zbliźnięta

[andrzej_barycz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę jeszcze raz zapoznać się z określeniem banał, a dopiero potem porozmawiamy o moim oryginalnym w jego świetle wierszu:

http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2442799




Nie nadaję się do nauczania początkowego, ale spróbuję jeszcze raz :

"namawia do próby zrozumienia, że pan i pani ZAMIENIAJĄCY BANAŁ świec i szampana, NA sufitowe lustro, w którym przegląda się i mizdrzy zbliźnione ego, WYKRACZAJĄ POZA serialową PRETENSJONALNOŚĆ..."

Rzeczywiście, mizdrzące się w lustrze zbliźnione ego, wykracza poza banał.Jednak banał i pretensjonalność, to nie są synonimy. Pan zadaje pytania, dla których preteksty sam wymyśla ? :)
Logiczna czkawka czy niedoczytanie ?
Jak się już pan zapozna z własnym rozpoznaniem i doświetli z odpowiedniej strony, mogę już nie mieć dla pana czasu i wyrozumiałości, co nie będzie oryginalne, ale uzasadnione...

[maria_bard]

Czytam Panów dyskusję i raduję się;-))) Coś nowego na orgu. Ok.

Ode mnie: z nawiasu wyjęłabym trochę. Zostawiłabym "choćby pani z przedszkola albo niespełniony tatuś". Bez nawiasu. I tutaj - spacja.

W drugiej części natomiast przecinanie chmur jest przeładowaniem. Chyba..?

Ale - ja nie wiem:-)

Każdy z Panów ma inne receptory. Bardzo wrażliwe i płodne. :-)

Pozdrawiam. E.

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę jeszcze raz zapoznać się z określeniem banał, a dopiero potem porozmawiamy o moim oryginalnym w jego świetle wierszu:

http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2442799




Nie nadaję się do nauczania początkowego, ale spróbuję jeszcze raz :

"namawia do próby zrozumienia, że pan i pani ZAMIENIAJĄCY BANAŁ świec i szampana, NA sufitowe lustro, w którym przegląda się i mizdrzy zbliźnione ego, WYKRACZAJĄ POZA serialową PRETENSJONALNOŚĆ..."

Rzeczywiście, mizdrzące się w lustrze zbliźnione ego, wykracza poza banał.Jednak banał i pretensjonalność, to nie są synonimy. Pan zadaje pytania, dla których preteksty sam wymyśla ? :)
Logiczna czkawka czy niedoczytanie ?
Jak się już pan zapozna z własnym rozpoznaniem i doświetli z odpowiedniej strony, mogę już nie mieć dla pana czasu i wyrozumiałości, co nie będzie oryginalne, ale uzasadnione...



Niestety, nick "andrzej barycz" coraz bardziej wygląda mi na kolejnego trolla internetowego. Choćby dlaczego pisze swoje imię i nazwisko z małej litery, jeśli są prawdziwe? Jakiś kompleks?

Wracając do banalności, zajrzałem na jeden z wierszy niejakiego "andrzeja barycza" zobaczyć, jakież to oryginalne przemyślenia i wiersza ma ludzkości do przekazania:

http://bit.ly/Qxn07z


I co się okazuje, począwszy od tytułu? Proszę: wpisujemy go w wyszukiwarkę Google i otrzymujemy wynik: "Około 666 wyników (0.15 s)"

https://www.google.com/search?client=opera&rls=pl&q=przydro%C5%BCno%C5%9B%C4%87&sourceid=opera&ie=utf-8&oe=utf-8&channel=suggest#sclient=psy-ab&hl=pl&client=opera&hs=3wu&rls=pl&channel=suggest&q=%22przydro%C5%BCno%C5%9B%C4%87%22&oq=%22przydro%C5%BCno%C5%9B%C4%87%22&gs_l=serp.3...2120.6343.0.6703.4.4.0.0.0.0.154.460.2j2.4.0...0.0...1c.ICkzDGjDW3Y&pbx=1&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.r_cp.&fp=f3e9f2b432aa20a8&biw=1285&bih=747


Choćby autor tej strony skorzystał już z tego określenia w 2006 roku, pisząc na stronie http://bit.ly/QxnlXK


Potykam o
Przydrożność
Krawężnika


Czyli wtórne, może nawet zapożyczone słowo.

Dalej treść: pierwsza część to pseudointelektualny bełkot, a wiersz - obraz zaczyna się dopiero w drugiej strofce. Ale bełkot i tu się udziela, przykład:

"ledwie wyczuwalna wioskowa tętnica"

Ktoś się przyczepił do tego, czy tętnice są wyczuwalne? Ale to małe piwo
w porównaniu do kontekstu. Otóż wyczuwać, to pochodna słowa wyczuć: http://bit.ly/QxnQRR
a oznacza: "stwierdzić, rozpoznać coś dotykiem lub węchem" http://bit.ly/Qxo1wk

Wręcz idiotyzmem jest pisanie w kontekście zmysłu węchu że smród spalin jest ledwie wyczuwalny. Podobny brak wyczucia słowa i co określa, jak w przypadku "banału".

Wracając do oryginalności... co w wierszu z zapożyczonym tytułem "bezdrożność"
jest oryginalnego w pożegnaniu z psem? Zapach dzielony na pół?
Już kilka lat temu poszerzyłem takie połowy psa nadając im na domiar o wiele poważniejszy konspekt:

[list= ]

wstęp do rozwodu

noce i dnie nigdy pół na pół
zapach macierzanki i biel kwiatów
kwitnący sad którego nie będzie

syn nasz cały jeszcze bo maleńki
na czarno-białych fotografiach
pod lipą posadzoną w dniu kiedy się urodził

tylko pies wybrał od razu -
wył i wył do księżyca

[/list]


I co? Można się ustrzec filozofowania w rodzaju "wydawało ci się że umiesz czekać"?
Albo komentować własny wiersz już w nim samym, pisząc o co chodzi:

"Jak leniwe słowo w błotnistej brei wiecznego przedwiośnia, gdy się syci zamiarem rzeczy a gubi przyczynę"

Mój drogi... toż ja komentarze piszę czasem bardziej poetyckie! :)

A wracając do pożegnania z psem - poniżej mój wiersz sprzed paru lat. To jest dopiero pożegnanie - zamienić się z psem ostatni raz na śmierć i życie, a może na życie i śmierć:


[list= ]
pieśń Psa

To był już koniec, mój pies dogorywał.
Łapami zapadł w śnieg i zwiesił jęzor
(wyglądał jak łódź: choć burtą trze przystań,
wiatr za żeglarza wyprawę już podjął)
i po raz pierwszy - a sam Bóg mi świadkiem! -
per "przyjacielu" zwróciłem się do psa:
"Chcę z żalu zawyć nad twoim przypadkiem,
więc etykietę odpuśćmy sobie raz..."
I smutno wyłem cały wieczór, bardziej
do tego psa, co we mnie, niż księżyca:
jak człek pies zdychał, jak pies skomlałem ja
(wiatr łódkę w przepaść oceanu spychał).

https://www.youtube.com/watch?v=wQVwW6hjLo8&hd=1


[/list]

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mój rozmówca wydaje się nie rozumieć przekazu, oprócz bara bara, co - i tu się zgadzam - jest stare (prawie, bo najpierw musiały zaistnieć na planecie warunki do bzykania) jak świat. A i to musiałem mu palcem pokazać, bo zrozumiał dopiero dzisiaj :)

Przecinanie chmur w kontekście "odlatującego" Armstronga wydaje się być na miejscu.
Podobnie jak sześciometrowe susy - bo takimi właśnie Neil Armstrong sadził po Księżycu,
który ma mniejszą grawitację od ziemskiej.

To, co w nawiasie celowo oddaje potoczność, język używany na co dzień na Ziemi.
Natomiast "albo" zmienia kontekst. "I" to spójnik, czyli coś co łączy... powiedzmy dwóch Armstrongów: Neila i Louisa ;)
A już niespełniony tatuś? Staram się nie nazywać po imieniu niczego w wierszach. Ale skoro komuś przyszło samo do głowy, znaczy, że zrozumiał i bez użycia wyrazu "niespełniony" co zachodzi z owym "tatusiem" :)

Pozdrawiam.

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mój rozmówca wydaje się nie rozumieć przekazu, oprócz bara bara, co - i tu się zgadzam - jest stare (prawie, bo najpierw musiały zaistnieć na planecie warunki do bzykania) jak świat. A i to musiałem mu palcem pokazać, bo zrozumiał dopiero dzisiaj :)

Przecinanie chmur w kontekście "odlatującego" Armstronga wydaje się być na miejscu.
Podobnie jak sześciometrowe susy - bo takimi właśnie Neil Armstrong sadził po Księżycu,
który ma mniejszą grawitację od ziemskiej.

To, co w nawiasie celowo oddaje potoczność, język używany na co dzień na Ziemi.
Natomiast "albo" zmienia kontekst. "I" to spójnik, czyli coś co łączy... powiedzmy dwóch Armstrongów: Neila i Louisa ;)
A już niespełniony tatuś? Staram się nie nazywać po imieniu niczego w wierszach. Ale skoro komuś przyszło samo do głowy, znaczy, że zrozumiał i bez użycia wyrazu "niespełniony" co zachodzi z owym "tatusiem" :)

Pozdrawiam.


Jakże ja lubię, kiedy Autor potrafi bronić swojego tekstu:-) Rozumiem.

Mnie ta właściwość nie jest dana...

Napisałam...i koniec. Cóż...trudno.

A ci tatusiowie kabaretowi bywają. Mamusie też ;-))))
rozbrajam minę;-)
Pozdrowienia. E.

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie wiem, z Księżyca niewyraźnie widać a z kolei Armstrong na dole zamyka oczy, kiedy gra. Egzaltuje się :)

https://www.youtube.com/watch?v=H_o7pbEShhU&feature=related&hd=1

[Anna_Para]

Doskonały, mądry tekst.
Pięknie spotykają się tu epokowe wydarzenia z kultury, ludzkiej cywilizacji, z osobistymi przeżyciami w spotkaniu kochanków.
Pięknie "nie dopowiadasz", budujesz nastrój, zawracasz w czasie - a mówisz o uniwersalnych prawdach. Prawda.

Gratuluję, pozdrawiam,

Para:)

[andrzej_barycz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę jeszcze raz zapoznać się z określeniem banał, a dopiero potem porozmawiamy o moim oryginalnym w jego świetle wierszu:

http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2442799




Nie nadaję się do nauczania początkowego, ale spróbuję jeszcze raz :

"namawia do próby zrozumienia, że pan i pani ZAMIENIAJĄCY BANAŁ świec i szampana, NA sufitowe lustro, w którym przegląda się i mizdrzy zbliźnione ego, WYKRACZAJĄ POZA serialową PRETENSJONALNOŚĆ..."

Rzeczywiście, mizdrzące się w lustrze zbliźnione ego, wykracza poza banał.Jednak banał i pretensjonalność, to nie są synonimy. Pan zadaje pytania, dla których preteksty sam wymyśla ? :)
Logiczna czkawka czy niedoczytanie ?
Jak się już pan zapozna z własnym rozpoznaniem i doświetli z odpowiedniej strony, mogę już nie mieć dla pana czasu i wyrozumiałości, co nie będzie oryginalne, ale uzasadnione...



Niestety, nick "andrzej barycz" coraz bardziej wygląda mi na kolejnego trolla internetowego. Choćby dlaczego pisze swoje imię i nazwisko z małej litery, jeśli są prawdziwe? Jakiś kompleks?

Wracając do banalności, zajrzałem na jeden z wierszy niejakiego "andrzeja barycza" zobaczyć, jakież to oryginalne przemyślenia i wiersza ma ludzkości do przekazania:

http://bit.ly/Qxn07z


I co się okazuje, począwszy od tytułu? Proszę: wpisujemy go w wyszukiwarkę Google i otrzymujemy wynik: "Około 666 wyników (0.15 s)"

https://www.google.com/search?client=opera&rls=pl&q=przydro%C5%BCno%C5%9B%C4%87&sourceid=opera&ie=utf-8&oe=utf-8&channel=suggest#sclient=psy-ab&hl=pl&client=opera&hs=3wu&rls=pl&channel=suggest&q=%22przydro%C5%BCno%C5%9B%C4%87%22&oq=%22przydro%C5%BCno%C5%9B%C4%87%22&gs_l=serp.3...2120.6343.0.6703.4.4.0.0.0.0.154.460.2j2.4.0...0.0...1c.ICkzDGjDW3Y&pbx=1&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.r_cp.&fp=f3e9f2b432aa20a8&biw=1285&bih=747


Choćby autor tej strony skorzystał już z tego określenia w 2006 roku, pisząc na stronie http://bit.ly/QxnlXK


Potykam o
Przydrożność
Krawężnika


Czyli wtórne, może nawet zapożyczone słowo.

Dalej treść: pierwsza część to pseudointelektualny bełkot, a wiersz - obraz zaczyna się dopiero w drugiej strofce. Ale bełkot i tu się udziela, przykład:

"ledwie wyczuwalna wioskowa tętnica"

Ktoś się przyczepił do tego, czy tętnice są wyczuwalne? Ale to małe piwo
w porównaniu do kontekstu. Otóż wyczuwać, to pochodna słowa wyczuć: http://bit.ly/QxnQRR
a oznacza: "stwierdzić, rozpoznać coś dotykiem lub węchem" http://bit.ly/Qxo1wk

Wręcz idiotyzmem jest pisanie w kontekście zmysłu węchu że smród spalin jest ledwie wyczuwalny. Podobny brak wyczucia słowa i co określa, jak w przypadku "banału".

Wracając do oryginalności... co w wierszu z zapożyczonym tytułem "bezdrożność"
jest oryginalnego w pożegnaniu z psem? Zapach dzielony na pół?
Już kilka lat temu poszerzyłem takie połowy psa nadając im na domiar o wiele poważniejszy konspekt:

[list= ]

wstęp do rozwodu

noce i dnie nigdy pół na pół
zapach macierzanki i biel kwiatów
kwitnący sad którego nie będzie

syn nasz cały jeszcze bo maleńki
na czarno-białych fotografiach
pod lipą posadzoną w dniu kiedy się urodził

tylko pies wybrał od razu -
wył i wył do księżyca

[/list]


I co? Można się ustrzec filozofowania w rodzaju "wydawało ci się że umiesz czekać"?
Albo komentować własny wiersz już w nim samym, pisząc o co chodzi:

"Jak leniwe słowo w błotnistej brei wiecznego przedwiośnia, gdy się syci zamiarem rzeczy a gubi przyczynę"

Mój drogi... toż ja komentarze piszę czasem bardziej poetyckie! :)

A wracając do pożegnania z psem - poniżej mój wiersz sprzed paru lat. To jest dopiero pożegnanie - zamienić się z psem ostatni raz na śmierć i życie, a może na życie i śmierć:


[list= ]
pieśń Psa

To był już koniec, mój pies dogorywał.
Łapami zapadł w śnieg i zwiesił jęzor
(wyglądał jak łódź: choć burtą trze przystań,
wiatr za żeglarza wyprawę już podjął)
i po raz pierwszy - a sam Bóg mi świadkiem! -
per "przyjacielu" zwróciłem się do psa:
"Chcę z żalu zawyć nad twoim przypadkiem,
więc etykietę odpuśćmy sobie raz..."
I smutno wyłem cały wieczór, bardziej
do tego psa, co we mnie, niż księżyca:
jak człek pies zdychał, jak pies skomlałem ja
(wiatr łódkę w przepaść oceanu spychał).

https://www.youtube.com/watch?v=wQVwW6hjLo8&hd=1


[/list]







Miała być armstrongiada w wykwintnym paralelnym sosie, a jak słoma z butów wylazło kundelkowate szarpanie za nogawki, histeryczny, bezradny słowotok i zafajdana pielucha...

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję.
Autorka tak pięknego cyklu poświęconego "Wędrownemu", na pewno poczuła mój wiersz :)
Dla Ciebie podobna Para tańcząca na kafelkach jezior (chmury = woda, czyli Życie):


"Księżycowa rzeko, szersza niż mila,
Pewnego dnia przekroczę cię ze stylem.
O twórco snów, łamaczko serc,
Gdziekolwiek zmierzasz, ja idę za tobą.

Dwójka włóczęgów, ślepych na świat,
A tyle jest świata do zobaczenia.
Jesteśmy przy tym samym końcu tęczy, czekamy przy wygięciu
Moja borówkowa przyjaciółka, Księżycowa Rzeka, i ja."

https://www.youtube.com/watch?v=ZTNd4FkLb3Q&feature=player_embedded#at=126

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bezradne i pełne jadu to są twoje komentarze, jak zdążyłem zauważyć, nie tylko pod tym wierszem. Charakterystyczna cecha trolla.

[Robert_Siudak]

z rzadka udają się liryczne wiersze, tym razem wyszedł bardzo dobrze, "kafelki jeziora" i te kontrasty zagrały ostatecznie koncertowo na całość.

R.