Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pamiętam wrzosowiska
fioletem zapracowane pszczoły
jad szybko przenikał
bolało
jechałam z góry
pędziłam z wiatrem upadłam
bolało
teraz tkam jak pajączek
niteczka po niteczce
jak się przedziurawi
boli
wypieram zainfekowane
pamięć płata figle
pieczęć prawdy nie

boli

Opublikowano

Witam :)

udany wiersz -
zawiera refleksje o człowieku, życiu
o upływie czasu
o tym co
rani
lub
nie

Autorka zastosowała symbolikę
jest: fiolet, wiatr i pieczęć

podoba mi się również wymowna puenta -

"wypieram zainfekowane
pamięć płata figle
pieczęć prawdy nie

boli"

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuje szaraku za czytanie i za rozczytanie, masz rację , nie zaprzeczysz ,że wypieramy zainfekowane , ratując się przed popełnieniem tych samych błędów , które ranią , a raniąc bolą.
A z pieczęcią trafiłeś w dziesiątkę!Ona strzeże -tego co w życiu najważniejsze.Ważną rolę jak wspomniała czytelniczka odgrywa wrzos i wiatr!Przyznaję ,że smbole zawsze sprawiaja trudność w rozczytaniu, ale pozwolisz ,że jeszcze nie naświetlę!
Pozdrawiam!
Ja
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mariuszu bardzo dziękuje ,że poczytałeś i odniosłeś się swoim przemyśleniem!
Mariuszu ta epifora -"boli-", jest bradzo ważna , bo ,zabiegam , starm się ,,,a tu niespodziewanie ni stąd ni zowąd ktoś wtargnie , zniszczy ,,,a to boli!
Pozdrawiam serdecznie!
Hania
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mariuszu bardzo dziękuje ,że poczytałeś i odniosłeś się swoim przemyśleniem!
Mariuszu ta epifora -"boli-", jest bradzo ważna , bo ,zabiegam , starm się ,,,a tu niespodziewanie ni stąd ni zowąd ktoś wtargnie , zniszczy ,,,a to boli!
Pozdrawiam serdecznie!
Hania

Chciałem ci zasugerować ,że powtórzenie nie musi być czkawką,bo wtedy ból jest nie do wytrzymania :)
pozdr
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mariuszu bardzo dziękuje ,że poczytałeś i odniosłeś się swoim przemyśleniem!
Mariuszu ta epifora -"boli-", jest bradzo ważna , bo ,zabiegam , starm się ,,,a tu niespodziewanie ni stąd ni zowąd ktoś wtargnie , zniszczy ,,,a to boli!
Pozdrawiam serdecznie!
Hania

Chciałem ci zasugerować ,że powtórzenie nie musi być czkawką,bo wtedy ból jest nie do wytrzymania :)
pozdr
Myślę Mariuszu ,że w tych odstępach , czasownikach czasu przeszłego i teraźniejszego nie powoduje u czytelnika czkawki , i jeżeli tak to łyk ...nie koniecznie wody!
Pozdrawia!
Ja
P.S.
Obiecuję ,że naświetlę co się da , niech trochę poczka!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jeżeli przelew z konta na konto to się nie da , komputer odpowiada :- wypełnić wszystkie pola!
A co powiemy w banku dokonując wpłaty , że wysyłamy do?
Chyba ,że wystarczy napisać, poezja,org, bo innej opcji nie widzę .
Pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Człowiek? Dzieło sztuki!  Perpetum mobile  ... ruchomych schodów w metrze  Wiosna? Niebem się rodzi.  ... w starym wytartym swetrze Nie masz serca? Dziś tłusty czwartek i samba?  I dlatego tańczysz tak lekko, radośnie?  Wracaj! Zapomniałeś wziąć serca.  Spójrz: mam podobne ...  I rośnie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, myślę, że we wstydzie jest wiele lęku. Myślę, że jest to emocja, którą przede wszystkim odczuwamy jako karę którą sami sobie wymierzamy. Niewiele ma wspólnego z prawdziwą skruchą czy chęcią wyciągnięcia wniosku z błędów.  
    • @viola arvensis   Wioluś. w Twoim wierszu widać  rękę poetki świadomej słowa i ciszy między wersami . kogoś, kto nie musi podnosic głosu , by powiedzieć rzeczy najważniejsze. z prostego znaku popiołu  wydobywasz  sens głęboko zakorzeniony w chrześcijaństwie tj. pamięć o kruchosci człowieka, ale i o obietnicy wiecznosci. to przecież gest ze Środy Popielcowej ktory jest nie tylko przypomnieniem  "prochem jesteś”, lecz także zaproszenie do nawrócenia i wewnętrznego odrodzenia. bardzo porusza mnie to, że post został tu pokazany nie jako ciężar , lecz jako łaska zatrzymania . to spojrzenie pełne mądrosći i łagodności, charakterystyczne dla autorki doświadczonej,    duchowo uważnej. wiersz jest jasny, harmonijny, a jednocześnie niesie głębię – jakby pisała go osoba, która sama przeszła drogę, o której mówi , ciepło i z wdzięcznoscią czyta się Twój  tekst. piękny !
    • @Nata_KrukBardzo mi miło :)   @Berenika97 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, właśnie :)
    • @Tectosmith Zainteresowały mnie przede wszystkim interakcje i wzajemne oddziaływania na siebie w tej relacji. Bo jest w niej więcej rutyny i rytuału, niż prawdziwego przywiązania. Jakby była podtrzymywana tylko po to, aby był jakiś punkt odniesienia, a nie po to, aby się w jakimś kierunku rozwijała. Tych dwoje nie jest w stanie nic już sobie dać. A dawanie w miłości jest bardzo ważne.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...