Przystanek w mądrym polu

[Agnieszka_Horodyska]

Wschodził właśnie Księżyc - był całkiem rumiany.
Wpół spalone drzewo grało trawom pustkę.
Słońce z drugiej strony rozpalało ogień,
Szarość zarzuciła płaszcz jesiennym chrustom.

Gdzie ty byłeś wtedy - jakie przywidzenia
Miałeś gdy wśród łąki zobaczyłam dzika?
Gdy myślałam, słysząc wokół piski, szepty,
Że ciebie się z trudem na długo spotyka.

[cezary_dacyszyn]

jest lekkość pióra , bardzo fajny drugi wers , całkiem niezła pierwsza zwrotka ,chociaż ten rumiany ... A dzik w drugiej całkiem dziki i lakoniczny . Jakby trochę zamieszać ?? :-)

[Anna_Para]

Agnieszko,

jak wspomniał Cezary, doceniam warsztat i jeszcze poczucie humoru Autorki.

Kiedy potrzebny - wtedy go nie ma, tego "onego" ;)

A Dzik jest dziki, dzik jest zły,
dzik ma bardzo ostre kły...

wszak.

Buziaki, cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Stary_Kredens]

Tak, mądre są takie chwile , ale trudne
Pozdrawiam Kredens

[Nata_Kruk]

Agnieszko, bardzo fajny ten przystanek i nie razi mnie nawet rumiany ;) księżyc.
Zabawne, ale wymowne porównanie.. dzika może łatwo, ale jego.. z trudem na długo.. spotkać.
Pozdrawiam... :)

[Agnieszka_Horodyska]

Cezary, dziękuję bardzo za opinię i za miłe słowa. Nie mogę na razie zmieniać, chociaż miałam wielką ochotę, tak dla zabawy.

Anno, cieszę się, ze jesteś :) Też mówiłam sobie ten wierszyk, gdy zobaczyłam dzika. Dziękuję za komentarz!

Pani o nicku Stary Kredens, dziękuję za prawdziwe słowa, czytanie, i w ogóle zajrzenie.

Nato, cieszę się bardzo z Twoich odczuć związanych z tym wierszykiem. Trudno spotkać dzika, więc co dopiero kogoś lustrzanego... Pozdrawiam :)

[Bajadera]

tytuł dobrze wróżący, pierwsza zwrotka bardzo dobrze przemyślana, druga zmasakrowała całość. dzik bez sensu (może nie zrozumiałam),
pozdr/

[Agnieszka_Horodyska]

Bajadero,
dziękuję za skomentowanie :) Już trochę myślałam o tym, co napisałaś, ale jeszcze będę myśleć - może rzeczywiście w drugiej zwrotce mniej się przyłożyłam. Pierwsza była wprost z pola zabrana ;) Pozdrowienia!