****

[M._Krzywak]

kiedyś ten świat zamarł
przy świecy de la Tour
mogliśmy nie umierać
stało się
zmieniliśmy siebie w szron
a płomień opadł w dół

a jednak się kręci
pleban z chłopem
chłop z butelką
a jednak do dna
potem to przemyślimy

już tyle razy przekręcili
że zdążyliśmy się pogubić

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.............................tak jakoś wszedłem hiobowo w treść - choć po swojemu to dobrowolnie


Tak pół na pół podebrałem. "Nas" nie do końca, bo może machnęli też "ową" :)

[Janusz_Ork]

Pewne sprawy na świecie zmieniają się tak wolno, że nie starcza jednego pokolenia, inne nigdy. Ale warto się nad tym zastanowić a czasem coś napisać. Pozdrawiam.
J.

[Alina_Służewska]

sporo upłynęło czasu

myślałam:

akwamaryną szlifowana rana
zniknie bez śladu
pozostała
lustrzana
blizna

ale
" No - gadał dziad do obrazu, a obraz do niego ani razu." -
cytat z "Amplitudy"

dziś "obraz" przemawia do "dziada"
tymi słowy:)

czytelny tekst, nie w moim klimacie -
komentarz

a moim zdaniem wiersz
nie powinien być komentarzem -
komentarzem zajmuje się publicystyka

[M._Krzywak]

Janusz Ork - a to są święte słowa...

Alina Służewska - Pani się myli, zarówno w swoich "wierszach" jak i w komentarzach.

[Magdalena_Blu]

Po obejrzeniu obrazów Gorgesa de La Tour, treść zyskuje zdecydowanie. Bardzo mi się podoba, lubię wiersze z "okienkami", rozszerzającymi przekaz.
Pozdrawiam:)

[maria_bard]

"Okienko" de La Tour jest półotwarte. (dzięki, M.blu za zręczne podsunięcie słowa:-))

Wyrazista linia, wewnątrz niepewna, trochę rozmazana - ogranicza myślenie o przyszłości.

Tyle, że ta przyszłość przychodzi niezależnie od tego, jak ją chcemy ujrzeć wewnątrz.

Zręczne jest powtórzenie w drugiej strofie.

Ciekawie.

Pozdrawiam.
E.