przerwana lekcja liryki

[Mariusz_Olkiewicz]

zapragnął wiersza
krytyka
wyrzygała się na niego
publicus

odór szumowin w niedzielę
pachnie lepiej
wycedził jeden z nich
przez zaciśnięte wargi

zanurzony w odmętach pomyj
o sobie samym
wypchnięty za balustradę
pierdolonej sławy
nie zdążył z pointą

złowieszczy chichot
-bo chciał być lepszy

zżarta ambicja

zmieszała z błotem
zapach liryki

[bazyl_prost]

Anieli nad wami czuwali ,
żeście już nie przemądrzali

[Anna_Para]

Mariuszu,

mocny, dosadny tekst. Ponieważ znam kontekst, postaram się o dystans, jaki się należy (jednak autonomicznie) każdemu wierszowi.

zapragnął wiersza
krytyka
wyrzygała się na niego
publicus

odór szumowin w niedzielę
pachnie lepiej
- wycedził jeden z nich
przez zaciśnięte wargi

zanurzony w pomyjach
o sobie samym
wypchnięty za balustradę
pierdolonej sławy
nie zdążył z pointą

szyderczy chichot
- bo chciał być lepszy

zżarta ambicja
zmieszała z błotem

zapach liryki

To formalna korekta. W treści jest nieco za dużo naturalistycznej fizjologii i frazeologii z nią związanej: rzygi, odór, pomyje, wylane na peela, mieszanie z błotem... Czegoś można uniknąć, wybrać.

Z pewnością tekstowi przyda się warsztat. Skupię się jednak na prawdzie wypowiedzi. A tę odczytuję jednoznacznie:

Próbuję pisać. Wskaż, co poprawić, nie rań autora, bo możesz podciąć mu skrzydła, mądralo!

I z tą ideą wiersza muszę się zgodzić.

Mam na to jedną niezawodną receptę: Patrz, kto miesza Cię z błotem: Jeśli jego teksty cenisz i darzysz szacunkiem - słuchaj go.
Jeśli "krytyk" sam pisze byle jak i byle co - zignoruj jego uwagi.
Ucz się i szukaj własnej drogi. Byle się rozwijać.
Mam po staremu zwyczaj wierności autorytetom, czego i Tobie życzę.
Byleś je właściwie rozpoznał :)

Serdeczności, powodzenia,

Para:)

[lena2_]

Myślę, że do swoich wierszy trzeba mieć dystans, wtedy i krytyka mniej boli:) pozdrawiam

[Nata_Kruk]

Dosadne, cholernie dosadne, może aż za.. ale rozumiem lekcję.
Pozdrawiam.