Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

*** (dziewczynka)

Sokratex

Przez Sokratex
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Sokratex

Sokratex

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.







Ale u mnie jest przede wszystkim obraz i warto sobie ten zapis wyobrazić graficznie, ewentualnie potem dywagować nad jego warstwami metaforycznymi, po Sąd Ostateczny włącznie :)


Mamy więc dziewczynkę ubraną na biało, powiedzmy nawet (chodzi o zwrócenie uwagi na kontrast i świeżość) taką:

http://tnij.org/ru3k

tylko przechodząca obok, czy nawet idącą po:

http://tnij.org/ru3c


Jak poznać, gdzie kamienie mają północ, nie trzeba tłumaczyć podróżnikom, co prawda zazwyczaj po słowach, ale jednak? ;)


Pozdrawiam

i jeszcze raz - dla sympatycznej pani Piegowatej - tym razem wersja oryginalna:

http://tnij.org/ru3t


Sokratex

Sokratex

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie, to był taki pocałunek w rękę, wyraz szacunku :)
Czy rzeczywiście już do reszty zatraciliśmy to,
co zawsze było zwyczajne i takie nasze - polskie?

http://bit.ly/Pec61c
Sokratex

Sokratex

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



W takim razie służę adresami :)
Jak już się z nimi uporają, chętnie wskażę następne:

http://bit.ly/SeHpOm

http://bit.ly/SeGWvA

http://bit.ly/SeHku9

http://bit.ly/SeIeGU

http://bit.ly/SeJb1Q

http://bit.ly/SeJSIA

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • iwonaroma
      za dużo

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Robert Witold Gorzkowski Miło, dziękuję :)  
    • beny7777
      Poranek

      Przez beny7777 · Opublikowano

      Każdy dzień jest złym porankiem Kiedy nie wiem dokąd idę Światło zadaje cierpienie Nie wiem czy mnie nie zabije   Każdy dzień jest złym porankiem Kiedy nie chcesz mnie już widzieć Moje usta będą kłamać Tylko tyle mogę przyrzec   Każdy dzień jest złym porankiem Kiedy nie potrafię słuchać Wciąż odbijam wasze słowa Nie próbujcie mnie ratować   Każdy dzień jest złym porankiem Głowa nie pozwala istnieć Nie wiem jak to wszystko przetrwam Tak bardzo nienawidzę myśleć  
    • Poet Ka
      palindrom fonetyczny

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @wiedźma dziękuję!
    • aff
      [zasypiam z dniem]

      Przez aff · Opublikowano

      Piszesz tak jakby nie było już granicy między życiem a snem i śmiercią. Jest spokój. Najczęściej, gdy działa wytłumienie przez leki. Wierzymy, że to tylko przejście. Ja wierzę, bez tej wiary trudno byłoby mi się z tym pogodzić. Jutro akurat jadę do pani z rakiem. No i na pewno chciałabym dla ludzi takich jak ona takiego spokoju, ale nigdy niczego ponad i wyprzedzając.  Bo człowiekowi nie wolno decydować, kiedy ktoś pokonuje te barierę, a kiedy jeszcze wraca. Rudzik niech będzie zawsze wyłącznie prawdziwy. Miłego dnia

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • Florian Konrad
      Deskale

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      zwróciłaś mi uwagę, kochanie, że nawet  w wierszach miłosnych – mrok, którego nie mogę/nie chciałbym się wyzbyć.   masz całkowitą rację. ale pójdę dziś w głębsze draństwa, grotechę i kuriozalność,  stworzę coś nie o nas:  zalążek bajki o post-parze, jaką są... ślady  po rozkładzie zwłok, ludzkie kontury wżarte w klepki parkietów.   Romeo i Julia z tego samego bloku. para samotnych staruszków, którzy nie lubili się za życia. zmarli w krótkim odstępie czasu. trochę minęło, nim ich znaleziono.   on gnił na trzecim piętrze, ona  dekomponowała się na parterze.   zabrano ciała. jeszcze nie weszły ekipy sprzątające. patrz: oni spieszą się z czułością, obejmują się w swoistej podprzestrzeni, tyleż brzydkiej, co mistycznej kraince. czas nagli, trzeba nacieszyć się sobą, póki nie ma  panów w białych kombinezonach.   turpizm? raczej bajka o jo-jo, drogocennym, bo z litego mięsa, po którym, gdy się urwie, nie będzie potrzeby płakać, obwiąże się tylko gałki oczne gałązkami jałowca,  tak, by było cierniowo.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...