Tomasza dziennik podróży

[Marta_Raczyńska]

Szóstego dnia dotarłem do jaskini. Ruch powietrza
we mchu, chłodny strumień na policzku otwierały drogę do
miejsca narodzin, spełnienia i kaźni. Podążyłem za stadem,
zupełnie zbity z tropu. Gdzieś pośród zawalisk

mijając się z własnym odbiciem; oddany kłom i pazurom
pod misterną konstrukcją żeber, w czeluści, do której
nie docierał żaden dzienny promyk ani głos, w pierścieniu
korytarza zaciśniętym wokół cieni tak mocno,

że zdawały się zlewać w jedno. Siódmego dnia określiłem
położenie względem Zuzanny i pozostałych ciał niebieskich.
Światło z wolna sączyło się przez skórę, biel pleców
pojawiających się i znikających sprzed moich oczu.

Jak kwarcyt rozkwitało na jej włosach; lwiej sierści,
szorstkiej, pełnej przebarwień. A potem w jednej chwili
obrazy nałożyły się na siebie i zgasły. Zrozumiałem, że
Zuzanna również utraci całą swoją głębię, kontur.

Jak spod kalki wyrośnie ze mnie, przemierzającego
wilgotne usta doliny Ardeche.

[Krzysztof_Kurc]

Przeczytałem wszystkie teksty które zamieściłaś na orgu, interesujące. Lubię taką narrację, obrazy to dobre źródło pomysłów.
Pozdrawiam Krzysiek

[Grażyna_Kudła]

Marto, czytałam Twój poprzedni wiersz i zobaczyłam świeżość, tu też ją czuję: włosy, plecy,oczy, usta, słońce, tak inaczej podane, ale to jest bardziej proza poetycka, ustrofowana nie wiem, czemu.
Dlaczego tak uważam?
Chyba przez nadmiar czasowników, imiesłowów, one wprowadzają taki narracyjny charakter, zbyt narracyjny jak na wiersz.
Ale monopolu na krytykę nie posiadam, to jest tylko moje odczucie, po wielokrotnym czytaniu.
Pozdrawiam, Grażyna
:)

[Emanuel_Wójcik]

zgadzam się z Grażyną, pięknie piszesz PROZĄ:)
nie ten dział,
takie moje zdanie..
pozdrawiam.

[Roklin]

Piękny utwór, obrazowy i działający na wyobraźnię, intrygujący, ale prozatorski. Popieram poprzedników.
Pozdrawiam ciepło :)