Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 59
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

No proszę... Kiedy Tylko Anna Para się pojawia obok tytułu wiem, że mogę liczyć na porządny wiersz. I teraz też się nie rozczarowałem. Tematyka bliska mnie dlatego czytało mi się raźniej nieco jakby słysząc swoje myśli. Choć ja to się zasłuchałem, a nawet głupio wpatrywałem... Ale to takie moje własne. Jakbyś kiedyś nie miało komu... To pisz choćby mnie.;)
Brawo Aniu! Pozdrawiam!

Opublikowano

ależ to piękne! jak "oczy tej malej", przepiękne...

pozdrawiam cieplo
vica

p.s. ciekawa jestem czy jak będzie ponad 30 plusów to tytul będzie np.: mienil sie kolorami tęczy?:)
ja daję 22-ego jeszcze tylko 8:)

Opublikowano

pięknie już masz plusa ale pogrymaszę

wiem że jestem okropny ale czwarta strofa słabsza
zadurzyłam się, maleńka, w pewnym draniu,
gdy przejrzałam to mnie wtedy wzięła złość,
zależało mu na trwaniu w niebywaniu,
pogoniłam bo go w końcu miałam dość

aż się chce pisać:

pochłonęła mnie maleńka gra wyrazów
które dźwięczą jak piosenka w jeden ton
zapamiętaj w życiu nie ma nic od razu
miej w nadzieję że do ciebie przjdzie On

pozdrawiam Jacek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
    • Słowa   nie znikamy, jesteśmy rozpuszczane  przez nasze TO czym jesteśmy niezmiernie przybywamy wodą przypływu  do nowych świeżych jeszcze dusz to nic że to koncepty, struktury  dobry schowek na znaczenie  take stado maleńkich dusz     Pozdrawiam
    • @Piotr Samborski    Podoba mi się. Zdecydowanie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Ale mam dwie uwagi. Jedną techniczną, pytającą o konieczność długiego odstępu przed "W domu". Drugą zawierającą propozycję. W ostatnim zdaniu zmień dwa ostatnie przecinki na kropki. Z pewnością będzie dla Ciebie jasnym, w jakim celu.     Pozdrawiam serdecznie. Miłej Niedzieli. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...