ISIA (sanitariuszka)

[Ewa_Krzywka]

w powstańczej zawierusze
kulą raniony
padł zemdlony człowiek
z wrażliwą duszą

uleciały skowronki
spłoszone trzaskiem
rwąc nić marzeń

uciekało życie
nie mogąc złapać oddechu

na noszach niosła go
sanitariuszka Isia
piękna młoda
przestraszona

bez pośpiechu
spokojnie
zawiało ciszą

skonał w jej ramionach
został na kamieniu
napis Kamil poeta
resztę wzięła ziemia

spotkali się po latach
pokryci głazami

mam ją w swych genach
jego w tomiku z wierszami





(mojej mamie - "ISIA", AK, Grupa Północ, batalion Dzik)








Copyright by Ewa Krzywka

[Mirosław_Niewierszyn]

Ewo, bardzo ciekawy temat, jednak na początku trochę dużo inwersji i to "swych genach" na końcu, psuje trochę czytanie. Myślę, że warto jeszcze nad nim popracować.
Pozdrawiam serdecznie.

[tomek87]

Najbardziej podoba mi się początek i koniec, środek jakoś tak średnio, mniej; zdaje mi się że się niepotrzebnie aż tak mocno rozwleka, ale ogółem mi się podoba, szczególnie temat - dziś refleksje na kanwie historycznych zdarzeń to w poezji rzadkość, a przecież dla Polaka lub Polki przeszłość jest skarbnicą inspirujących tematów. Pozdrawiam.

[Mirosław_Niewierszyn]

Niestety, dzisiaj historia nie jest na topie, nawet wprost przeciwnie, jest programowo spychana na margines.

[Piotr_Płoszaj]

Osoba wypowiadająca się w tekście powinna się wstydzić, że w tak gniotowaty i nieudolny sposób wyraża się - do swojej mamy. Słabiutko.
Pozdrawiam,
Piotr

[henryk_bukowski]

...Heńkowi bardzo się podoba!!!...coraz mniej takich wierszy...niech będzie "kamieniem dorzuconym na szaniec"-pozdr.Henio:)

[mefisto35]

To zemdlał z wrażliwości czy od kuli bo bezsensem zawiewa. Oczywistość też wrażliwa dusza. Mniemam że to o Baczyńskim więc dwa bezsensy wynikły wrażliwa dusza i to zemdlenie od kuli czy z wrażliwości. Pierwsza strofa do wymiany.

[WiJa]

W pierwszym odruchu usunąłbym np. wers czwarty (że przedobrzony), ale reflektuję się, bo przecież cały wiersz jest pisany sercem i duszą i ma swoje odczucie i uzasadnienie. I nie kalkulacja, a relacja w tym wierszu jest najważniejsza; po prostu ludzkie podejście do człowieka, do tematu, do sytuacji. No i wiersz z wersu na wers otwiera się, przekonuje do siebie. Pozdrawiam

[Stary_Kredens]

W powstaniu kulą raniony
padł poeta
Uleciały spłoszone trzaskiem
skowronki marzeń

sanitariuszka Isia młoda piękna
przestraszona
w ramionach niosła ostatnie
tchnienie

skonał

spotkali się pokryci głazami
historii

ona dała mi życie
on tomik wierszy

Twój wiersz wzruszający , pozwoliłam sobie na moją wersję. Myślę , że imię poety w nim jest , bo skojarzenie jest oczywiste

Pozdrawiam Kredens

[Pomyłek_Stokrotny]

Dla mnie dobry wiersz. ze względu na manierę forum odchudziłbym czterowersowe zwrotki.
Dla Czytelnika nie piszącego całkowicie OK.
"Ta" ośmieszana polskość rzeczywiście trwa w genach.
Pozdrawiam Autorkę.

[Alina_Służewska]

Alce też się podoba... :)

słusznie - mało piszę się o trudnych
poważnych ale jakże istotnych
i myślę wciąż żywych sprawach:)

pozdrawiam:)

[Ewa_Krzywka]

Bardzo dziękuję Państwu za przeczytanie mojego wiersza i komentarze.
Pozdrawiam ;)