Potok

[Sonia N.]

jedwabna suknia przesiąknęła wodą
oddając szarość porywistej czerni
chcąc sama sobie być własną żałobą
rozdartą w biegu na głowach złych cierni

każdy z tych cierni Twoje szeptał listy
szeptał nikogo i nigdy jak Ciebie
a szept się w śpiew ptasi wplatał perlisty
rysując głębokie blizny na niebie

nie wiesz jak jest gdy widnokrąg się kruszy
nad tą melodią - toczącą się bitwą
ja dziś swoim śpiewem chciałam zagłuszyć
słowa co były wczorajszą modlitwą

pamiętam że wczoraj była przyjemną
dziś każdy kwiat najzupełniej był żywy
stokrotki i fiołki śpiewały ją ze mną
zamarły jaskry płakały pokrzywy

potok skrył łzy i pomógł ostudzić
krew która w bólu stała się słoną
pytam Ofelii czy warto się budzić
i tonę śpiewając i śpiewam tonąc

[cezary_dacyszyn]

widzę zadatki na na nienajgorszą , liryczną poezję ;-)

[Anna_Myszkin]

Chociaż to nie moja kraina, to pewnie znajdziesz tu sympatyków, Soniu.
Pozdrawiam :)

[Sonia N.]

Postaram się wyrównać co się da i cieszę się z pozytywnych opinii :-) Również pozdrawiam.

[bazyl_prost]

Soniu, gdzie twoja błękitna krew? mój pies tak utonął we własnej krwi, to zachowanie niestandardowe

[Sonia N.]

Cóż, zła Karma.