Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gdzieś rozsypałeś kości
by użyźnić
wypalone zdania z półobrotu
rozrzuciłeś
bez aplauzu
lasem, drogą, łąką spokoju
odpłynąłeś słowem

myśli nawleczone na parciany sznur
głową pochyloną
wpadłeś w sieci
wzory niesforne
rozdartej pajęczyny
lepko i mdło

aż w dali zarżały rumaki
ziarno skiełkowało dźwięcznie
uśmiechom soczystym
usta poddałeś
słowa popłynęły
pióro zachłysnęło atramentem

Opublikowano

końcówka niby i łądna bo po prostu łądnie ułozona

przeiwdywalny wierszyk a to chyba dość duza wada

po co te wyliczenia??? - nie widze ich sensu

nic nowatorskiego....

Tera

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bardzo szybko pisany ten komentarz, niezwykły umysł twórczy jego autora, że w krótkim czasie potrafi przeanalizować i ocenić...

Chylę czoła Panie Tera, skądinąd już choć wiem, żeś Pan płeć męską reprezentuje.

Pozdrawiam
Irena.
Opublikowano

Dzięki czytelnikom i krytykom.
I dobrymi słowy grzeję się jak kot w pierwsze mroźne dni...

Tero, to Tobie wydał się przewidywalny wierszyk...dobrze więc, niech taki zostanie.

Messalin, nie tylko o wiersz chodzi...właściwie tutaj chodzi o koleje losu, o życie, które czasem można zamkąć w "Wierszu".
Interpretacja dowolna...

Seweryno i Ty też masz rację. Są dni, kiedy starania nic nie wnoszą...czy to o twórczość by chodziło, czy o wyniki w pracy, czy też osobiste sukcesy...I trzeba przez to przejść, a potem niespodzianie jedna chwila zmienić może wszystko...
Czy bardziej zagmatwałam?

Wszystkich pozdrawiam pięknie
Irena.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie jedna dekada z tobą spędzona   Rodzinnie i pełni miłości   Słoneczne kwiaty, rodzina w blasku słońca   Wschody i zachody słońca, wspomnień magia   Każdy nowy dzień, miłość wokół nas   Na łące pełnej kwiatów jest rodzinnie, jest pięknie   Z jednej kropli deszczu stworzyliśmy potok miłości   Ptaki fruwają, biegamy po łące wolności   Czarne chmury rozwiewamy naszą miłością   Trzymam zegarek w ręku, ten czas należy do nas   Melodia niezmienna, kroki w rytmie bijącego serca   Zostaniemy w miłości, bo nasza miłość ma barwę czerwonego wina   Wino i miłość, bez terminu ważności   Wznieśmy toast za naszą miłość                                                                                                                                                                                       Lovej . 2026-07-22                Inspiracja . Odnowiona miłość 
    • Sztuczki na migi   uczę się żyć z dnia na dzień samotność rozczesuje kamieniami wrzucone do ognia pękają jak szyba w drapaczu po kolizji z ptakiem   sennie spaceruję po niebie jak po kuchni bosymi stopami zahaczam o słońce parzy   herbatę doganiam łykiem studzę odkrywam nowe do góry nogami odwrócone
    • @Sylwester_LasotaKto chce, to Ciebie odnajdzie, liczby to nie wszystko. Nie jestem póki co zalogowana do YT. Kiedyś logowałam się częściej, ale to mnie przerosło. Skrzynka mailowa zapchana śmieciami i nie da się jej usunąć. To samo robią sklepy. Różne głupoty, po kilka tych samych, wariactwo.  Nie chcę tego. Nawet jak ktoś ważny napisze, to wiadomość ginie w spamie.  Pozdrawiam i zmykam, pa!   
    • ~~ Lata młodości przeminęły - wspomnienia po nich wciąż są żywe; teraz na nowo przeżywane I coraz bardziej przez to tkliwe ...   Gdzie dziewczyny z tamtych lat - chciałoby się wyśpiewać A gdzie my ze swym wigorem??! - dzisiaj byłaby ... krewa ...   Łezka w oku się zakręci, gdy wspomnisz swą młodość; zapisaną - hen - w pamięci - do której cię wiodą fotografie i postacie na nich utrwalone - sprzed pół wieku, lub też starsze ... Dziś tworzą ikonę ...   Przyrównując tamte lata  - siermiężne w swym bycie; z już dzisiejszym życiem młodych w technicznym kokpicie - w opowieściach do nich słanych z naszej codzienności - nie chcą wierzyć, że tak było ... zmyślamy w starości ...   Lata młodości przeminęły - wspomnienia po nich wciąż są żywe; teraz na nowo przeżywane I coraz bardziej przez to tkliwe ...   Słuchając dziś tej melodii z jej wokalną treścią; sprostajmy nowym wyzwaniom - one też się zmieszczą ... ~~
    • I tak historia zatacza koła. O Michale z Ełku uczą w szkołach: Nawadniał piaski Sahary, w Kanadzie gasił pożary, a w końcu potop prawie wywołał.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...