Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

A jeśli się uda
i obudzisz sny
a jabłonie załamią się
pod ciężarem sumiennego owocu

A jeśli nie zostanie nic
prócz rąk spracowanych
o zachodzie życia
poranków rumiankowych
zbrązowiałych wyznań
w szufladach lat minionych

I kiedy Eliot zapyta
czy obudzimy się sami
powiedziesz mnie wody krajem
trzymając dłoń starca
podasz mi jabłko
czy słowo czarne

Jak będzie


2001-2004

Opublikowano

jak wszystko co do tej pory twojego czytałam...tak również ta pozycja jest dobra językowo i wartościowa pod względem poetyckim ...szczególnie spodobały mi się " poranki rumiankowe i zbrązowiałe wyznania w szufladach lat minionych" ...ja- mogę podać tylko czarny

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Alem się zarumienił :o


Sęk w tym, że mnie prześladują - choć niezbyt często znajdują ujście w poezji - o wiele częściej w prozie :D

Dziękuję obu Paniom za miłe słowa

Pozdrawiam
Wuren
Opublikowano

jeśli w jabłko wejść miałyby robaki - to dla mnie czarne słowa, jesli czarnym słowem ma być jabłko jako wejście w inny świat za tropem węża - już lepiej, jesli po jesieni - wiosna, to Eliot w niewiadomym uścisku może wskazać szufladę ale im wiecej jabłoni tym więcej summiennych owoców :))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Anastazjo!
Przywołuję Cię do porządku - takie coś mi sugerować? Nie jestem marynarzem :D
Pozdrawiam
Wuren
ps. o jabłku - jak najbardziej - wężowy owoc - ale i owoc wiedzy o wszystkim.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Anastazjo!
Przywołuję Cię do porządku - takie coś mi sugerować? Nie jestem marynarzem :D
Pozdrawiam
Wuren
ps. o jabłku - jak najbardziej - wężowy owoc - ale i owoc wiedzy o wszystkim.
hihihihii a może "chciałbym być marynarzem, chciałbym mieć tatuaże" ?? :)) żartuje, ja tylko tak sobie analizuje, a broń mnie wszelka siło od identyfikowania peela z autorem :))
wiem, że Doktorkowi nie przystoi :))
Opublikowano

pytania zawsze będa...taka już nasz ludzka natura...
wiersz utrzymany "w bardzo moim nastroju" ;)...jesienno-refleksyjny...hihi i nawet nie mam ochoty niczego przestawiac ani zmieniać :D
powiem tylko...podoba się bardzo :)
pozdrawiam
Lidia

Opublikowano

i stało się: w tym momencie mam obsesję na punkcie wierszyków poświęconych kolejnym wizerunkom jesini.... proponuję zrobić dodatkowy dział: Nasza Jesień albo coś takiego...

a o wierszu:
jest dobry IMO...

/pan ktotam

Opublikowano

Amando Lea - doś sam ponożyczkowałem i poprzestawiałem :D

Luthien - dzięki ;)

Panie Ktotam - hmmm... a obieca pan, że nie będzie o nieszczęśliwej miłości w tymże kąciku? hihihi

Dormo - żeby się nazywał Eliot, to bym szczerze zazdrościł :D

Pozdrawiam i dziekuję za komentarze
Wuren

Opublikowano

dobry wiersz
jedno zastrzeżenie:

"w szufladach lat minionych"
lepiej brzmi "minionych lat"
niop.. ale nic więcej..

czytam i czytam i oddycham rumiankowym porankiem :))
ah.. ładnie tutaj na tym wzgórzu.. pod drzewem starym, zmęczonym..
tak miło odpocząć.. ah..

pozdrawiam
Emilka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...