Pamiętaj

[Krzysztof_Kurc]

matka wie wszystko
z obowiązku
nawet śpiąc skleja brzegi pierogów

ojciec jest głuchy
z przyzwyczajenia
złodziej zdarzeń usiadł mu na głowie

jestem ich dzieckiem
z dobrych czasów
mam dla ciebie duże zapasy miłości

[maria_bard]

Oj, oj! ;-)))

podyskutuje się rodzicielsko!

ostatnia strofa - prawda niezbywalna. biorą, co się da, ale potem oddają. prawie wszyscy ;-). Elka.

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krzysiu cała prawda ,zawarta w kilku wersach, dzisiaj rodzice mogą popłakać nad dolą i nie dolą swoich dzieci!
wIEM, MOŻE NAZBYT WIEM ,,,TAKIE CZSY!
pRZEPRASAM , ALE KOM MI SZALEJE , ZGŁUPIAŁ OD TROSK JAK I JA!
POZDARWIAM!
+
Ja po krokach poznaje , ktory z moich synów wraca do domu, a (schodów pięć)!

[Leszek_Nord]

prosto i pięknie!

[dawniejbezet]

świetnie!
mocno i z dystansem, z miłością (jednak).
pozdrawiam

[mefisto35]

Ja tekst już wcześniej czytałem i jak napisałem tak i teraz świetny wiersz:-)

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(Od)dawanie daje przyjemność. :)

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krzysiu cała prawda ,zawarta w kilku wersach, dzisiaj rodzice mogą popłakać nad dolą i nie dolą swoich dzieci!
wIEM, MOŻE NAZBYT WIEM ,,,TAKIE CZSY!
pRZEPRASAM , ALE KOM MI SZALEJE , ZGŁUPIAŁ OD TROSK JAK I JA!
POZDARWIAM!
+
Ja po krokach poznaje , ktory z moich synów wraca do domu, a (schodów pięć)!

Dom, dobrze kiedy jest ciepły.
Pozdrawiam Krzysiek

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bez zbędnych komplikacji, taki temat.
Pozdrawiam Krzysiek

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę że tematy wymuszają sposób podania ich podania.
Dziekuję.
Krzysiek

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeszcze raz dzięki, miło że wróciłeś do tego tekstu.
Krzysiek

[andrzej_barycz]

Trochę mnie razi, aż tak bezpośrednia deklaratywność ostatniej strofy. Brak w niej finezyjnego skrótu dwóch pierwszych, prywatnej, dyskretnej prawdy codzienności.
Mimo wszystko - dobre.

[dawniejbezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czy to apel do finezyjnego przewracania miłości? (na plecy?!)
fakt, że "zapasy" można łatwo przekojarzyć na "zaspy", ale czasem warto mówić "po ludzku" (poezja to nic innego, jak przestrzeń między nami, oby nie pusta i głucha).
Pozdrawiam obu Panów.

[andrzej_barycz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czy to apel do finezyjnego przewracania miłości? (na plecy?!)
fakt, że "zapasy" można łatwo przekojarzyć na "zaspy", ale czasem warto mówić "po ludzku" (poezja to nic innego, jak przestrzeń między nami, oby nie pusta i głucha).
Pozdrawiam obu Panów.

Nie mam bladego pojęcia skąd to posądzenie o wywrotową agitację :)
Napisałem "po ludzku" o co mi chodzi. Dwie pierwsze strofy, to "napar" z codzienności małego, prywatnego świata, subtelny, nienatarczywy rysunek postaci i uczuć z niej wytrącony. Puenta jest zbyt głośna, wyręczająca w mówieniu o miłości pierogi i przyzwyczajenia. Doświadczenie mi podpowiada, że miłość (wykluczając przejściowy czas odurzającego zamotylenia) jest małomówna :)

[dawniejbezet]

Sorry, nie o to szło; żart słowny i poniosło w boczną...
Doświadczenie? Polemizowałbym, jak mówi pan Hvranek, po czesku: łaska i miłość to siostry dwie, a kiedy milczą - nie bywa źle, gdy jednak w ciszę ktoś je zamienia... rosną rogi jelenia.
(cytat z pamięci; mądrości ludowe trudno już zapamiętać, za dużo doświadczeń w głowie).
Pozdrawiam

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może i tak, jest to jednak swego rodzaju deklaracja wymagająca dużo szczerości. Wydawało mi się że prostota wypowiedzi jest tu na miejscu.
Pozdrawiam Krzysiek

[jacekdudek]

"matka wie wszystko - ojciec jest głuchy", skądś znam ten klasyczny styl (wewnętrznych)zapasów, jak dla mnie wierszowy zapas do wyczerpania, ale Jej trzeba się trzymać, mocno, a złodziejowi nie dać się orżnąc, z dumą próbować powiedzieć: nie jestem jak moj "stary"...podoba się, pozdrawiam

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasem chciłbym być jak mój "stary", ale tylko czasem.
Zapasów trzeba używać z czuciem. :)
Pozdrawiam Jacku.
Krzysiek