Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jesteś jak płyta kompaktowa
niezmiennie zmienna, roztańczona.
Holografika twa cyfrowa
wiruje w niesłyszalnych tonach.
Tęczowe błyski w twoich oczach
niczym w krysztale czystej miki,
to rozsrebrzają się, to złocą
w takt wirtualnych nut muzyki.
Nieodgadniona niczym rzeka,
gdy kryje głębi toń pod lodem,
to mnie odpychasz, to urzekasz
niezawinionym swoim chłodem.
Aż cię rozświecam rubinowo
laserem mego pożądania,
wsłuchany w czystą i zmysłową
współpieśń współgrania i współtrwania.

Opublikowano

Jak to przyjemnie czasem odrobinę mineralogicznych porównań poczytać :) ktoś mi ostatnio polecał Twoje rytmiczne wiersze (to chyba była majka em, nie pogniewa się, ze ją tu zacytuję). W tym akurat cenię niezobowiązujący ton :)
Mika powoduje przesunięcie akcentu w muzyce... - potraktujmy to jako umiarkowane czepiactwo, żeby nie było, ze słodzę :) czołem Waszmości.

Opublikowano

Ale fajne! Podoba mi się niezmiernie, a to dlatego, że żywię wielką namiętność do płyt kompaktowych, zwłaszcza takich z dobrą muzyką:) mam więc same pozytywne skojarzenia z tymi srebrnymi krążkami. Zazdroszczę umiejętności rymowania.
Pozdrawiam!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak przyjemnie tak miłe komentarze czytać. Dziękuję Freney. Czołem! Dziękuję Majce za polecenie.
I Tobie Czarnulko i Tobie Różyczko Czerwona. Ogromnie się cieszę, że się Wam podoba.
Ja:)))))cek
  • 3 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...