wiecheć od Tanatosa

[Anna_Myszkin]

soli nigdy dość
nie boję się razów

gorzka myśl że opuści mnie smak
zabiera dech
wyrywana bez korzenia
uparcie kiełkuje

solę kwiatem
najbardziej odkryte miejsca
piołun usycha
na jakiś czas

[Marek_Dziekan]

Solić kwiatem? Metafora oryginalna i dość odważna, tak sądzę.
Szczerze, to musiałem zajrzeć do nieśmiertelnej Wikipedii, któż to ów Tanatos. Wiersz jak dla mnie przejrzysty i dobrze napisany, w sumie mogło się obejść, chyba, i bez Tanatosa.

[Pan_Biały]

jedyny zgrzyt soli-solę. wiersz charakterny i dobry

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Życie samo niesie przenośnie - "kwiat soli" to nie mój pomysł, a że to wysokogatunkowa sól, to pozwoliłam sobie użyć tego określenia, bo przecież nie chcemy się karmić byle czym ;)
Tanatosa musiałam tu wrazić, żeby było jasne, skąd lęk się bierze.
Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

NaCl sypiemy, ku trwodze roślin przydrożnych, na oblodzone jezdnie i chodniki - człowiekowi daję sól soli, żeby czuł, że żyje ;)
Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, a skoro "soli nigdy dość", to już niech będzie w dwóch miejscach, bo z kwiatem soli nic innego nie wykombinuję.
Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

NaCl sypiemy, ku trwodze roślin przydrożnych, na oblodzone jezdnie i chodniki - człowiekowi daję sól soli, żeby czuł, że żyje ;)
Pozdrawiam :)
dziękuję , o marmurowa bogini! to jakiś cud
nie widzę twoich ust a głos twój posągowy
dudni mi w głowie!
...
/padam i leżę cały w trwodze/

Nie lękaj się, człowiecze,
albowiem wszystko ludzkie
przepędza mi sen z powiek ;)

[Anna_Myszkin]

Nie, sam jeno dziurawiec, ale nie uwalnia od PMS-u ;)

[Lilka_Laszczyk]

Dosadny wiersz w ukrytej formie. Najfajniejsza druga zwrotka.
Żeby życie miało jakis smak od czasu do czasu trzeba je dosolić. Byleby nie za często bo wtedy staje się za słone lub za gorzkie (od piołunu)
Czyli łyżka dziegciu i łyżka miodu, naprzemiennie najlepiej.
Pozdrawiam pod wierszem serdecznie
Lilka

[Magdalena_Blu]

Tytuł jako połączenie żargonowego wiechcia z dostojną nazwą bóstwa - oj, żartobliwy ton, w końcu dystans powinien być i jest. Z wiersza można wyjąć wiele emocji, na pierwszy rzut oka sprzecznych, ale właściwych w sytuacjach, kiedy coś się kończy.
Zastąpienie jednego smaku innym, mocniejszym - tak, tak - jak najbardziej:)
Gęsto, gęsto i dobrze:)
Pozdrawiam.

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fakt, człowiek bez soli ginie - w przenośni i bez przenośni, a tutaj niechciana goryczka z lęku przed śmiercią przekornie napędza chęć pełniejszego przeżywania wszystkiego.
Pozdrawiam, Lilko :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli nie możesz wygrać z własnymi lękami, to je przynajmniej wyszydź - z takiego założenia wychodzę. Czasem gorzej, czasem lepiej mi idzie ;)
Pozdrawiam :)

[Sylwester_Lasota]

a zupa może być za słona? :)))
pozdrawiam i do poczytania :)

[Nata_Kruk]

Pierwsze dwa wersy, brawo.! Dalej, wolałabym, zapiera dech, nie "zabiera", bo to taka uległość na te razy.. natomiast zapiera/chwilowo, to nabieranie mocy na kotratak.
Ostatnia jasna, bardzo. Ogólnie, pozytywny odbiór.
Pozdrawiam.

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może - nie boję się razów ;)
Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Zapieranie tchu" przywodzi na myśl pozytywne emocje, a tu jest wprost przeciwnie, jak w trakcie napadu paniki -w pierwotnej wersji było "zabiera dech i czucie w kończynach".
Cieszę się z ogólnego pozytywnego odbioru i pozdrawiam :)

[cezary_dacyszyn]

Życiowo ! Wyrazisty przekaz , dobry wiersz . Ba ... Bardzo dobry ;-)

[Anna_Myszkin]

Miło mi, że tak uważasz.
Pozdrawiam :)

[Roklin]

Przypomina mi to trochę podtrzymywanie przy nadziei/złudzeniach za pomocą czegoś, co samo w sobie jest trucizną, ale ma właściwości wyostrzania zmysłów, pozwala głębiej patrzeć i więcej dostrzegać.
Trochę to taka homeopatia. Ogólnie podoba się.
Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Celnie, bo myślałam o krótkich atakach strachu przed śmiercią, które paradoksalnie ostrzą zmysły i apetyt na życie.
Dziękuję za owocne czytanie i pozdrawiam :)