Tolerancja. Rozumiesz, co wtym słowie jest?

[Seller meler]

I jak ma na nowo nad wiślańskim krajem
zaświeciś gwiazda romantyzmu,
wszak to jedna tylko krwią Polaka- żyzna jest poezja
- nie proza, nie bezrym, ani słów herezja.
O bracia moi! Ja Was z tłumu
wybieram- otoczcie opieką brata swego najem
poetycki,
sprawdzie, by słów jego ciąg pra-celtycki,
nie zmieniał się pod wpływem Waszej arogancji,
by nie zmieniał oblicza swej trans-tolerancji.

Zlituj się krytyku, co jak ciężki młot
uderzasz w duszę poety, powstrzymujesz wzlot,
bo już Tobie się wydaje, że jak nie ma wśród nas
Baczyńskeigo, to bez-ambitny wiersz można puścić w świat,
a ambicji i oddania dla tradycji pełny,
-utwór otoczyć można szlakiem gwiazd -nieszczelnym.

Zatem zobacz, jak nadzieją tetni każde serce
i jak słów szpilą przebity, padam: niepojęty.

{pisałem po arogamckiej krytyce, ze strony "przyjaciół"}

[Jacek_P.]

Przykro mi to mówić, ale ci, którzy krytykowali Twój wiersz mieli absolutną rację. Jest po prostu niestrawny. Podjąłeś bardzo trudny temat, do którego trzeba mistrzostwa, aby nie popaść w przesadę, tanią patetyczność. To, że trochę umiesz rymować (zresztą marniutko - za dużo rymów pospolitych, gramatycznych i męskich, chaotyczny rytm), nie znaczy, że to co napiszesz jest wspaniałe. Tutaj pytasz: "Tolerancja. Rozumiesz, co w tym słowie jest?" Ci, co wypowiadali się przy Twoim pierwszym wierszu udowodnili, że rozumieją. A udowodnili to tym, że drugiego, utrzymanego w podobnym stylu, nikt już nie komentował. Na tym polega właśnie tolerancja: "Chcesz tak pisać, to pisz". Jednak nie wymagaj żeby się to komuś podobało. Zresztą na pewno znajdziesz wielu zachwyconych słuchaczy, więc się nie przejmuj. No i odnoś się tolerancyjnie do tych, którym Twój sposób pisania się nie podoba.
Pozdrawiam.
Ja.