Chwili byt.

[Marek Cyprian Konrfanty]

świat delikatnieje
wdzięczą się knieje
słowiańskie plemię
w widoku subtelnieje
Słowa uroku: Was uziemię.
Człowiek szlachetnieje.

[Mariusz_Sukmanowski]

Jeśli "Słowa uroku" mają mieć swoją moc, to koniec powinien być taki: Człowiek zeszlachetnieje.
pozdr

[Marek Cyprian Konrfanty]

W Twojej wypowiedzi słowo "musieć" jest źle użyte. Przyrostek "ze" odbiera ciągłość znaczeniową wyrazowi, co nie było akurat moim zamysłem. Chwile są zawsze i nie można zeszlachetnieć raz, na stałe.

[Mariusz_Sukmanowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zmieniłem.
Oczywiście ,że chwile są zawsze ( bynajmniej dla żywych) .Nie pojmuję dlaczego nie można zeszlachetnieć na stałe ,ale może faktycznie ta skala nie ma końca.
pozdr

[Marek Cyprian Konrfanty]

Chwilę są tak ulotne jak ich Nas uszlachetnienie, dlatego szlachetnieje się z każdym dostrzeżeniem jej wartości, nie jest możliwym (chyba, że ma się stały Zen) być przez nie uszlachetnionym do końca życia.

[Sylwester_Lasota]

no i w słowiańszcyznę wdarła się filozofija wschodu :)))
ciekawy eksperyment :)
chociaż odnoszę przeciwne wrażenie.
pozdrawiam i do poczytania :)

[Marek Cyprian Konrfanty]

A radość z chwili jest zarezerwowana dla filozofii wschodu? Horacy tak daleko nie podróżował.