Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nagła ciemność dzień przygasł -noc
granatowoczarne niebo
zawisło blisko ziemi
tylko wyciągnąć rękę -mam

kropelki kapuśniaczka
zmieniły się w wodospad
na ulicy fontanny zewsząd
a już ci korzystać z kąpieli

i zaczął się taniec w strumieniu
boso trzymając w rękach buty
wirował czerwieni mokry
parasol sukienki chwilą
kleił się do ciała deszczem

gromy rozrywały niebo
na strzępy tylko czekać jak
spadnie ognista kula tuż
tuż i zniknę wraz z nią

deszcz przeminął burza także
pozostały wspomnienia
nie tylko ulewy
Opublikowano

Dziękuje Sylwku za czytanie!
Odpowiadam na wątpliwe- słoneczny ,upalny dzień w mgnieniu oka zmienił się w w noc (chmury deszczowe których nigdy po tym nie widziałam )czarne!
Za taniec w deszczu -dzięki wielkie!

Pozdrawiam!

Opublikowano

Fajny obraz Haniu, ostatnio deszczyk daje się we znaki, a piórko same kreśli takie obrazy..Tez zacząłem pisać cos podobnego:)
A wspomnienia? Jak z deszczem w tle to chyba złe..
Nie warto sobie nimi zaprzątać główkę!
pozdrawiam
Emek.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuje al meriuszu za czytanie i zatrzymanie,,,!
Cieszę się ,że sugestywny i przywołujący wiele myśli i skojarzeń!
Ważne dla mnie , ze rusza emocje!

Pozdrawiam!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzięki Emku za fajny obrazek !
A wspomnienia , każdy je ma,,,no ba!
Ja miałam haiku z deszczem , i znalazłam świetny obraz , ale złośliwość , nie mogłam wkleić!
Z niecierpliwością czekam na wiersz , zapewne się nie zawiodę , -jak zawsze!
Ja przeciwnie , będzie gorąco!
Pozdrawiam!
Hania
Opublikowano

Hania, "stąpanie w deszczu" nie jest złe, gorzej zaliczyć ulewę, czy oberwanie chmury bez parasola.. mnie zdarzyło się wieloktornie.!
Treść.. dla mnie, do sporego przycięcia.. ale czytałam i pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A witaj witaj Żaczko!
Miło było poczytać Twoje odniesienie co do mojego skrobania!
Pozdrawiam serdecznie!
Hania
hiehie, ściskam cię :D
A jakże z wzajemnością!
Czekam na następny....!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena najlepsza mała lodówka, a pełna rarytasów:)
    • @Alicja_Wysocka→Dzięki:)→A zatem urokliwe bujanie w hamaku, proszę sobie sprawić, a ptaszki niech Ci piosnkami czas umilają,  ptasimi ryjkami:)↔Pozdrawiam:~)
    • cały ten ogrom w poszumie liści konfesjonały  przybrzeżnych bunkrów   czas  przejść do wieczności   w ręku trzymam karabin  z patyków przecież zdarzają się cuda w niewypowiedzianym bólu   wystrzelił  świerszcza graniem i   dzwonem z rana rozkołysał wzruszenia przy kamiennych schodach   perli się w deszczu dla tych  co wybrali morze ostra brama nieba    
    • @Robert Witold Gorzkowski   To gęsty, oniryczny tekst pełen nawiązań do polskiego romantyzmu. Przejmujący jest Twój dialog z poematem Słowackiego, w którym postać Anhellego zostaje odarta z narodowej misji na rzecz osobistego cierpienia. Czytając, czuje się chłód "mistycznego padołu" i jednoczesny żar "rozognionej juchy". Motyw sarkofagu i kura piejącego trzy razy domyka tekst - tę wizję w sposób niezwykle pesymistyczny. Czuć w tych strofach prawdziwy ciężar. Bardzo sugestywny tekst.
    • @chytrylis   To piękna i czuła metafora motyla. Poruszający jest ten kontrast między "suchą gałęzią" a życiodajnym "nektarem nadziei". Wiersz przypomina o tym, że właściwa osoba potrafi nas uleczyć i dać siłę do odbudowania życia z gruzów. Bardzo nastrojowy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...