Gdzieś ty mi się zawieruszył

[Anna_Para]

gdzieś ty mi się zawieruszył,
ślad przyprószył wiatr z północy.
ogień spalił, nie ocalił
asów w talii - czas wyroczy.

deszcz w listopad miękko wsiąka,
w gąbkę chleba, jak udręka.
wracasz w mąkę snów, piosenko,
w ciało nocy mknie jutrzenka.

na powiekach ślady wargi,
słowa skargi łykam z trudem.
pieszczę, mieszczę, ciasto wieszczę,
ciepły kołacz oddam drugiej.

5.11.2010./5.12.2012.

[Kaliope_X.]

ja też jestem, Anno, z przyjacielskim uśmiechem...
mnie jednak nie zjadaj ;)

smutny wiersz, ale - cóż, klasa!!

pozdrawiam ciepło,
Kinga.

[Zbyszek_Dwa]

He, he... nie oddawaj
a niech go tam... :))

Czasem lepiej się uśmiać niż smucić
tylko jak to utrwalić ?

Pozdrawiam :)

[aluna]

Aniu zawieruszone wraca z takim impetem ,ze aż strach ,co będzie jak ...będzie?!

Ciepluśko !
Hania
:))

[Anna_Para]

Stanisławie, dzięki piękne za uśmiech pod wierszem. Pozdrawiam,

cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Kaliopku,

serdecznie wdzięczna, kłAniam się,

Para:)

[Anna_Para]

Zbyszku Drugi,

ech... a o wierszuuuuuuuuuuuuu?

:(

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Alunko,

to stary wiersz. Dziś - po poprawkach.

Dziękuję, że wpadłaś z trudnym pytaniem:)

Cieplutko,

Para:)

[Sebek..._]

pozazdrościć Aniu prawdziwego wdzięku w słowach

tylko oddam drugiej i ciasto wieszczę, leżą jakby jeszcze nie do końca wdzięcznie,
...a może tak mi się tylko wydaje...

[Waldemar Talar]

Witaj - nic dodać ani ująć - wiersz na piątkę .
a z tymi skargami to piękna prawda Anno - z trudem łykamy słowa .
A ten kołacz na zakończenie - super .
pozd.

[Janusz_Ork]

Anno, wiersz jak zwykle mocny warsztatowo. Bardzo podoba mi się pomysł i realizacja rymów śródwersowych w pierwszej i trzeciaj strofie.
"w ciało nocy mknie jutrzenka", bardzo ładny i dynamiczny wers, takie lubię.
Wiersz jest smutnym rozliczeniem peelki, ale ja nic bym nie oddawał.
Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Anna_Para]

Sebku,

no widzisz... Dla mnie akurat to "mocniejsze" miejsca w wierszu. Jako że tekst jest już "wyleżały", poprawiony (powstał rok temu), omówiony i przewarsztatowany, nie będę już w nim dłubać. Niech już sobie będzie, jaki jest. Wdzięczna za komentarz, pozdrawiam,

Para:)

[Anna_Para]

Waldemarze,

dziękuję pięknie. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Anna_Para]

Januszu,

cieszę się, że spoglądasz na wiersz fachowym okiem i potrafisz nazwać strukturę. Dziś to rzadki walor komentującego kolegi;)

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Lilka_Laszczyk]

Aniu,
Wiersz mi się podoba, ładnie mknie (nie tylko w ciało nocy) i płynie sobie przemyslanymi rymami.
Ale wymowa i podsumowanie wiersza...juz mniej.
Nie oddawaj łatwo niczego, a już innej...wykluczone
Pozdrawiam ciepło
Lilka

[Anna_Para]

Lilko,

dzięki, że wpadasz. Ukłony za komentarz.
Wiersz jest stary. Sam sobie poszedł dawno temu;)

Cieplutko,

Para:)

[Nata_Kruk]

Chociaż.. "ślad przyprószył wiatr z północy".. a "pogorzelisko" spędza sen z oczu, wyczuwam nastrój świadomej
rezygnacji, pogodzenia się, oddania jutrzenki tej drugiej. Pomimo smutnej tonacji, treść wiersza wywołała uśmiech,
dzięki niektórym określeniom: tytuł, w mąkę snów, czy przedostatni wers.. :) Sprawnie to wszystko połączyłaś.
Pozdrawiam.

[Anna_Para]

Nato,

to stary wiersz, poddany poprawkom.
Ponieważ wydał mi się wart przewarsztatowania, wyciągnęłam go z Warsztatu z 2010 roku.

Bardzo wdzięczna za komentarz pozdrawiam,

cieplutko (choć za oknem zima),

Para:)

[lena2_]

Pamietam ten wiersz, a to znaczy ,że trafił, uwielbiam takie wiersze z wewnętrznymi rymami:)

[Anna_Para]

Lenko Druga,

nie do wiary, że pamiętasz tekst sprzed dwóch lat.
To bardzo miłe. Mam nadzieję, że dostrzegasz różnicę. Tu - unikam inwersji. Każdemu polecam dystans i warsztat wobec własnych tekstów sprzed lat.
Wiem - brakuje nam czasu. Mam świadomość, że nie wszystko zdążę, więc obiecałam sobie samej, że zadbam o moje najstarsze teksty. Im się też należy troska:)

Jeszcze raz - cieplutkie dzięki, pozdrowienia,

Para:)