Wiersz bez słów.

[Klara G]

trudno jest wybaczyć.

pamiętam jak biegłam szybko i zdyszanym głosem krzyczałam
mamo nie wchodź do domu, bo tata cię pobije!

powiedziałaś do mnie bądź silna,
miałam wtedy sześć lat,
gdy odchodziłaś od ojca.

nie płaczę, nie krzyczę.

milczę.
wiem, że to już czas, by odejść.

tato,
a ty nic nie mówisz, dlaczego mnie nie zatrzymasz,
nie przytulisz.

milczysz.
wiem, że zbliża się już czas.

kładę się i marzę o niebieskich migdałach,
jak w dzieciństwie.

[Roklin]

Mało to liryczne, ale na swój sposób ujmujące i przekonujące. Gdyby wykreślić słowa określające bezpośrednio rodziców, byłoby chyba lepiej.
Przypomina mi nawet moje:
http://www.poezja.org/wiersz,1,136776.html
Pozdrawiam :)

[marek_cz.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

z pozoru wszystko jakby dopowiedziane, a dużo można wyjąć ze słów, których tu rzeczywiście nie ma;

[NOWA]

Obrazek z niezbyt szczęśliwego dzieciństwa, nie wiem tylko czy to jest wiersz, czy bardziej proza, ale zainteresował.
Pozdrawiam:)