Prowadź mnie

[Alicja_Wysocka]

i nie domagaj się szacunku
bo strasznie śmieszny wtedy jesteś
spróbuj nań raczej zapracować
bo każdy wymus wzgardą strzepnę

aż przyjdzie dzień że sam poczujesz
jak celebruję twoje zdanie
i w sercu nie na gołosłowiach
będę cię zwała moim panem

Tak mi się złożyły przemyślenia Asiu pod Twoim wierszem

Dziękuję :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przecież ja z kuchni Cię nie wyganiam,
drogi mój Kocie, gotuj do woli,
bylebyś Ty mi też nie przyganiał -
kocioł garnkowi - bo to mnie boli.

Dziwne te nasze kuchenne swary:
gdzie indziej wojny o to jedynie,
że nikt nie pragnie ślęczeć przy garach,
a u nas walka o miejsce przy nich!

Jednak z pewnością kuchenka miła
pomieści nasze wielkie zapędy
i nauczymy się w niej wymijać,
gdzie się spotykać, jak i którędy.

A dzisiaj, kiedy wrócę do domu,
niosąc na plecach mój dzień zmęczony,
odgrzej mi danie Twoje i moje,
i weź mnie w swoje miękkie ramiona.

I Ty też przyznaj: mam dryg do gara,
pichcę i smażę nie nadaremno -
bo jestem w Tobie też zakuchana
i chcę w uczuciu tym mieć wzajemność.

:-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Alicjo, dzięki za wiersz i za skojarzenia. Jasne, że każdy oczekuje szacunku i uznania dla tego, co robi (także w kuchni - czy to facet, czy kobita), ale nie można wymagać szacunku dla siebie, nie mając go dla innych. To niby oczywiste, ale nie każdy jednak zdaje sobie z tego sprawę.
Ja także Ci dziękuję. :-)

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przecież ja z kuchni Cię nie wyganiam,
drogi mój Kocie, gotuj do woli,
bylebyś Ty mi też nie przyganiał -
kocioł garnkowi - bo to mnie boli.

Dziwne te nasze kuchenne swary:
gdzie indziej wojny o to jedynie,
że nikt nie pragnie ślęczeć przy garach,
a u nas walka o miejsce przy nich!

Jednak z pewnością kuchenka miła
pomieści nasze wielkie zapędy
i nauczymy się w niej wymijać,
gdzie się spotykać, jak i którędy.

A dzisiaj, kiedy wrócę do domu,
niosąc na plecach mój dzień zmęczony,
odgrzej mi danie Twoje i moje,
i weź mnie w swoje miękkie ramiona.

I Ty też przyznaj: mam dryg do gara,
pichcę i smażę nie nadaremno -
bo jestem w Tobie też zakuchana
i chcę w uczuciu tym mieć wzajemność.

:-)
no i taki był ten obiad trochę Twój troszeczkę mój :) przyznaj chociaż, że nikt w całej Warszawie nie gotuje takiej wody na herbatę :)

ha ha ha :)) jak miło być świadkiem Waszych przekomarzań ;)
Moi Drodzy...

na jednym ogniu przecież pichcicie,
żeby ze smakiem cieszyć się życiem.
ciuchutko powiem - w kuchni kobieta,
była domostwa zawsze zaletą,

jednak, by w menu spokój panował,
rozważcie proszę te moje słowa:
fartuch zmieniajcie nieraz przy garach,
żeby ze smaku nie popaść w marazm!


życzę Wam wszystkiego... najsmaczniejszego! ;)

Kinga.

[lena2_]

ha..każda by tak chciała:) fajnie napisany wiersz:)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przecież ja z kuchni Cię nie wyganiam,
drogi mój Kocie, gotuj do woli,
bylebyś Ty mi też nie przyganiał -
kocioł garnkowi - bo to mnie boli.

Dziwne te nasze kuchenne swary:
gdzie indziej wojny o to jedynie,
że nikt nie pragnie ślęczeć przy garach,
a u nas walka o miejsce przy nich!

Jednak z pewnością kuchenka miła
pomieści nasze wielkie zapędy
i nauczymy się w niej wymijać,
gdzie się spotykać, jak i którędy.

A dzisiaj, kiedy wrócę do domu,
niosąc na plecach mój dzień zmęczony,
odgrzej mi danie Twoje i moje,
i weź mnie w swoje miękkie ramiona.

I Ty też przyznaj: mam dryg do gara,
pichcę i smażę nie nadaremno -
bo jestem w Tobie też zakuchana
i chcę w uczuciu tym mieć wzajemność.

:-)
no i taki był ten obiad trochę Twój troszeczkę mój :) przyznaj chociaż, że nikt w całej Warszawie nie gotuje takiej wody na herbatę :)

ha ha ha :)) jak miło być świadkiem Waszych przekomarzań ;)
Moi Drodzy...

na jednym ogniu przecież pichcicie,
żeby ze smakiem cieszyć się życiem.
ciuchutko powiem - w kuchni kobieta,
była domostwa zawsze zaletą,

jednak, by w menu spokój panował,
rozważcie proszę te moje słowa:
fartuch zmieniajcie nieraz przy garach,
żeby ze smaku nie popaść w marazm!


życzę Wam wszystkiego... najsmaczniejszego! ;)

Kinga.
Kingo Droga, dziękujemy za wierszowane, smakowite życzenia - i Tobie też wszystkiego najsłodszego w życiu! :-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Leno, że wiersz został pochwalony. :-) Strasznie mi miło.
Pewnie, że każda by tak chciała. Ale wiesz - to nie jest niemożliwe. Naprawdę. :-)

[Lilka_Laszczyk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miła Lilko, dziękuję za sympatyczny komentarz pełen pochwał - strasznie mnie ciezy, że lubisz moje wiersze i że ten tez Ci się podoba. Ale wykazałaś szczególnie ostatnio, że nie masz powodu, aby mi zazdrościć - sama świetnie pieszesz! :-)
Co do przesłania, jednak nie jestem tradycjonalistką. Tak, to prawda, że dawniej role były jasne i przejrzyste, nie było galimatiasu, ale za to kobiety nei miały nic do gadania i nie miały prawa żyć dla siebie. Teraz życie jest bardziej skomplikowane, trudniejsze, ale za to możemy same decydować o sobie - dlatego w wierszu napisałam:
"Wcale nie chcę też tyrana w Tobie mieć -
własne sprawy rozwiązuje moja głowa."
Chodzi mi tylko o to, żeby mężczyzna umiał tak kochać i okazywać to w pieszczotach, żeby zaprowadzić swoją koibetę "w siedem nieb". :-) Tutaj prowadzenie z natury przypisane jest mężczyznom.
Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę, aby Twój mężczyzna umiał świetnie prowadzić. ;-)


Musiałam podziękować Oksywio za twoje życzenia, bo inaczej może by się nie ziściły, a tak, zawsze jest nadzieja!!!
...I tylko taką mnie ścieżką poprowadź, gdzie śmieją się śmiechy w ciemności i gdzie muzyka gra, muzyka gra...
Czego Tobie i sobie życzę!
Pozdrawiając przy okazji ciepłojesiennie
Lilka

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miła Lilko, dziękuję za sympatyczny komentarz pełen pochwał - strasznie mnie ciezy, że lubisz moje wiersze i że ten tez Ci się podoba. Ale wykazałaś szczególnie ostatnio, że nie masz powodu, aby mi zazdrościć - sama świetnie pieszesz! :-)
Co do przesłania, jednak nie jestem tradycjonalistką. Tak, to prawda, że dawniej role były jasne i przejrzyste, nie było galimatiasu, ale za to kobiety nei miały nic do gadania i nie miały prawa żyć dla siebie. Teraz życie jest bardziej skomplikowane, trudniejsze, ale za to możemy same decydować o sobie - dlatego w wierszu napisałam:
"Wcale nie chcę też tyrana w Tobie mieć -
własne sprawy rozwiązuje moja głowa."
Chodzi mi tylko o to, żeby mężczyzna umiał tak kochać i okazywać to w pieszczotach, żeby zaprowadzić swoją koibetę "w siedem nieb". :-) Tutaj prowadzenie z natury przypisane jest mężczyznom.
Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę, aby Twój mężczyzna umiał świetnie prowadzić. ;-)


Musiałam podziękować Oksywio za twoje życzenia, bo inaczej może by się nie ziściły, a tak, zawsze jest nadzieja!!!
...I tylko taką mnie ścieżką poprowadź, gdzie śmieją się śmiechy w ciemności i gdzie muzyka gra, muzyka gra...
Czego Tobie i sobie życzę!
Pozdrawiając przy okazji ciepłojesiennie
Lilka
Dzięki! Najlepszego!!! Serdecznie!!!!! :-)