Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czytam (i przyjmuję wiersz) bez pierwszej zwrotki, ale za nic proszę jej nie usuwać, gdyż sporo wyjaśnia, czy(li) przygotowuje do tego co dalej. Mnie akurat takie ułatwienie jest niepotrzebne, a nawet przeszkadza, ale ja to nie wszyscy, a przynajmniej nie każdy inny. Pozdrawiam

Opublikowano

mam wrażenie, że Autorka ma kłopot z enterozą.

Poezji brakuje, bo co znaczy :


"dziecięcy uśmiech
raz dwa i...

wyzbycie się ja

wszystkim"

itd.... itd....


To nie jest wiersz, to nieporadna, pozapoetycka wyliczanka rzeczowników "ozdabianych" czasem czymkolwiek.

E.


Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witam

pominięte słowa - nutka muzyka -

w spojrzeniu dziecka
nutka styl
muzyka

dopiero całość wyraża to
co wyraża :)

znaczenie słowa styl
ze zwróceniem uwagi na punkt 2, 3

http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2576404

Alinko:)
Nie chodzi o znaczenie ,ale kompozycję słów?
Już chyba jaśniej nie można.I naprawdę nie rozumiem co chciałaś osiągnąć "podsyłając" mi słownik.Jeśli polecam komuś słownik sugeruję ,że przynajmniej w temacie ,w którym zabiera głos jest ignorantem.Można przecież powiedzieć: nie rozumiem pytania.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witam

pominięte słowa - nutka muzyka -

w spojrzeniu dziecka
nutka styl
muzyka

dopiero całość wyraża to
co wyraża :)

znaczenie słowa styl
ze zwróceniem uwagi na punkt 2, 3

http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2576404

Alinko:)
Nie chodzi o znaczenie ,ale kompozycję słów?
Już chyba jaśniej nie można.I naprawdę nie rozumiem co chciałaś osiągnąć "podsyłając" mi słownik.Jeśli polecam komuś słownik sugeruję ,że przynajmniej w temacie ,w którym zabiera głos jest ignorantem.Można przecież powiedzieć: nie rozumiem pytania.

nieporozumienie? -

chodzi o trafne skojarzenia słów wersów
w kontekście całego wiersza

niech zadziała

wrażliwość fantazja
spojrzenie dziecka

Opublikowano

To tak nie działa, to nie automat na żetony...
Namnażanie w chaotycznie zorganizowanej przestrzeni poetyckiej kolejnych słów -wytrychów, kalek obiegowej, konfekcyjnej wrażliwości, daje w efekcie twór poezjopodobny, tyleż zaspokajający próżność autora, co nachalnie roszczeniowy wobec czytelnika.

"Poezja rys

subtelność
i minimalizm
marzeń lot"

Taki wstęp informuje co głupszego odbiorcę z czym ma do czynienia i jak wypada się zachować (mechanizm sitcomowych oklasków).
Tymczasem, raz dwa i...nic.


Opublikowano

Powyższy wiersz aby go poprawnie ocenić, wymaga od czytelnika nie tyle doszukiwania się ukrytych znaczeń itp. co dopuszczenia do głosu zwykłej wyobraźni, fantazji i poetyckiej wrażliwości. Ładnie i lekko napisany z wdziękiem. Plus.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   kapitalny , lekki wiersz, ale pod tą autoironią czuję coś więcej.   przypomnienie, że możliwosć "bawienia się słowami ” wcale nie jest oczywista .   dopóki słowa są wolne, nieskrępowane paragrafami i listami tego, co wolno powiedziec , poezja oddycha pełną piersią.   dziś możemy je swobodnie "składać”, a jutro  kto wie.   tym bardziej cieszy taka radosć pisania i ten dystans do siebie.   oby słowa jak najdłuzej przelatywały   jak wolne ptaki.   bez kontroli granicznej !!!    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Świetny zapis wrażenia, uchwycenie chwili, jej kolorytu, atmosfery i faktury.  
    • Człowiek? Dzieło sztuki!  Perpetum mobile  ... ruchomych schodów w metrze  Wiosna? Niebem się rodzi.  ... w starym wytartym swetrze Nie masz serca? Dziś tłusty czwartek i samba?  I dlatego tańczysz tak lekko, radośnie?  Wracaj! Zapomniałeś wziąć serca.  Spójrz: mam podobne ...  I rośnie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, myślę, że we wstydzie jest wiele lęku. Myślę, że jest to emocja, którą przede wszystkim odczuwamy jako karę którą sami sobie wymierzamy. Niewiele ma wspólnego z prawdziwą skruchą czy chęcią wyciągnięcia wniosku z błędów.  
    • @viola arvensis   Wioluś. w Twoim wierszu widać  rękę poetki świadomej słowa i ciszy między wersami . kogoś, kto nie musi podnosic głosu , by powiedzieć rzeczy najważniejsze. z prostego znaku popiołu  wydobywasz  sens głęboko zakorzeniony w chrześcijaństwie tj. pamięć o kruchosci człowieka, ale i o obietnicy wiecznosci. to przecież gest ze Środy Popielcowej ktory jest nie tylko przypomnieniem  "prochem jesteś”, lecz także zaproszenie do nawrócenia i wewnętrznego odrodzenia. bardzo porusza mnie to, że post został tu pokazany nie jako ciężar , lecz jako łaska zatrzymania . to spojrzenie pełne mądrosći i łagodności, charakterystyczne dla autorki doświadczonej,    duchowo uważnej. wiersz jest jasny, harmonijny, a jednocześnie niesie głębię – jakby pisała go osoba, która sama przeszła drogę, o której mówi , ciepło i z wdzięcznoscią czyta się Twój  tekst. piękny !
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...