Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pogodzeni z tym z czym pogodzić się trzeba
w ciszy doskonałej dnia lub nocy
może przez chwilę przeczuciem jasnym
dotkniemy nieba

tyle słów musisz wypowiedzieć
kroków odmierzyć w strony nieznane
błądzić w uczuciach lepkich jak smoła
żeby uchwycić co jest ci dane

ach! pozwól Boże myśl tę zatrzymać
pozwól mi

Opublikowano

Wspaniale ;) Tyle prawdy ukryłeś w tych kilku linijkach tekstu... czasami trzeba błądzić żeby w końcu odnaleźć właściwą ścieżkę... ale jak wiadomo człowiek uczy się na własnych błędach.. dzięki temu staje się silniejszy i zdobywa doświadczenie. No i oczywiście trzeba zawsze mieć nadzieję, że ta "myśl" pozostanie na zawsze w naszym sercu :)

Pozdrawiam serdecznie

Janina

Opublikowano

Kredensie , treść przemawia ,ale masz dwa razy pogodzeni-pogodzić w jednym wersie, może by :pogodzeni z tym co z nieba ....
i zniknie jedno z dóch słów trzeba (w pierwszym wersie dugiej zwrotki drugie-trzeba).
Ale ty jestes Autorem i Ty decydujesz!
Serdecznie !
Ja

Opublikowano

Ależ piękny utwór, szczególnie pierwsza strofka, dwa ostatnie wersy. Brzmi jak słowa wypowiadane przez człowieka, który właśnie dojrzał, wszedł w kolejny etap swojego życia. A że było? Naprawdę trudno napisać coś zupełnie nowego, tym się nie przejmuj.
Ciepło pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka  To wiersz o próbie uchwycienia " rytmu lata".  Jest bardzo zmysłowy.  Pokazujesz nam ten wolny dzień obrazami. Bardzo podoba mi się ta  "rama miniatury". Patrzysz przez "romby miniatury" , czyli siatkę i opisujesz to, co widzisz.  Krótkie wersy budują,przy moim odczycie, zapis małych,  ulotnych chwil. Liczy się tylko tu i teraz.  To te chwile dają szczęście. Mamy to konkretne obrazy : wiśnie, kubek, radio, płochacza kawę, filiżankę.  Zastanowił mnie tu dobór samych wiśni, które są zbierane do kubka. Ja odczytuję to tak, że ich słodko- cierpki smak jest jak ten dzień  - najpierw słodki,  potem, gdy się już skończy zostanie po nim cierpkość. Być może przesadziłam, jednak taki mam tego odbiór.  Cały opis tych " małych chwil" oddziałowuje na zmysły.  Mamy wspomniany wcześniej smak wiśni, dźwięk radia, zapach kawy - to sprawia, że się to czuję. Ostatnie wersy mówią nam o tym, że zwykły, czerwcowy dzień, jego małe chwille mają taką moc, że znów można mieć 20 lat.    Dziękuję za wiersz na piękny czerwcowy dzień.  Pozdrawiam serdecznie🪻  
    • A to Boryny żur, drużyny robota
    • @Poet Ka ... a wokół świat bez cieni   ubrany nie tylko w marzenia   już zakwita  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • rytm lata   przy wiśni w czerwcu    w rombie  siatki jak w ramie miniatury   przysiadł  płochacz   do kubka wpadają  drobne ciemne  owoce   kawa już w domu pachnie   filiżanka przy radiu   dobiega rytm muzyki   piszę  szczęśliwa że wolny  dzień    łapię zmysłami  lato i rytm   znów mam dwadzieścia  lat  
    • jestem pustą kartką   kiedyś pełną czegoś   nie pamiętam   czego   ktoś musiał mnie zetrzeć   albo ja   nie wiem   papier nie tęskni za atramentem   przyjmuje kurz    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...