ułamek sekundy

[Janusz_Ork]

nie wiem dlaczego ciągle ten sam sen:

obce ciało wwierca się w skórę
która stawia tylko mały opór
pęka jak napięta membrana
po drodze rozbija komórki
wysysa każdą myśl
każde wspomnienie
zabiera mowę i słuch
zostawia zimno i ciemność
nieomylnie po wytyczonym torze
rwie ze światem wszystkie połączenia
ciągnąc za sobą czerwony ogon
jak kometa z apokalipsy świętego jana
brnie dalej by znowu natrafić na skórę
która pęka już bez czucia
jak powierzchnia wody
pod naporem kamienia
a ono znika gdzieś w ścianie

cisza
purpurową stróżką płynie po twarzy

osiemdziesiąt dwa słowa
aby opisać ułamek sekundy

[M._Krzywak]

Puenta jest wyśmienita, widoczny też jest dynamizm prowadzący do niej. Sam opis, a przynajmniej obraz "obcego ciała" wg mnie troszeczkę zawodzi - tym niemniej jest co poczytac.

Pozdrawiam.

[krzywy olek]

puenta zaskakuje w toku narracji, ale nie wyrzuca poza swoją burtę; częstotliwość i pasmo, na które wskazuje autor, są zakłócane, a mimo to nie zacierają rtęci pisma;
pozdr

[Sylwester_Lasota]

dobre toto jest. jeśli to autentyczny sen, to nie zazdroszczę.
sam opis zjawiska śnienia doskonały :)
miałem kiedyś taki sen: uciekałem przez las, przez łąki, przez bagna, nogi grzęzły w błotnistym podłożu, a mięśnie, jak to często bywa w snach, odmawiały mi posłuszeństwa. strasznie się bałem, gonił mnie ogromny, hałaśliwy czołg. wydawało mi się, że moja ucieczka przeciąga się w nieskończoność. gdy wpadłem na tyle głęboko w grzęzawisko, że nie mogłem się już ruszyć, a czołg zbliżył się do mnie na tyle, że pewny byłem swojej zguby... obudziłem się zlany potem. za oknem przejeżdżał ciągnik rolniczy. wszystko mogło więc trwać zaledwie kilka sekund.
pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

[Baba_Izba]

Ciekawy wiersz, choć opis snu ciut długi.
Sen - mara. Świetna puenta.
Z pozdrowieniami
- baba

[Janusz_Ork]

Dziękuję Michale za odwiedziny i podzielenie się refleksją, szczególnie, że mnie tu bardzo długo nie było. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Olku, dzięki za wpis pod wierszem i czytanie. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Sylwestrze, widzę, że wielu ludzi ma koszmarne sny. Dziękuję za opis własnego i podzielenie się refleksją. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Babo, cieszę się, że odwiedziłaś moją stronę. Opis (próbowałem jak najkrócej i konkretnie) jest ułamkiem sekundy, jaki potrzebuje kula pistoletowa, aby przelecieć przez głowę. Dzięki za czytanie. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Lilka_Laszczyk]

Opis bardzo plastyczny. Senny koszar. A jeżeli jeszcze cykliczny ( jak zaznaczasz w pierwszym wersie), to pewnie Freud miałby na ten temat dużo do powiedzenia. Mnie najbardziej poetyckie wydają się słowa...skórę która pęka już bez czucia jak powierzchnia wody pod naporem kamienia, a ono znika gdzies w ścianie...
Pozdrawiam serdecznie
Lilka

[Anna_Myszkin]

Hmm, ciekawy zapis snu o nagłej śmierci - dla mnie i wielu innych, którzy dotknęli poprzez bliskich procesu powolnego umierania, całkiem pociągająca wizja, pod warunkiem, że można mieć wpływ na wybór chwili.
Też bym troszkę przycięła, o jakieś dwadzieścia słów ;) ale ogólne wrażenie - OK, o ile mogę się tak wyrazić o obrazie przeżywania we śnie własnej śmierci przez peela.
Pozdrawiam :)

[Oxyvia]

Wiersz jest opisem strzału, przejściem kuli przez głowę człowieka (Peela?). Jest to powracająca uporczywie myśl (w snach i może nei tylko?). Odczytuję więc jako myśl samobójczą, bo nie ma w wierszu powodu, aby odczytać go jako myśl o zabójstwie albo wspomnienie o cudzej śmierci. Bardzo sugestywny opis, aż się wzdrygnęłam.

Jedna uwaga językowa:

"obce ciało wwierca się w skórę
która stawia tylko mały opór
pęka jak napięta membrana
po drodze rozbija komórki"

- ostatni z cytowanych wersów następuje bezpośrednio po wersie dotyczącym skóry, więc można się spodziewać, że także dotyczy skóry. Tymczasem z dalszej treści wiersza wynika, że ten wers dotyczy obcego ciała. Jest to błąd stylistyczny.

Cieszę się, że znów Cię tu czytam, Janusz, bo już się martwiłam, co też się z Tobą dzieje. Fajnie, że jesteś.

[Janusz_Ork]

Lilko, dziękuję za czytanie i opinię o wierszu i odbiorze. Serdecznie pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Anno za wizytę u mnie i słowa pod wierszem.
Serdecznie pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Oxyvio, dziękuję za uwagi i refleksje na temat odbioru wiersza. Co do stylistyki, to masz rację. Tak to jest, jak się nie używa interpunkcji. Opisu lotu kuli nie rozbijałem na zwrotki, bo chciałem aby pozostał w jednym kawałku. Cieszę się, że myślałaś o moim zniknięciu z forum, ale z tego co piszę możesz wywnioskować powód. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Nata_Kruk]

Liczyłam słowa, bardzo podoba mi się puenta, sam opis snu także.
Kilka drobiazgów.. dosłownie.. ucięłabym i.. miałabym w zakończeniu o te kilka słów mniej.
Nie napiszę, które, bo i tak spodobało mi się.
Pozdrawiam serdecznie... :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Właśnie dlatego tak się martwiłam o Ciebie. Nie bez powodu, Janusz.
Pamiętaj, że depresja - bez względu na to, z jakiej przyczyny powstała - to tylko zła chemia mózgu, nagromadzone w nim toksyny. W końcu mózg się tego pozbędzie. Trzeba przeczekać. Czasami potrzebne jest chemiczne wspomożenie, ale tylko pod opieką lekarza.
Pozdrawiam serdecznie.

[Janusz_Ork]

Cześć Nato, bardzo dziękuję za czytanie i cieszy mnie, że wiersz, mimo zbyt wielu słów, podoba się. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Oxyvio, dzięki za miłe słowa. Czasem człowiek jest w "dołku" dłużej niż inni, czasem w głębszym niż inni. Ale i ja wierzę, że się z tego wykaraskam. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Oxyvia]

Niż jacy "inni", Janusz? Ja byłam w dołku pzez niemal 20 lat! Ale wygrzebałam się ostatecznie. I pewnie już na stałe. :-)
Życzę i Tobie zwycięstwa nad sobą.