Zapominanie

[Janusz_Ork]

czasem zapala się gwiazda
i natychmiast gaśnie
czekam na naszym przystanku
metra obrazy wyjmuję z głowy
coraz mniej potrafię rozpoznać
jak akwarele zalane deszczem
straciły kontury szczegóły
pustoszeją znajome fragmenty

przed zaśnięciem jest najtrudniej
czytam smutne wiersze w których
alchemicy słowa złoto przeżyć
zręcznie zamieniają w ołów wspomnień
w głowie rodzi się modlitwa
- wiecznych pocałunków racz nam dać ...-
i urywa się natychmiast
kiedy twój oddech słyszę w poduszce
na której spaliśmy kiedyś razem
potem już tylko ta conocna walka
kiedy biję się z myślami
i jak co dzień rano
stwierdzam że ponownie



przegrałem

[Oxyvia]

Piękny i bardzo smutny wiersz. Strasznie mi się podoba, mocno przemawia do moich uczuć, trzęsie nimi. Budzi smutne wspomnienia. Świetnie wyraziłeś znane mi stany.

[Anna_Para]

Szczególnie to, Januszu:

czytam smutne wiersze w których
alchemicy słowa złoto przeżyć
zręcznie zamieniają w ołów wspomnień
w głowie rodzi się modlitwa
- wiecznych pocałunków racz nam dać ...-

Ale całość bardzo na tak. Nie mogę plusnąć, niestety!
Komuś przeszkadzały wyrazy uznania dla dobrych wierszy.
A ten jest bardzo dobry.

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Janusz_Ork]

Szaraku, te wiersze pojawiają się tutaj, choć napisane były dużo wcześniej. Echo odległych już dni. Przegrana dotyczy tylko walki z myślami. Dziękuję za czytanie i podzielenie się refleksją. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Dzięki Oxyvio za słowa pod wierszem. Ktoś mi kiedyś napisał, że czasem wędruję słowami nie tylko po swoich myślach. Tak też musiało być i tym razem. Widać więcej osób ma podobne przeżycia, wspomnienia, jak mój peel.
Podrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Anno, dziękuję za bardzo pochlebny komentarz. Cieszy mnie, że znalazłaś fragment, który Ci się spodobał. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Lilka_Laszczyk]

Bardzo mi sie ten wiersz o zapominaniu podoba.
Kiedy wydarzy się coś na co nie jestesmy przygotowani, coś początkowo niewyobrażalnego, nie możemy uwierzyć, że kiedyś będziemy w stanie o tym zapomnieć. A jednak zapominamy, pomimo przypominania małymi drobiazgami o tym co nieuchronnie i nieodwołalnie się skończyło. Dotyczy to zresztą wszystkich spraw, nie tylko miłości.
Obrazowy ten twój wiersz do bólu. I piękne porównania.Coś się rozmywa ...jak akwarele zalane deszczem...
Pozdrawiam pozostając pod urokiem tego wiersza!
Lilka

[NOWA]

Jeszcze nie przeżywałam w swoim życiu takich stanów, ale wydaje mi się, że lepiej nie można napisać na ten temat. Pozdrawiam:)

[Janusz_Ork]

Lilu, dziękuję za podzielenie się refleksjami i miłe słowa pod werszem. Masz dużo racji w stwierdzeniu, że czasem zdarzają się rzeczy, na które nie jesteśmy przygtowani. Ja dodałbym, mimo wieku i doświadczenia życie potrafi nas ciągle czymś zaskoczyć. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Nowa, dziękuję za wizytę u mnie i słowa pod werszem. A jeśli jeszcze nie przeżywałaś takich stanów, to dobrze i nie życzę Ci abyś je kiedykolwiek musiała przeżyć. Pozdrawia serdecznie.
J.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest cechą dobrej literatury, więc oczywiście, że wędrujesz. :-)

[lena2_]

złoto przeżyć ...w ołów wspomnień...obrazowo..smutnie...:):) ładny wiersz:) pozdrawiam ciepło

[Janusz_Ork]

Oxyvio, dziękuję serdecznie za szampański komplement.
Pozdrowienia.
J.

[Janusz_Ork]

Leno, bardzo dziękuję za miłe słowo pod wierszem i czytanie.
Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Nata_Kruk]

Dobrze oddane emocje... na krawędzi... aż dreszcz przechodzi.
Pozdrawiam Janusz.

[Janusz_Ork]

Nato, bardzo dziękuję za odwiedziny i słowa pod wierszem. A jeśli przeszedł dreszcz, to znaczy, że wiersz mówi. O to nam piszącym chodzi, aby poruszyć czytelnika.
Pozdrawiam serdecznie.
J.

[teresa943]

mimo przepragnej pragnę mocno zaakcentować, że każdy nowy dzień może zaskoczyć nadzieją na wygraną, trzeba tylko mocno tego chcieć :)
"zapominanie" jest po części złudzeniem, wypieraniem z pamięci trudnych przeżyć. rzecz polega na zmierzeniu się z trudną prawdą i podjęciu próby odkrywania innych "przystanków" ...

wzruszający wiersz opisuje osobiste zmagania peela z samym sobą i najgorsze to, że od nowa każdego ranka "wmawia" sobie przegraną. dopóki żyjemy zawsze jest jakaś szansa...i tego trzeba mocno "się uczepić" jak tonący przysłowiowej brzytwy.

Janusz, życzę ogromnej nadziei i serdecznie pozdrawiam :))
Krysia

[aluna]

Januszu wcale , a wcale nie przegrałeś !
Życie niesie takie niespodzianki , których sie nie spodziewamy(pozytywne),wiersz jest smutny , ale bije szczerością , a to ważne , zatrzymuje na dłużej .
Życzę szczęścia!
Ja

[Janusz_Ork]

Krysiu, bardzo dziękuję za podzielenie się osobistymi refleksjami i za podbudowujące słowa pod wierszem. Szansa, to jest to, na co peel czeka. Czasem trzeba czasu i cierpliwości. Uspokojenia.
Dzięki, że byłaś u mnie. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Aluno, dziękuję za czytanie i miłe słowa pod wierszem. Ja, Aluno, nie przegrałem, ale peel i tak bije się co noc z myślami. Jeśli wersz zatrzymał na chwilę, to bardzo mnie cieszy. Pozdrawiam serdecznie.
J.