Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nagła ciemność dzień przygasł -noc
granatowoczarne niebo
zawisło blisko ziemi
tylko wyciągnąć rękę -mam

kropelki kapuśniaczka
zmieniły się w wodospad
na ulicy fontanny zewsząd
a już ci korzystać z kąpieli

i zaczął się taniec w strumieniu
boso trzymając w rękach buty
wirował czerwieni mokry
parasol sukienki chwilą
kleił się do ciała deszczem

gromy rozrywały niebo
na strzępy tylko czekać jak
spadnie ognista kula tuż
tuż i zniknę wraz z nią

deszcz przeminął burza także
pozostały wspomnienia
nie tylko ulewy
Opublikowano

Dziękuje Sylwku za czytanie!
Odpowiadam na wątpliwe- słoneczny ,upalny dzień w mgnieniu oka zmienił się w w noc (chmury deszczowe których nigdy po tym nie widziałam )czarne!
Za taniec w deszczu -dzięki wielkie!

Pozdrawiam!

Opublikowano

Fajny obraz Haniu, ostatnio deszczyk daje się we znaki, a piórko same kreśli takie obrazy..Tez zacząłem pisać cos podobnego:)
A wspomnienia? Jak z deszczem w tle to chyba złe..
Nie warto sobie nimi zaprzątać główkę!
pozdrawiam
Emek.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuje al meriuszu za czytanie i zatrzymanie,,,!
Cieszę się ,że sugestywny i przywołujący wiele myśli i skojarzeń!
Ważne dla mnie , ze rusza emocje!

Pozdrawiam!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzięki Emku za fajny obrazek !
A wspomnienia , każdy je ma,,,no ba!
Ja miałam haiku z deszczem , i znalazłam świetny obraz , ale złośliwość , nie mogłam wkleić!
Z niecierpliwością czekam na wiersz , zapewne się nie zawiodę , -jak zawsze!
Ja przeciwnie , będzie gorąco!
Pozdrawiam!
Hania
Opublikowano

Hania, "stąpanie w deszczu" nie jest złe, gorzej zaliczyć ulewę, czy oberwanie chmury bez parasola.. mnie zdarzyło się wieloktornie.!
Treść.. dla mnie, do sporego przycięcia.. ale czytałam i pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A witaj witaj Żaczko!
Miło było poczytać Twoje odniesienie co do mojego skrobania!
Pozdrawiam serdecznie!
Hania
hiehie, ściskam cię :D
A jakże z wzajemnością!
Czekam na następny....!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...