Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

każda droga wydłużona niemiłosiernie
nie można też zabić smutku
który miał być jak okamgnienie

zamiast mleka w sutku
znajdujesz truciznę
nędzną i brejowatą

w pozycji płodowej więc grzęźniesz

do tego
co miało być ciepłe
i bezinteresowne
potrzebujesz teraz czarnego pablik relejszon
i widzę je
na murach wokół "H. W. D. P."

a ona milczy
dobrze wie
że jej siostra została porzucona

zamiast próśb i modlitw
wyrywa teraz z piersi wszystkich wokół
brzydkie słowa

Opublikowano

bardzo ciekawe ujęcie tematu, zaskoczył mnie ten wiersz, nawet bardzo...

jedynie tytuł mało poetycki, i jakoś mimo wszytsko nie pasuje mi do stylistyki wiersza, ale moze sie czepiam...

jest dobrze, nawet bardzo

pozdrawiam zamyslona

Agnes

Opublikowano

trudno jest się przyznawać do kogoś kto ma takie problemy
jeszcze trudniej takiej osobie udzielić pomocy
której później potrzebuje sam pomagający
czasem jedyną nadzieją na jej powrót jest odwrócenie sie od niej
totalne odrzucenie
metoda szoku
skutki bywają rózne
i nawet public relations nie pomagają
a siostry jak dwie krople wody
kołyszą sią jak w chorobie sierocej
zabrakło bujanego fotela babci...
nie oceniaj więc obserwatorze
tego nie da się rozwiązać
prędzej czy później grzęźniesz
i porzucasz nadzieję
przeklinając cały świat
który sam cię przeklina
prośby
groźby
nic tu nie zdziałają

Opublikowano

Nie będę pisał jak oceniam interpretacje. Pewnie bym zaczął interpretować sam siebie, a to by już się ocierało o schizofrenie. Podoba mi się forma Twojej interpretacji. Masz wyraźnie "erotyczny" stosunek do wiersza, tzn. nieźle Ci stymuluje wyobraźnie. Pozdrawiam.

Opublikowano

nie wiem. nie rozumiem całej wypowiedzi. wydawała mi się pozytywna.
nawet jak nie jest, to przynajmniej nie jest wypowiedzią Anastazji P., czyli besztaniem bez argumentów i bez sensu. najlepiej krótko, głupio i jak polityk, czyli jakimś takim błotem. Ale mnie to wali...Ch. W. D. P. ( i P. nie oznacza Policji)

Opublikowano

interpretować mozna wszystko - i to raczej nie tworzy dzieła

wiersz trzyma jakiś tam poziom, ale do mnie nie trafia... nie chce powiedzieć że jest oklepany bo jest to w sumie jakis nowatorskie temat....

duzo określeń a mało spójności....

forma również podupada
wersyfikacja strasznie dziwna - a raczej na nic nie wpływa

Tera

Opublikowano

moja interpretacja tego wiersza byłaby ZBYT OSOBISTA...powiem zatem, że pasuje mi idealnie do widomości jaka spadła na mnie wczoraj zupełnie nieoczekiwanie...a litera P. napewno nie oznacza policjantów tylko...ech :(

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wiechu J. K. Młodość to nie okres w życiu tylko stan umysłu. Te słowa w Polsce są najbardziej kojarzone z o. Leonem Knabitem OSB, tynieckim benedyktynem, który często powtarzał: „Młodość to nie tylko wiek. Młodość to stan ducha”. Warto jednak wiedzieć, że podobną myśl wyrażało wielu myślicieli, m.in.: Samuel Ullman (amerykański poeta i przedsiębiorca) w swoim słynnym eseju „Youth” napisał: „Młodość to nie okres w życiu, lecz stan umysłu”. Albert Schweitzer (niemiecki filozof i lekarz), który stwierdził: „Młodość to nie czas życia, ale stan ducha”. O. Leon Knabit spopularyzował tę myśl w Polsce, pisząc pod tym tytułem także książkę.
    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...