Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

siadło olśnienie na brzegu powiek
monarszy szkarłat miedź i purpura
pysznie jarzębi koralem drzewa
pewno się wrzesień we mnie zabujał

sznury klejnoty najuroczyściej
wiesza na oczach całego świata
perły z pajęczyn mgliste płowieje
każdy poranek w strojnych kabatach

czasem w słonecznym zalśni uśmiechu
kawałkiem nieba przy cembrowinie
utuli zmierzchem osamotnienia
srebrnodeszczowe jak mam nie tkliwieć

spijam się wstydem co płoni nieba
bezsilna niema ulotnopłocha
tumań mnie tylko jak mgłę przybłędę
nim przyjdzie zima chcę jeszcze kochać

Opublikowano

po co tumanić nadzieje sadzić
i banialukom darować pole
tu na nic prośba zazdrość lub zawisć
lub też marzenia co mogą polec

powiem niestety pradwdę dość smutną
karty ktoś rozdał dawno na górze
kochanie zawsze przyniesie jutro
no ale jakie to trudno tu rzec
:)

pozdrawiam Jacek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jednym wystarczą do pracy chęci
innych przymusza status sąsiada
a mnie koniecznie trzeba stumanić
żeby coś zgryzdać żeby poskładać

że jestem głupia no i mam kota
z elementarza jak wszystkie ale
to zbajerować nie jest mnie trudno
słowo iskierka i już się palę


Pozdrawiam Jacku i dziękuję :)














Opublikowano

przypomnę Ci jeszcze mój pierwszy komentarz

a za oknami słota zimowa
śnieg razem z deszczem wyprawia harce
czule wspominam jesieni powab
liście lecące wraz z nutą walca

gamy kolorów zdobiących drzewa
nad łąką mgiełka kołderkę ścieli
dzieś wszystko moknie wilgocią nieba
świat raz przy czerni a raz przy bieli

a mimo wszysto płonące serca
kochają jawnie czasem i skrycie
prawdziwa miłość jest zawsze wielka
mimo pór roku kreuje życie
:)

ten Ci bardziej pasuje
serdecznie pozdrawiam Jacek

Opublikowano

po cóż szkarłaty królewskie szaty
po co purpura i berło w dłoni
duszę miej czystą nietkniętą czasem
wtedy być może włożysz koronę

Każdy może trochę lepiej a nawet gorzej;-)


Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jasne że bardziej pomimo wszystko
choćby z przestrachem na przekór czemuś
sensu nie widzę w życiu innego
bo na co komu rurka bez kremu

chociaż bywają przeróżne gusta
które potrafią obejść się smakiem
niech sobie będą choć nie wiem po co
dla mnie to głupie bez celu jakieś

Miłego dnia, Jacku :), dzięki


Opublikowano

Piękny wiersz, jak zwykle.
Bardzo życzę Peelce wielkiej miłości, mimo że taka miłość oznacza burze i niszczy nerwy nieuchronnie. A jednak warto. :)

Poza tym zapraszam Cię do nas na Beja (http://wiersze.kobieta.pl/). Jest tam sympatycznie, a każdy wiersz ma kilkanaście do kilkudziesięciu komentarzy i kilkaset wyświetleń. Jesteśmy tam z Andrzejem - Stepem Szaroburym, jest też już Anna Rebajn jako agafb, jest Lilka Laszczyk jako Olgaa i pewnie będzie nas więcej. :)
Nie ma tam segregacji autorów, każdy jest dobry, jeśli sympaycznie się bawi w wierszowanie z innymi.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poezja to życie Czy to takie proste uwierzyć? Ale ta niepewność, która stale towarzyszy. Nie możemy nie brać jej pod uwagę. Tak jakoś to odbieram. 
    • @wiedźma   U mnie nie było żadnej burzy, ale się domyśliłam, że tam, gdzie jesteś musiała przejść. Ale że aż takie szkody?! Masz pewnie wybitą szybę w samochodzie. :(   Pozdrawiam. 
    • siedząc w altance myślę czy kiedyś znudzi mnie pisanie wierszy   wierszy które piszę od bardzo dawna raz gorsze lub lepsze   a może będę pisał do końca o tym co czuję widzę i słyszę   czyli o moim i waszym świecie o upadkach i zwycięstwach o codziennym życiu   czyli o czyś co zawsze ma sens tak jak miłość szum drzew i deszcz   jeszcze na koniec zapytam czy też taka myśli was nachodzi czy tylko mnie      
    • @Migrena   To przejmujące wiersz, który można odczytać na wielu płaszczyznach. Proces zanikania jest powolny ale eskaluje - tworząc napięcie.   Najpierw są to zjawiska akustyczne. Bolesnym etapem jest wymazanie z pamięci żony i córki - bohater staje się „pustym miejscem” w ich życiu.   Ciekawym motywem jest utrata fizyczności i brak jakiegokolwiek wpływu na rzeczywistość. A kiedy bohater patrzy w lustro, widzi kogoś „bardziej prawdziwego” i „pozbawionego błędu” to moment całkowitego rozpadu tożsamości.   Wiersz doskonale oddaje stan umysłu osoby borykającej się z ciężką depresją lub poczuciem skrajnego wyobcowania. Tacy ludzie często czują się „niewidzialni” dla świata. Smak „świeżo rozkopanej ziemi” w ustach to wyraźne nawiązanie do śmierci - w tym przypadku śmierci za życia.   Niesamowita jest puenta - „świat nie odbiera życia, po prostu pewnego dnia przestaje pamiętać, że kiedykolwiek byłeś” - prawdziwą śmiercią nie jest fizyczne ustanie funkcji życiowych, lecz ostateczne zapomnienie. To wspaniały i prawdziwy tekst! Wiem, z czym boryka się człowiek w takim stanie psychicznym.
    • Dziś skończyłem kolejną część ciebie przeżyłaś ciężkie chwile z których wyszłaś ze stratą   wspomnienie tego rozdziera ci serce ale żegnasz się po swojemu i nosisz nowe życie   tam, gdzie śnieg wciąż są twoje ślady i krew jak burza płynie    chciałem wróżyć z kart jednak nie domyśliłem się że życie może spaść i martwe zakończyć pewien etap   w upale widzę pustynię która ciepło oddając porusza powietrzem   może ciepło zaprasza do siebie by usiąść i porozmawiać o rzeczach zwykłych i przeżyciach.   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...