Przekraczając próg

[Roklin]

Wydobyłem ten wiersz z notatnika pod wpływem wiersza Michała Krzywaka "oni"

Wieszają
Czy wiedzą po co tu przyszli
Pełni strachu wyczekują chwili
Uwierzyli że jestem winny
Bo on im powiedział
Uczył się pilnie mów Katona

Wieszają
Patrzę na oprawców
Brudna robota wykonana
Jacyś piekarze sprzątacze drobni kupcy
Ilu z nich żąda sprawiedliwości
Ilu krwawych igrzysk

Wieszają
Co powieszone niech wisi
Czekam z obojętnością
On już świętuje
W zaciszu
Ale gdy się obrócisz głupcze

Wieszają
Ceremonia dobiega końca
Rozpromienione twarze
Rozchodzą się
Wracają do codziennych zajęć
Obnosząc się z wymuszonym gniewem

Wiszę
Teraz wiem już wszystko
Jedna chwila decyduje o chwale i upadku
Stworzyli niebezpieczny precedens
Nie chcieliby być na moim miejscu
Naiwnie wierzą że zwyciężyli
30.09.2011

[Pan_Biały]

"Wieszają
Co powieszone niech wisi" - na tym można zbudować ideologię.
do przeczytania

[Roklin]

Pisząc "co powieszone niech wisi" na myśli miałem to, że z chwilą wykonania wyroku mało kogo już obchodzi, czy delikwent rzeczywiście był winny. Wszyscy przechodzą nad tym do porządku dziennego.

Nie bardzo rozumiem, o co chodzi z tą ideologią. Czy mógłbyś wyjaśnić?

Proszę zresztą nie traktować słowa "wieszają" (w Rzymie to słowo znaczyło tyle, co "ukrzyżować, od tego krok do rzeczywistego jego znaczenia w tym tekście) i samej czynności wykonywania kary zbyt dosłownie.

Generalnie nie piszę takich tekstów, ale po wysłuchaniu pewnego pana z telewizji i pewnej pani komentującej go coś się we mnie zagotowało i tak powstał ten utwór.

Dziękuję za wizytę :)

[M._Krzywak]

Nawet nie wiedziałem, że zostałem przywołany, a tutaj proszę... Jedyna drobna uwaga to dość niefortunne "puste oczy" i owa Czarna Msza (ja rozumiem, że metafora, no ale... Zresztą Czarna Msza odnosi się do wybranej subkultury, co zawęża przekaz i wprowadza troszeczkę w błąd). wiersz jak najbardziej aktualny

Przytoczę takie fragment:

"a potem łączą się w masy jak zwierzęta
w tłumie się nie myśli
tłum nie ponosi odpowiedzialności
w tłumie ukryjesz swoje niepowodzenia"

(nie wiem, czy dokładnie przytoczyłem)

Pozdrawiam

[Roklin]

Rzeczywiście, te puste oczy są dość niefortunne. Co do czarnej mszy, to.... słuchałem Black Celebration przy dokonywaniu poprawek i pewnie stąd się to wzięło... Zaraz się z tym coś zrobi.

Przeraża mnie myśl, że są wciąż ludzie, którzy wciąż uważają, że pan/pani z ekranu ma świętą rację. Naprawdę? Panowie Mroczkowie też występują na ekranie...

Również pozdrawiam :)

[Sylwester_Lasota]

Roklinie, byłem, czytałem.
nie potrafię nic sensownego napisać, ale
serdecznie pozdrawiam :)
i do poczytania :)

[Marta_Raczyńska]

czytałam wersję sprzed poprawek; teraz jest lepiej.
preferuję troszkę inna stylistykę, ale tutaj jakoś się odnalazłam, powiem więcej, podoba mi się. i temat, który można podejść od wielu stron.
pozdrawiam :)

[Roklin]

Dziękuję Sylwestrze za wizytę.
Pozdrawiam ciepło :)

[Roklin]

Wiesz, Marto, ja również preferuję inną stylistykę (przejrzyj inne moje utwory, drugiego takiego jak ten tutaj nie ma). To dobrze, że te kosmetyczne zmiany ulepszyły utwór, z dobrych rad chętnie skorzystam.

Starałem się, żeby ten utwór, poruszając zasadniczo kwestię tłumu i agitatorów, nie był jednostronny w odbiorze. Sądząc po uwagach, chyba mi wyszło.

Dziękuję za miły komentarz, ciepło pozdrawiam :)

[Lilka_Laszczyk]

Roklinie,
To jest jeden z Twoich lepszych wierszy. Przynajmniej w moim odczuciu. Może ze względu na temat. Psychologia tlumu jest ciekawym zjawiskiem. Zarówno w średniowieczu jak i współcześnie.
Przypomiała mi się ostatnia scena z "Pachnidła" Patricka Suskinda. I totalny amok i ogłupienie tłumu pod wpływem..tłumu.
Nieprzewidywalne reakcje...
Pozdrawiam serdecznie
Lilka

[Roklin]

Ha, stary, ale jary... :)

Nie ukrywam, że najbardziej lubię tworzyć jednak wiersze rymowane, pozwalają na więcej :) Cieszę się bardzo z powodu opinii.

Pomysł przyszedł mi do głowy, kiedy słuchałem pewnej pani, która upatruje sobie autorytetów w ludziach występujących w telewizji (nadal, niestety). I tak myślę sobie, ile naprawdę mamy w sobie siły, by móc oprzeć się społecznej presji. Dzisiaj przeraził mnie pan Piasecki (RMF), który stwierdził, że... uwaga... popularność sprawy małej Madzi jest zasługą widzów, którzy chcą to oglądać (a ja zawsze myślałem, że winny jest złodziej, a nie okradziony...) Ręce opadają.

Swoją drogą, zwróciłaś uwagę na ostatni wers trzeciej zwrotki? Mówi o tym, że agitator, uruchamiając machinę, która niszczy ludzi, stosuje broń obosieczną - i on może w końcu paść jej ofiarą. Zjedzą go dawni pomocnicy. Jesteśmy naprawdę bezradni wobec tej broni. Niewiele można zrobić, najlepiej chyba nie odpowiadać, by nie prowokować. Moje konkluzje są tu zresztą bardzo pobieżne, tekst sam chyba mówi więcej. Tak więc pozwolę zatrzymać się w tym miejscu.

Dziękuję raz jeszcze za dobre słowo, ciepło pozdrawiam :)

[Grażyna_Kudła]

Ilu wisielców potrzeba, żeby zadowolić tłum???
Kogo łatwiej zmanipulować, jednostkę, czy tłum?
Iluminaci nie mają trudnego zadania. Jesteśmy wciąż i pozostaniemy tłumem z Twojego wiersza.
Z zainteresowniem , pozdrawiam
")

[Roklin]

Fouche manipulował i jednostkami, i tłumem, co pozwoliło mu uratować życie (głowy dało za to paru innych ludzi) - do takich jak on odnoszą się wersy "on już świętuje - w zaciszu".

Ten, który nawołuje, też jest durniem. Kiedyś ktoś zauważy: oho, ten najgłośniej krzyczy, pod sąd z nim! Trzeba kombinować...

Nie ma odpornych, są tylko ci, którzy mieli szczęście nie znaleźć się na placu boju albo też... patrz wers czwarty drugiej zwrotki... kogo tam brak? i dlaczego? Ha, to wiele wyjaśnia!

Dziękuję za pozytywną opinię, pozdrawiam :)

[Oxyvia]

Po każdej rewolucji wszystko wraca do dawnego porządku, tylko "do góry nogami". Dlatego wieszający stają się wieszanymi. Taki jest mechanizm każdej rewolucji.
Wiersz dobrze napisany w moim odczuciu, mimo że nie przepadam za takim stylem i tematyką. :)

[Roklin]

Również nie przepadam za tym stylem, tym niemniej myślę, że na jeden taki utwór mogłem sobie pozwolić.

Bodaj Danton powiedział: "w rewolucjach na końcu zostają tylko najwięksi łajdacy" czy jakoś tak. Dodać trza, że sam uczciwy też nie był... ale generalnie miał rację.

Wiersz zresztą dotyczy nie tyle rewolucji, ile rzeczywistości medialnej, w której człowieka bardzo łatwo ocenić i zniszczyć "bo nam się nie podoba". Prawdziwe pobudki działania takiej osoby zwykle pozostają w ukryciu, ale kogo to obchodzi, skoro można napluć, obić, zniszczyć itd.

http://www.youtube.com/watch?v=x1obCNdJWjc

I nic na to nie można poradzić, to działa jak kula śniegowa...

Dziękuję za "dobrze napisany", pozdrawiam :)

[Oxyvia]

Niestety, tak jest nie tylko w mediach. W ogóle łatwo człowieka zniszczyć intrygami i knowaniami, i tzw. mobbingiem. Tak było zawsze, ale dopiero od niedawna prawo zaczęło się tym interesować. I dobrze, że zaczęło.

[Nata_Kruk]

Ten zupełnie inaczej odbieram. Treść jak najbardziej do przyjęcia, dobre zakończenie.!
Wers z prcedensem "zagrymasił" mi odrobinkę.
Rozmumiem zabieg z powtórzeniem słowa "wieszają", jednak ujęłabym drugie i czwarte, sugeruję oczywiście i absolutnie niczego nie "żądam".. :)
Pozdrawiam Roklinie.

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak w nawiązaniu do ciekawej dyskusji (i 7ego nieba nienawiści)
http://www.sadistic.pl/alan-watt-szok-i-trwogamasowe-procesy-manipulacj-vt105730.htm

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak w nawiązaniu do ciekawej dyskusji (i 7ego nieba nienawiści)
http://www.sadistic.pl/alan-watt-szok-i-trwogamasowe-procesy-manipulacj-vt105730.htm

Nie mam przekonania do teorii spiskowych. Jeśli takie procesy zachodzą to wątpię, by były one wynikiem świadomego przeliczania szans (takich geniuszy jak Fouche jest jednak niewielu). Wiele z tych spraw jest zapewne skutkiem uraz zawartych w podświadomości.
Wiele procesów, oczywiście, odbywa się poza świadomością rządzonych, ale chyba aż tak źle nie jest, a jakaś forma cenzury, cenzury prewencyjnej i poprawności politycznej istniała zawsze. I dotyczy zwykle ukrytych sił na arenie politycznej. Zresztą, kto nigdy nie naruszył przepisów, niech rzuci kamieniem.

Eee, wiesz co, chyba wolę wrócić do wesołych tematów, to jest dość przygnębiające...

Pozdrawiam :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A czy przypadkiem wszelkie "publiczne przedstawienia", że tak to nazwę, nie są - za przeproszeniem - katowane aż do obrzydzenia przez "tych, którzy wiedzą"? Temu m. in. służy to powtórzenie. Również temu, by przypomnieć, że ludzie nie pozwolą zapomnieć o czymś takim.

"Niebezpieczny precedens" oznacza tyle, że kamień pociąga za sobą lawinę, jeden proces, jedna afera - następne. Pierwszy nie jest tu nigdy ostatnim.

"Ten zupełnie inaczej odbieram." - trochę nie rozumiem? chodzi o odniesienie do wiersza Michała, czy moich poprzednich?

Dziękuję za uwagę, pozdrawiam :)