Wiktor Kwieciński Opublikowano 18 Lipca 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Lipca 2012 Która, jak Ona, młoda i sędziwa, Która tak często zmieniała lica, Lecz piękności nigdy nie utraciła, Choć już niejeden Ją bił i poniżał? Któż tyle razy płakał po synach, Którzy z próżności i niechlubnych przywar Sprawili, że śmiercią była spowita? Której to jeszcze Najświętsza Maryja Przyszła z pomocą w najcięższych godzinach Gdy na oczach wszystkich Ją powódź topiła? Czy jakaś może być tak nieszczęśliwa Jak Ona, której ciągle ubywa? Wciąż jednak uśmiech twarz Jej obmywa, Bo przez lata już się nauczyła... Bo przez lata już się nauczyła, Że po zimie sasanka rozkwita, Znów przebaczy temu, kto ją poniżał I znowu zapłacze, gdy kraj będzie krzyczał: Niech żyje, niech żyje Rzeczpospolita!
Mariusz_Sukmanowski Opublikowano 19 Lipca 2012 Zgłoś Opublikowano 19 Lipca 2012 "Niech żyje"! ,a wiersz niech przebrzmi czym prędzej.
Sylwester_Lasota Opublikowano 20 Lipca 2012 Zgłoś Opublikowano 20 Lipca 2012 ciężki temat, niestety, warsztatowo nie udźwignięty, chociaż są ciekawe fragmenty. pozdrawiam i do poczytania :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się