Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nadzieja

Kiedy myslisz, że już nie da się nic zrobić,
że to już koniec,
pamiętaj o Niej...
Kiedy myślisz, że już zawsze będziesz sam,
bez przyjaciół,
smutny i skrzywdzony przez los,
pamiętaj o Niej...
Kiedy myślisz, że nic się nie układa,
że nie warto żyć,
pamiętaj o Niej...
Bo Ona nic nie kosztuje,
nikt ci jej nie odbierze.
Pamiętaj o Niej...
O Nadziei...
Bo Ona zawsze jest...

Opublikowano

hmmm, przykazanie?

hmmm, opisowo, nieprawdaż?

napisz coś uduchowionego, z uczuciami - ale nie wprost, stwórz kilmat, przedstaw obraz czegoś, o czym chcesz napisać, niech czytelnik się w niego zagłębi.
obecnie może tylko przeczytać wygłoszone przez ciebie kazanie...

Niom,
zły komentarz napisałem...
ale mam nadzieję, że 10% z tego co napisałem zapamiętasz i w jakiś sposób wykorzystasz,

Serdecznie Pozdrawiam,
Kai Fist

P.S.
To tylko moja opinia, ja się mogę przecież po prostu mylić...

Opublikowano

Jak ważne jest podawanie swoich danych w profilu, dotarło do mnie dopiero teraz. Nic nie wiemy o Monilee, czy jest kobietą, czy mężczyzną. Troszke o autorze musimy wiedzieć, zanim podejdziemy do wiersza. Może źle myślę... nie wiem sam już.
Zakończę nieco złośliwie, ale tylko dlatego, by potwierdzić wyżej napisane słwa. Jeżeli Ten tekst napisał dziesięciolatek, to jestem pod wielkim wrażeniem i winszuję talentu!



Adam

Opublikowano

Trzeba Ci na wstępie napisać przykrą rzecz. To co tu zaprezentowałaś nie ma znamion wiersza. Widać napewno, że bardzo się starasz, ale nie wyszło to co miało. Zwrócę uwagę na dwie tylko sprawy. Słownictwo. Jeżeli będziesz używała wyrazów prostych i ułożonych tak jak w potocznych zdaniach, to napewno nie będziesz dążyć do pisania wierszy. To będzie proza. Nie mówię, żeby używać nie wiadomo jakich słów, ale forma zapisu plus tworzenie przez słowa w kolejnych wersach obrazu musi zaistnieć w poezji.
Druga sprawa, to dosłownośc przekazu. Zobacz, napisałaś w tytule "nadzieje" i dalej w wierszu czytelnik wie, że o nią chodzi, a Ty na końcu jeszcze raz powtarzasz "nadzieja", tak jakbyś nie wierzyła czytelnikowi, że sie domyśli. Musisz tak "pętlić" wersy, by były logiczne, ale nie dosłowne. Nie chodzi też o rebusy, bo takie tylko źle świadczą o poecie. Poezja to ukrywanie znaczeń w słowach, w kombinacji słów. Ukrywanie, ale takie, które jest przejrzyste i wyraziste, a wyłania dopiero się z klimatu wiersza.

Sorry za moje mądrości...


Adam

Opublikowano


Monilee!
najpierw się ucieszę, że mogę poznać nową osobę wśród nas
pisanie wierszy...to nade wszystko ogromna radość...to nowe spojrzenie na siebie i otoczenie, to budowanie wrażliwości na rzeczywistość
pisz...
czytaj innych....podpatruj...i ucz się
jeśli masz wrodzone skłonności...wierszowanie stanie się twoją pasją i receptą na życie
nie zrażaj się, jeśli ktoś skrytykuje...zapewne uczyni to dla twojego dobra

twój wiersz ma jedną zaletę...uczucie...resztę należałoby przemyśleć raz jeszcze
....nie można...kawę na ławe...
to za proste...za mało ambitne...

wiele podpowiedzieli moi przedmówcy
ale uwierz mi...oni też kiedyś zaczynali...i też wychodziły im potworki
do dzisiaj wszyscy dostajemy cięgi....i każdy ma na grzbiecie rysy
więc się nie zrażaj

pomyślności życzę

seweryna

Opublikowano

Ja od siebie jeszcze jedno, żeby nie było, że zarozumiały jestem, czy co... Wiersz mam dla Ciebie. Napisałem go dawno jak zaczynałem pisać (to było w tamtym wieku!...). Pisałem o sobie i o takich jak ja, młodych co nie umieli pisać, ale jedną siłą była wiedza o naszym ułomnym pisaniu.


mleczkowiec


mlaskając
od mleczka
wplótł się
w nici
własne

nie wyszło
to co miało




Pozdrawiam


Adam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • O tym forum dowiedziałem się od AI, która przysięgała mi, że jest to największe i najbardziej cenione  forum literackie w kraju. Czy w związku z tym, jako członek, mam obowiązek wstawiania tu cyklicznie swoich prac? Bo przyznam się bez nagonki, że wobec miernego zainteresowania tym co tu pokazuję, za bardzo mi się nie chce. ;) 
    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...