Nasycenie

[nAzGuL22]

nasze miasto to konglomerat
kościołów i ulic zalanych
żółcią latarń
to kapliczki knajpek
przytłoczonych zawiesiną
spojrzeń i szarych spódniczek
za które nie możemy się nawet wstydzić
wtłoczeni w puste krzesła
i ciepło ciał jesteśmy
nieutuleni muzyką


w naszym mieście rozpadają się twarze
kamienic ślinią się czerwienią
dachówek są ślepe
pozostały im szkielety okien
po których ślizga się wiatr
wypycha z nich pustkę
(czasem biel firanki)
bez teatralnych gestów
jak w kadrze naszych nocy
w których jesteś byłem
kiedyś będziemy

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mithotyn ma rację, warto "pobawić" się i coś zmienić, bo treść ma b.ciekawe wersy.
Pomijałam sobie wszystkie "ukośniki" i widziałabym inne zakończenie.
Przejrzałam wyrywkowo kilka innych, Twoich i jeżeli coś się tu zmieni, poradzisz sobie sam.
Skasowałam "moją wersję".
Pozdrawiam.

[Mariusz_Sukmanowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"przewersyfikowanie i zmiana niektórych przerzutni poszłaby in plus dla tekstu"- zgadzam się z tą wypowiedzią.
Dodatkowo:
z pierwszej strofy wyrzuciłbym "latarń" ,a z drugiej drugie "się"
pozdr

[Azrael A]

Też mi odkrycie. Ta cała przeklęta planeta taka jest.

[andrzej_barycz]

I po co było "budować" opisem miasto (pierwsza strofa), skoro rzecz sprowadza się do "pustki...kadru naszych nocy", uniwersalnego stanu erozji, bez geograficznego i obyczajowego przydziału ?

[maria_bard]

Jestem amatorką krótszego, bardziej zwartego przekazu obrazów, a głównie - emocji. Czytanie czy mówienie o nich "nadbarwionym" językiem powoduje uchodzenie ich tak, jak uchodzi powoli powietrze ze zbyt mocno nadmuchanej opony.

Jedank - cenię niebanalny przekaz.

Pozdrowienia.E.