Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

im bliżej życia tym bardziej wciągają
jego zagadki
domagając się rozwikłania

dryfujesz po ich powierzchni
tu się pośliźniesz tam przejedziesz
skazany na nowe
wieczorem
nakręcasz się na wczesne wstawanie
otwierając kolejny dzień
z instrukcją obsługi

wytyczasz docelowe trasy
w towarzystwie nieugiętej dyscypliny
zanim zdasz sobie sprawę

że nigdy nie jest za późno na zrozumienie
o co tak naprawdę warto walczyć
i uwierzyć że jutro może być kolejnym cudem

każdy dzień jest wigilią twoich oczekiwań


Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nigdy nie jest za późno, żeby się urodzić na nowo.
Świetna kwintesencja, dziękuję za piękne słowa pod wierszem.
Wszystkiego dobrego w nowym roku, Oxy.
Grażyna
:)
Najlepszego, Grażyno! Oby Ci się wiodło we wszystkim! :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nigdy nie jest za późno, żeby się urodzić na nowo.
Świetna kwintesencja, dziękuję za piękne słowa pod wierszem.
Wszystkiego dobrego w nowym roku, Oxy.
Grażyna
:)
Najlepszego, Grażyno! Oby Ci się wiodło we wszystkim! :)
:)
Opublikowano

osobiście drażnią mnie okazjonalne wierszyki pt opłatek wigilia choinka itd ... Generalnie pomijam . Ale u Ciebie jeszcze z jakąś skromnością i chociaż kręci się wokół , to bez zbytniego patosu , czyli do zniesienia ;-) . Niemniej jak znam GK :-) , to potrafi mniej przegadanie :-) Trzecia odstaje od pozostałych zdecydowanie na plus dyscypliną poetycką ;-)) Serdecznie , C :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM Antoni Słonimski , Alarm
    • @tetu Piękny wiersz o odbudowywaniu relacji. Zima, chłód uczuć, zamrożenie komunikacji - to już przeszłość.  Myślę, że czasowo osadzony jest w trakcie ważnej, oczyszczającej rozmowy. A później obrazowanie przechodzi w kierunku radosnej nadziei, planów, naprawiania, emocjonalnego odrodzenia. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Ten fragment jest dla mnie najbardziej intensywny, poruszający.  Świt również symbolizuje początek i harmonię.   Opisujesz wspaniałe chwile przebaczenia, zrozumienia, pojednania. Rzeczywistość emocjonalna, w jakiej ulokowałaś peelkę oraz adresata, to przestrzeń niezwykłych wzruszeń, bliskości, czułości, gdy wszystko jest nowe, gdy czuje się wdzięczność i spokój. Opadają zasłony, ból znika, powraca ufność i ciepło, po hibernacji i wycofaniu.   Gratuluję wiersza.
    • @FaLcorN o czym ta dysputa się zastanawiam                       nudzi mi się i bym pogadał
    • Senne wody lanie    Zalała mnie fala snów Ucieczki, pocałunki, schody Jesteś tu ze mną znów Wpadam do mętnej wody   Biegnę bez tchu i opamiętania Spadam ze skał do morza Twoją twarz mgła przesłania Przede mną czarne przestworza   Pot ścieka po rozgrzanem czole Słońce majaczy na wschodzie Czuję się jak oko w zimnym rosole,  Co Miłość rysuję palcem na wodzie.
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Masz rację. Ta część opowiada o końcowej fazie upadku Halikarnasu. Obrońcy podpalają miasto, aby pod osłoną ognia się ewakuować na perskie statki (nie zważając na los mieszkańców miasta). Zostaje nieliczna załoga w umocnionych punktach: forcie na wyspie przy wejściu do portu i w przywołanej twierdzy Salmakida, o której będzie odrębny wątek.    Salmakida będzie stawiała opór jeszcze przez prawie rok oblężona przez wydzielone macedońskie siły. Niestety w dostępnych mi źródłach nie znalazłem więcej informacji, co do przebiegu jej oblężenia i losu załogi. Więc wszystko co będzie o niej publikowane, to moja radosna twórczość :)   Taki mały hołd dla dzielnych ludzi :)    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...