Coś mi tam "nie zagrało"przy pierwszym czytaniu ,ale czytałem dalej i dalej i ...........jakby autor używał tych samych środków co zwykle ,ale nie po to ,by napisać wiersz ,ale po to by go opowiedzieć.
Naprawdę poczułem.
Mam w dupie ,że to banał ,bo .................................to piękny wiersz.
tyle
powroty wskazane
pozdr

Opublikowano

Mariusz Sukmanowski - czas zweryfikuje, aczkolwiek ja po prostu na nowo uczę się historii i jestem coraz bardziej, hm, w szoku...

Sylwester Lasota - jak najbardziej, to ta pani,aczkolwiek to jedna z wielu bohaterów z szopki norymberskiej...

Opublikowano

w temacie historii...
ostatnio na wp.pl było coś takiego:
http://ksiazki.wp.pl/gid,15841180,tytul,Powstanie-warszawskie-bylo-bezsensowna-rzezia-i-zbiorowym-samobojstwem-najlepszych-Polakow-Szokujaca-ksiazka-mlodego-historyka,galeria.html

trudno to wszystko przetrawić.

Opublikowano

Wiele gorzkich, ale prawdziwych słów. Historię przekłamują na naszych oczach i nic na to poradzić nie można. Szlag mnie trafia, gdy na to patrzę.
Dobry wiersz jak zwykle.
Pozdr.

Opublikowano

Akurat bohater tego wiersza, Witold Pilecki, był i w obozie (gdzie sam "wpadł" chcąc organizować ruch oporu) i brał udział w powstaniu. Po wojnie dostaje wyrok śmierci w rejonowym sądzie w Warszawie. Po czym wykreślono go z historii (a w tym samym czasie nasi dzisiejsi idole rozpisywali peany na cześć Stalina, ot, sprawiedliwość dziejowa).
A co do historii, to bywało różnie. Po pierwszym podrygu "sądu" w Norymberdze (a jednocześnie trwał w Dachau proces zbrodniarzy z tego obozu, ale mało kto o tym wie, sądzono tylko 40 osób), naziści byli grupowo zwalniani i spokojnie wracali do domów, sowieci hulali w najlepsze, a po wielu, wielu latach po prostu okazuje się, że nie za bardzo wypada o tym wspominać (czytaj - nie uczyć się historii najnowszej). Sądzeni zeznawali jak jeden mąż, że żadnej zbrodni nie popełnili, że nikt nikogo nie zabijał (np. Ilse Koch zeznawała, że przez 6 lat nie wychodziła z domu!), że to Polacy byli antysemitami (a w Polsce, w odróżnieniu od np. Francji i Belgii nie było profaszystowskiej partii pomagającej Niemcom. Ciekawostką są walki angielsko-francuskie na morzach w 1940 r., gdy rząd Vichy zaczął współpracować z rządem Niemieckim).
Robert Faurisson napisał pracę naukową, że żadnych pieców krematoryjnych nie było, że to Polacy zbudowali ją po wojnie. Związek Przesiedleńczy (w 1970r.) ogłosił, że jedyną zbrodnią wojenną było wysiedlenie Niemców przez Polaków. Dalsze procesy ruszają sądy w sprawie Majdanka w Stanach (gdzie sądy potrzebują twardych dowodów, co jest karykaturą procesu). Działają organizacje pomagające byłym SS-manom (założone m. in. przez biskupa Alojza Hudala). Naziści ujawniają się: Kurt Lischke, Klaus Barbie, Erich Pietsch, i wielu, wielu innych... i nic się nie dzieje. Z sejfów giną zeznania, dowody, prokuratorzy wypadają z okien (Robert Morse), zbrodniarzy się ułaskawia i udowadnia, że ludobójstwa nie było, tylko zwykłe przestępstwa, już przedawnione (bo ludobójstwo nie ulego przedawnieniu.) Hermina żyła sobie spokojnie, ale wyczaił ją "na pewno nietolerancyjny dziennikarz i wpadła. Biedactwo, oczywiście... Świadkowie (byli więźniowie) wspominają, że na procesie oskarżeni mieli wygodne krzesełka, a świadkowie siedzieli na twardych ławach, ech... Szczegół, ale ciekawy. Dzisiaj dzieje się podobnie. Jak któs trafia na byłego ubeka, szczeka się na niego, wyklina, że tak nie wolno, bo to tacy mili panowie i panie (i takie wiersze czasem piszą, że posrać się można...) Można to ciągnąć, ale już czasu nie ma...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tego "tłustego" z początku zdecydowanie bym się pozbył.
Opublikowano

Michale , czytając ostatnie Twoje wiersze , uczę się historii od nowa , z wielkim zainteresowaniem , czytam co piszesz w post komentarzach!
Moja rodzina za nazwisko kończące się na ...wska została postawiona pod płotem do ,,,rozstrzelania , babcia tylko miała zgodzić się na zmianę jednej litery ,,,czego nie uczyniła,,,Niemcy zdumieni - o dziwo nie rozstrzelali jej i dzieci ,,,,
Dzisiaj rankiem w TV usłyszałam rozmowę , starego powstańca z redaktorem , - padło pytanie
-czy pan ma koszmary , lęki ,,
on- nie dobrze sypiam itd...
Mój wujek (ojca brat ), był w ruskich łagrach , uwierz krzyczał noc w noc do samej śmierci!Przeżył piekło!
I wiem ,,że dla reszty rodziny ,która jeszcze pozostała wspomnienia są wielką tragedią !

Z poważaniem!

Za wiersz dziękuje!

Opublikowano

maria bard - a to też jest swoistą ciekawostką, bo reżimy - i ten i ten) wręcz wymagały, żeby poeci nie zajmowali się zbyt dociekliwie historią i polityką :)

oscari valtteri - o nie!

aluna - dlatego wg mnie trzeba o takich rzeczach przypominać, bo kto wie, czy coś takiego się nie powtórzy w Europie (bo gdzie indziej już się powtórzyło). Teraz młodzi ludzie mają tępy obraz Spielberga plus tępą telewizje i widzą, że bycie katem tak naprawdę popłaca.

Opublikowano

Michale , dlatego dziękuje za wspomnienia , a raczej ich odnawianie , nie jestem historykiem , ale mój ojciec -nauczyciel (jeszcze żyjący opowiada takie historie ,że nikt by nie uwierzył, ba koszmarów nie ma takich !!!
Och , jak bym opisała koleje wojennej zawiei mojej rodziny(z obojga stron) -ojca , matki , to jak piszesz :

" dlatego wg mnie trzeba o takich rzeczach przypominać, bo kto wie, czy coś takiego się nie powtórzy w Europie (bo gdzie indziej już się powtórzyło). Teraz młodzi ludzie mają tępy obraz Spielberga plus tępą telewizje i widzą, że bycie katem tak naprawdę popłaca."

Kiedyś wstawiłam(leżakuje w prozie) , fragment "
Skrócona prawdziwa historia życia ", potem zrobiłam wiersz, do konkursu , ale tak na prawdę chciałam ,aby poczytano , co spotkało ludzi , co jest bólem do dziś!

Pozdrawiam!

Opublikowano

Prawda dojrzewa. Trzeba jej pomóc słowem rozkwitać.

Ktoś powiedział, że historia to nie to, co zdarzyło się naprawdę, ale to, co ludzie pamiętają.

Nie wszyscy chcą pamiętać ("nie kocham rozmówek z przeszłością. Zwykle mam wrażenie nadprodukcji. I polityki. Ona zwykle się przyczepia i ssie. Pozdrawiam. E. Dnia: 2013-08-01 11:13:49 napisał(a): maria bard").

Domagają się cenzury ("rotmistrzu było tak, że jednych bili innych drukowali tak było że jedni szli na śmierć inni na piedestały metafor czerwone szmaty w majowych pochodach i nawet kiedy się nawrócili zapomnieli bo naszym grzechem nie jest pijaństwo naszych grzechem jest miłosierdzie dla katów i brak miłosierdzia dla ofiar". Tego "tłustego" z początku zdecydowanie bym się pozbył. Dnia: 2013-08-01 11:50:43 napisał(a): oscari valtteri").

Ale większość potrzebuje wiedzieć i pamiętać. Nie tylko o sobie.

Dobry wiersz o byłych.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




No, parę chwil minęło i już się stało;-). jest moja opinia i natychmiast...staję się tą "historią" - nazistką, albo komunistką. Ciekawe.

Poeci, kiedy piszą o historii, to muszą być Poeci:-). Samozwańczy "wychowawcy narodu" czynią rozgardiasz i szkodzą. Tak nie było jeszcze nie tak dawno, ale ostatnimi laty czara się przelewa...Skutki mogą być złe.
To nieprawda, że młodzi ludzie mają tępy obraz rzeczywistości, historii bądź jej fragmentów. To prymitywne uogólnienie. Podobnie można powiedzieć, że piszący na tym forum są analfabetami nieznającymi zasad polskiej pisowni. Ale przecież to też uogólnienie;-)
Opublikowano

aluna - też mam takie wrażenie

tuz - też mam takie wrażenie. No, chyba, że w salonach jakaś moda/trendy zapanuje, ale na to nie liczę...

maria bard - acha, to moja wina, że tak było... Ale jak ktoś się poczuwa...
A co do "samozwańczych wychowawców", to nie bardzo łapię sugestii, ale jak Poeci mogą jeszcze pisać o historii, to bardzo mnie to cieszy.
A co do tego tępego "obrazu rzeczywistości", to trzeba czytać ze zrozumieniem, bo nie napisałem, że młodzież jest tępa, co mi się tutaj implikuje, tylko, że są karmieni tępotą. Wystarczy zresztą pooglądać TVN.
A to, że na naszym forum są analfabeci, to wiem.

Opublikowano

Trochę off-owy tematycznie, ale może przez to treść zaciekawia. Brak mi trochę flow i wersyfikacja kuśtyka. Ale to raczej współcześnie nie jest wadą. Pozdrawiam ;-)

Opublikowano

Panie Michale! Podobnie jak Aluna dziękuję Panu za ten wiersz. Nawet na "głośne" tematy słów nigdy nie za wiele (jeśli są mądre i dobrze złożone). A ten wiersz z pewnością taki jest. Sięgnąłem też do innych Pana wierszy. Może kiedyś będę się czuł na siłach pisać o rzeczach wielkich. Nam to jest potrzebne. Żeby w innym duchu wychowywali się młodsi. Zaniedbania są wielkie. Jest wiele istniejących pereł polskiej poezji patriotycznej zapomnianych (jakby celowo). Czy zna Pan wiersze-pieśni "Orlątko" zapomniane tak jak i autor albo "Pieśń o Pułkowniku Kuli Lisie" zapomnianą jak jej bohater. Co więcej dodać? Niech Pan nie przestaje? Jeśli mogę życzyć: Proszę nie popadać w styl mentorski jedynego sprawiedliwego co może Panu nie grozi; i nie popadać w zgorzknienie co czasem da się odczuć. Nie ze wszystkimi przemyśleniami się zgadzam. Naszym grzechem nie jest miłosierdzie. Potrafiliśmy wieszać zdrajców. To te dzisiejsze czasy. II wojna Niemcy i Rosjanie planowo wymordowali nasze elity żeby móc kierować motłochem. Formalnie odeszli. Ale zostały poruskie pseudoelity, a teraz ich potomni, którzy trzymają się ze wszystkimi tego konsekwencjami. Dla tych wszystkich co nie chcą zrozumieć ostatnia strofa " Do przyjaciół Moskali". Pozdrawiam MM

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • MÓJ SZLOCH NAJ!


      Kochać cię to nie był trud
      Nie trzeba było silić się zbyt
      Kochać cię to nie był znój
      Ja piąłem się do twych ud
      A jemu zbyt szybko opadł mit 
      Och, mój ból, ból cud


      Wzięli cię na posterunek
      Nie pytałem, dlaczego, jak
      Nie wołałaś na ratunek
      Nie myślałem dlaczego tak
      Miał cię przez chwilę na wznak
      Och, mój o mój męki szlak


      Wszyscy chłopcy machają
      Próbujesz im w oko wpaść
      Wszyscy chłopcy wołają
      Chcesz czułą chwilę skraść
      Miał cię na liście "Na zaś"
      Och, mój deszczowy płaszcz?


      Kochać cię łatwo przyszło mi
      Lekko też odeszło w dal
      Kochając, byliśmy ciężcy, źli
      Serca były harde od dni
      Mieliśmy się przez parę chwil
      Och, mój ból, twardy jak stal

       


      (Opuszczanie zielonych rękawów)
      WRZESIEŃ, WRZESIEŃ, I CIĄGLE WRZESIEŃ


      Wojna w klęskę zmieniła się
      Traktat jest spisany krwią
      Lecz nie wpadłem im do rąk:
      Przekroczyłem linie swe


      Bardzo chcieli złapać mnie
      Lecz im zbiegłem i jak zbieg
      Żyję tu, w dzielnicy złej,
      Pod przykrywką szpieg


      Musiałem iść, całkiem sam
      I życie porzucić swe
      W szafie zbiór szkieletów mam,
      Lecz nigdy nie znajdziesz gdzie


      Snuję życia wątek, a w nim
      Tam fakt, a tu mit
      Kiedyś miałem imię lecz
      Nieważne to, poszło precz


      Nieważne to
      Nieważne co
      Ponieśliśmy zwycięstwo
      A akt spisano krwią
      Nie wpadłem do ich rąk
      Chodzę po linie Być


      Jest prawda, co ma żyć
      I ta, co ginie w mrok
      Nie wiem, w którą mam iść
      Lecz nieważne to


      Bo twój triumf miał
      Tak miażdżącą moc,
      Że niektórzy z nas
      Myślą, jak zachować choć


      Strzęp kronik o tym, jak
      Odbywamy marny byt swój;
      Beret, znoszony płaszcz
      Łyżkę nóż i stół


      Igrzyska i chleb
      W które gladiator gra
      Kamień, który rzeźbiarz tnie
      Pieśni ku chwale, niech trwa..


      Nasze prawo to wciąż
      Pokój, rozumie, że
      Chociaż strzela mąż
      Żona kule nosi mu


      I wszystko to w duszy mej
      Wyrazy, co obrazem są
      Słodkiej obojętności tej
      (Są tacy, co miłością ją zwą)


      Jej wysokości czczonej w krąg
      Niektórzy mówią na nią Los
      Lecz mieliśmy nazwy, co
      Ciut bardziej intymne są


      Nazwy te co wchodzą w głąb
      I tak prawdziwe są,
      Że dla mnie są krwią
      A dla cieby jak proch


      Nie potrzeba nam
      By uchowały się
      Jest prawda, co żywa jest
      Prawda, co żyje w nas...
      I ta, co umiera bez dram


      Nieważne, z kim
      Nieważne, czym
      Żyję życiem tym
      Które zostawiłem im


      Zabić wciąż jest wrogiem mi,
      I Nienawiść obcą też,
      Chciałem nauczyć się kochać je,
      Lecz całkiem nie wyszło mi


      Raz chciałeś mnie oddać im
      Lecz to nie dziwi mnie -
      Stajesz wciąż po stronie tych,
      Którymi gardzi serce twe


      Twoje serce było o tu
      Tu gdzie rój much masz
      To jest kuweta Twych ust
      A to twoja miska kłamstw


      Dobrze służysz im, wiem
      Lecz nie dziwi mnie to
      Oni to twoja krew
      A Ty - ich z kości kość


      Nieważne, gdzie
      Nieważne, że
      Serwujecie historii bieg
      W pasztecie faktów i kłamstw
      Do was należy świat
      Więc to nieważne i tak


      Nieważny klan
      Nieważny świat
      Żyję pełnią mych lat
      I pełnią każdego dnia
      Przez przestrzeń i czas
      Nie dam ich rozdzielić wam


      Moja kobieta sprzyja mi
      Me dzieci pójdą za mną w noc
      Ich groby bezpieczne są 

      Od horroru takich jak wy
      Od upiorów snów złych


      W głębiach pocałunków ich
      Korzeń mocno wbity mam
      Żyję wciąż pełnią dni
      Które zostawiłem wam


      Zostawiłem igrzyska o chleb
      W których nasz żołnierz grał
      Kamień, który grabarz tnie
      Piosenki, pisane na chwał..


      Lewo ponad prawem, zabawa trwa
      Pokój to wojna, wojna cały czas
      Chociaż strzelam ja
      Kule robi Diabeł w was


      Bo ważne, z kim
      Ważne Iść
      Żyć całym życiem swym
      I nie oddać go za nic
      Ani Berlin, ani Rzym, ani Krym


      Jak ty, co z Zabić zrobiłeś fach
      Chciałem go uczynić kompanem mym
      I nienawiść też, lecz tak chciał traf
      Że całkiem nie wyszło mi


      Raz przedstawiłeś mnie im
      Próbowałeś, bo wiem, że -
      Stajesz wciąż po stronie tych,
      Którymi gardzę.


      Je t'aime,
      L. Cohen


      PACTUS DIABOLICUS


      Znam cud przemienienia w wino wody stągw
      I obrócenia go w wodę znów, więc daj,
      Bym, zasiadłszy do twej uczty w tę noc,
      Wreszcie dostąpił Lucy in the Sky


      Stwórz pakt, gdzie będę mógł złożyć podpis swój
      Jestem wściekły i zmęczony wciąż
      Więc ześlij taki pakt, ten traktat, co na zawsze już
      Zwiąże kochanie me z miłością twą


      Pękł nowy wiek, więc ulica tańcem gra -
      Duszę zaprzedaliśmy, lecz jesteśmy wolni już
      Tylko jedno z nas było naprawdę - ja
      Tak mi przykro, lecz to nie ty, to Twój duch


      Nie powiedziałem słowa, odkąd odeszłaś w dal,
      Którego kłamca by nie powstydził się
      Nie mogę uwierzyć, że idą zakłócenia fal
      Byłaś mą ziemią, mym "przy zdrowych zmysłach jest"
      Byłaś Dedalem moich lat


      Pola wołają - pękł nowy wiek!
      Duszę zaprzedaliśmy, lecz jesteśmy wolni już
      Tylko jedno z nas było naprawdę - ja
      Ty to nie ty, tylko Twój duch


      Tylko jedno z nas było prawdziwe - to byłem ja


      Mówią, że, grzechotnik gorzko żałował za swój grzech
      Zrzucił łuski, by znaleźć, że w środku wciąż wąż jest...
      Ale narodzić się na nowo to w obskurność wejść
      Jad przenika samą ciała treść


      Stwórz pakt, gdzie będę mógł wreszcie złożyć podpis swój
      Jestem ciągle wściekły i zmęczony każdym dniem
      Więc ześlij taki pakt, ten traktat, co na zawsze już
      Przywiąże mnie do miłości Twej 


      Jestem zły i cały czas zmęczony
      Chciałbym, by był traktat albo pakt
      Między tym co ocalono
      Z naszej miłości, z wpisem do akt

      ───

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...