Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jabłko

beta_b
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Podaj mi jabłko Adamie.
To tylko jabłko
nic się nie stanie
nic się nie zmieni
w czasoprzestrzeni.
Świat się nie skończy
ni ludzkie żądze.
Przynajmniej my
się najemy.
Głodu wystarczy
dla wszystkich.

al_meriusz

al_meriusz

Opublikowano
Opublikowano

:-) ładny wiersz

tylko że

'Przynajmniej my
się najemy.'

i

'Głodu wystarczy
dla wszystkich. '

to zbędne powtórzenie tej samej treści; dopuszczalne wg. mnie tylko jako konkluzja odbiorcy.
proponowałbym wiersz skrócić o dwa ostatnie wersy.

pozdrawiam

beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziękuję za koment. Faktycznie, jest to powtorzenie, środek także przegadany, ale miał sprawić wrażenie tłumaczenia, racjonalizowania.

Końcówka:

ktoś musi zostać
Przynajmniej my
się dzisiaj najemy.

al_meriusz

al_meriusz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





myślę, że jest lepiej

albo może żeby łatwiej skojarzyć z głodem i jego obiektywną groźbą

ludzie zostaną
A my przynajmniej
się dziś najemy


ps
o, potęgo gorzkiej ironii ;-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hania kluseczka
      List do niezwykłej kobiety

      Przez hania kluseczka · Opublikowano

      śliczny:P    czasami wystarczy powiedzieć "chodź" i pokaż mi, twoją cipkę ;) , zamiast zostać reżyserem i jedynym aktorem, jakiegoś marnego przedstawienia:) 
    • Alicja_Wysocka
      nie inaczej

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @wiedźma, dziękuję :)
    • hania kluseczka
      portret kobiety w średnim wieku

      Przez hania kluseczka · Opublikowano

      chatGPT wygenerował mi taką satyrę o teściowej, poczekam na twoją wersję, przeważnie sympatycznej, teściowej :)    Teściowa nie jest osobą. Jest zjawiskiem granicznym, czymś pomiędzy prawem natury a przypisem do egzystencji. Pojawia się dokładnie tam, gdzie kończy się autonomia, a zaczyna interpretacja cudzych wyborów. Nie wchodzi do domu wnika w strukturę decyzji. Przestawia filiżanki nie dlatego, że trzeba, lecz by wykazać, że zawsze można inaczej, a skoro można, to trzeba wsadzić swój nos.   Jej spojrzenie nie jest spojrzeniem. To analiza ontologiczna obiadu: dlaczego rosół jest za słony i czy mógłby być bardziej przejrzysty.   W jej świecie wszystko ma potencjał korekty. Poduszki — do poprawy. Zupa — do doprawienia. Małżeństwo — do subtelnego przeformułowania w zdaniu zaczynającym się od: „ja na twoim miejscu…”. Nie mówi wprost. Operuje w trybie przypuszczającym, który z czasem przyjmuje formę konieczności. „Może byś…” brzmi jak propozycja, ale działa jak prawo grawitacji. jest strażniczką alternatywnego porządku rzeczy świata, w którym wszystko jest minimalnie lepsze, ale tylko wtedy, gdy robi się to jej sposobem.   Nie niszczy ona udoskonala aż do zaniku oryginału. A jednak jej obecność ma sens.   Nie krytykuje. Ona aktualizuje rzeczywistość do swojej wersji stabilnej. Każde „może byś” to patch, który instaluje się bez pytania o zgodę.   I co najciekawsze — jej świat działa. W nim wszystko ma swoje miejsce, tylko niekoniecznie twoje. Bo tylko w jej cieniu można naprawdę sprawdzić, czy wybór był własny, czy tylko chwilowo niepodważony i niepodważalny.    Jest nieśmiertelna,  nie jako osoba, lecz jako pytanie, które nigdy nie przestaje wracać: czy na pewno wiesz, co robisz?
    • Marek.zak1
      List do niezwykłej kobiety

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Skomplikowana osobowość i artystyczna dusza sprawiają, że proste sprawy staja się mniej proste. Jak do tego kobieta jest niezwykła może dojść do jeszcze większego zapętlenia. Pozdrawiam, a wiersz podoba mi się. 
    • aniat.
      Zostajesz drogą

      Przez aniat. · Opublikowano

      @A.Between Dziękuję. Czasem ze wspólnej rozmowy kilka zdań zostaje i skłania do refleksji.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...