kolejne dziś bez jutra

[Kaliope_X.]

noszę twój krzyż
niczym kłamstwo
wytarty emblemat codzienności

zaciskam bezpańską rękojeść
i żal mi

albo nie

po co słowa
zadręczać myślą

noszę twój krzyż
jak ciasną sznurówkę

znów mam
na plecach sto lat więcej
a może garb
wybierz mi

kolor tęczówki
pomaluj
paznokcie w obrazki
bez nieba a zacznę pisać

albo-albo

codzienność
solipsyzm taki
tylko raz zdarza się

od-nowa

[Tali Maciej]

wszytko może być iluzją, możemy iść prowadzeni za rękę, ślepo, możemy nie zadawać pytań, możemy?
a jeśli pojawią się wątpliwości? to co wtedy.

wierzący czytelnik znajdzie własną drogę interpretacji
filozof mam już kilka innych rozwiązań pod ręką
ateista idzie swoją drogą


niemniej wiersz zatrzymał i skłonił do refleksji
pozdr

[aluna]

Czytam Kingo i myślę ,że jak George Berkeley , walczysz wiarą i piórem z ateizmem i liberalizmem religijnym,na swój sposób.
Ale , jest :-albo -albo , więc jak napisałaś
:..."codzienność
solipsyzm taki przecież
tylko raz
zdarza się

od-nowa "

Tak mi przesłanie krąży po głowie -wszyscy nosimy swój krzyż !
Serdecznie!
Hania

[WiJa]

Tak w tym wierszu, jak i w solipsyzmie coś jest (a nawet wiele, a nawet dobrego). I to mi odpowiada, oczywiście nie do końca i bez przesądzania. Grunt, że pobudza, bądź żeby pobudzał (do myślenia, do wiary, do działania /do oddania się/), każdego na swój sposób. Pozdrawiam

[Anna_Para]

Kaliopku,

uczyniłabym analogię do "krzyż jak" w pierwszej strofie wobec drugiej:


noszę twój krzyż
jak ... (winę/ kłamstwo? - ...)
wytarty emblemat codzienności

pod górę skrzywioną
rękojeść
zaciskam kurczowo
i żal mi

albo nie

głupio
po co słowa
zadręczać myślą nic to

noszę twój krzyż
jak ciasną sznurówkę

znów mam
na plecach sto lat więcej
a może garb
wybierz mi

kolor tęczówki
pomaluj
paznokcie w obrazki
bez nieba a zacznę pisać

albo-albo

codzienność
solipsyzm taki przecież
tylko raz
zdarza się

od-nowa

Zobacz, że redukuję też inwersję. Poza tym - jest ok.

Przejmujący wyraz rozczarowania, zażenowania, bólu. Nowa odsłona Kaliope? Dobry wiersz.

Cieplutko,

Para:)

[andrzej_barycz]

noszę twój krzyż
z uczuć

Łojezu...to zapewne ten "przejmujący" fragment ;)
Tekst bezbarwny, banalny, zenterowany jak sznurówka. Jedynie końcówka warta ocalenia, mogąca być zaczątkiem wiersza "o czymś".

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za komentarz.
ma Pan rację. fragment nie jest przejmujący. przejmujące jest to, co Pan z nim zrobił - wyciął część, gdy tymczasem trójwers wymaga pełnego odczytu. bynajmniej nie jednoznacznego, ale odbiorca ma prawo własnej interpretacji, fakt.
w ten sposób napisany jest cały wiersz. są dwie drogi. Pan nie dostrzega żadnej. poza enterem.
"końcówka warta ocalenia" - jeśli można zrozumieć samą tylko puentę... ?

pozdrawiam. dziękuję za poświęcony czas!
in-h.

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dobrze, jeśli wiersz skłonił do refleksji.
peelka jak najbardziej wierząca. tutaj w obiektywnym dwugłosie zastanowienia nad codziennością - "z" lub "bez" emblematów.
pierwsza osoba jest właściwa każdej z dróg, po końcową refleksję, albo-albo...

tak, filozof odnajdzie zapewne konceptualizm, który celowo ma odkrywać pewną przestrzeń dla refleksji. nie oceniam tutaj.
wierzący pozostanie niewzruszony, upewniony, że nie brnie ślepo w iluzję.
ateista - hmm... swoją drogą. słusznie.

dziękuję za czytanie i komentarz.
pozdrawiam,
in-h.

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Haniu, nie walczę słowem. to niemożliwe. jedynie zastanawiam się nad tym, jak możliwe jest życie "inaczej". dlaczego się zastanawiam? napisałaś - "wszyscy nosimy swój krzyż". więc po to, żeby dostrzec ignorancję, może... albo ciaśniej zawiązać sznurówkę. ona nie ma tutaj pejoratywnych odniesień.
od-nowa, Haniu :))

pozdrawiam serdecznie,
in-h.

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję. właściwie, nie mam nic do dodania - odczytał Pan wszystko.
nie o to chodzi, by ślepo w coś/czemuś/komuś wierzyć. bez przesądzania. lecz właśnie pobudzić, utwierdzić, zobaczyć swoją drogę. na swój sposób - tak, jak Pan pisze.

serdecznie pozdrawiam,
in-h.

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Anno, co do inwersji - wiesz, jak jest.
krzyż jak winę lub kłamstwo, to bardzo stanowcze. ja nie dojrzałam do takich radykalnych porównań. daleko mi do nich.
jest, jak piszesz. wyraz rozczarowania, zażenowania, bólu - tak miało być, ale to jedna z dróg, którą (tylko w refleksji) przemierza peelka. w drugiej również pojawiają się takie stany, lecz zawsze prowadzą do od-nowy. najważniejsze, by każde dziś miało swoje jutro. najważniejsze, to wiedzieć, na co patrzeć ze znakiem zapytania. i co pisać (myśleć, czuć, w co wierzyć), jeśli nawet pojawia się "albo-albo".

serdecznie pozdrawiam, wdzięcznie za Twój czas!!
Kinga.

in-h.

[andrzej_barycz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za komentarz.
ma Pan rację. fragment nie jest przejmujący. przejmujące jest to, co Pan z nim zrobił - wyciął część, gdy tymczasem trójwers wymaga pełnego odczytu. bynajmniej nie jednoznacznego, ale odbiorca ma prawo własnej interpretacji, fakt.
w ten sposób napisany jest cały wiersz. są dwie drogi. Pan nie dostrzega żadnej. poza enterem.
"końcówka warta ocalenia" - jeśli można zrozumieć samą tylko puentę... ?

pozdrawiam. dziękuję za poświęcony czas!
in-h.

Nie rozumiem...fragment to wyodrębniona część czegoś. Pani ma pretensje, że część jest częścią ? :) Oczywiście mogę skontrować pretensjonalny krzyż z uczuć, łzawym, infantylnym emblematem codzienności, dołożyć pod górę skrzywioną rękojeść kurczowo bezpańską (?), ale wychodzę z założenia, że leżącego się nie kopie, wystarczy rzecz zasygnalizować.
Oferuje pani dwie drogi interpretacyjne. Niestety, dylematy w stylu: czy mi żal, czy nie, a może głupio, głupio też nie, bo przecież nic to, wsparte malowaniem paznokci w albo-albo wzorki, to interpretacyjne dreptanie w miejscu.
Są filozofie, i są filozofijki...

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie mam pretensji o wyodrębnianie części.
inaczej sobie założyłam sposób odczytu tego wiersza. tylko to mam na myśli, ale jak pisałam - ma Pan prawo własnej interpretacji.
co do niej - mówiąc o dwóch drogach nie mam na myśli samego "albo-albo", czy lepiej jeszcze - "czy mi żal, czy nie", "czy głupio, czy nie". to byłby straszny banał! myśli Pan, że stać mnie na takie uproszczenia? :)
to jedynie półśrodki. jeśli Pan nie dostrzega, ułatwię - pierwsza część do słów "albo nie" (jedna droga); druga część do słów "albo-albo" (druga droga), podsumowanie - końcówka, której Pan jakiś sens przypisał wcześniej (nie tłumaczę, bo mam taki kaprys).
leżącego? Pan wybaczy...

nie widzi Pan niczego wartościowego w tym wierszu. Ok. może innym razem.
przyjmuję krytykę. rozważam zawsze, choć nie z każdą muszę się zgadzać.

pozdrawiam,
K.

[Nata_Kruk]

Treść wiersza jest dopełnieniem tytułu.. "wspólgrają" razem.
W wersach widzę małe zmiany, myślę, że dzięki nim wiersz nabrał "rumieńców".
Rozumiem peelkę, tak mi się wydaje...
Pozdrawiam... :)

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję, Nato, za te "rumieńce" ;)
za zrozumienie wdzięczna peelka.

pozdrawiam,
in-h.