Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"ba-ła-mu-ci zło-tym o-kiem
la-wi-ru-je na-pu-szo-ny
w cie-płej gle-bie
wy-kieł-kuj-e
roz-kwie-ci się słońc mi-lio-nem"


Rytm jak nie wiem a potem siada. Czyżby niechcący? Wart dopracowania.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki, szczerze mówiąc, to wydawalo mi się interesujące takie nagłe zastopowanie tempa (zakończenie wirowania), jednak po Twojej uwadze i ponownym przemysleniu, doszłam do wniosku, że to zbyt krótki tekst, na to, by zastosować zmianę rytmu.
Poprawiłam, jestem przekonana, że tak jest lepiej, dziękuję, pozostaję wdzięczna, pozdrawiam
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tak Magdusiu, wiatr daje poczucie wolnosci!
Powiewa i rozsiewa! Ten mniszek jest bardzo plenny! Gdzie się ruszysz - on: na trawnikach, w parkach, na łąkach, przy drodze,
prawie wszędzie! Lubię patrzeć na mlecze! Chyba każde dziecko miało kiedys wianek z mleczy na głowie. A mama mówiła: nie dotykaj
rękami oczu (białe 'mleczko')!
Serdeczne heeej!
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki, szczerze mówiąc, to wydawalo mi się interesujące takie nagłe zastopowanie tempa (zakończenie wirowania), jednak po Twojej uwadze i ponownym przemysleniu, doszłam do wniosku, że to zbyt krótki tekst, na to, by zastosować zmianę rytmu.
Poprawiłam, jestem przekonana, że tak jest lepiej, dziękuję, pozostaję wdzięczna, pozdrawiam
- baba
Ja osobiście teraz czuję się czytając jak ten wiatr. Dziękuję :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Poprawiłam, jestem przekonana, że tak jest lepiej, dziękuję, pozostaję wdzięczna, pozdrawiam
- baba
Ja osobiście teraz czuję się czytając jak ten wiatr. Dziękuję :)
Dziękuję, to Twoja zasługa; dobra rada! O to chodziło? Też to czuję!
Heej! :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Myslę, że będzie Ci ładnie z tym astrowatym kwiatkiem, który jak mu się dokładnie przyjrzeć, jest miniaturą astrów tych jesiennych.
Dziękuję serdecznie, pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Annie dzięki za korektę. I rzeczywiście niereżimowo się tu wepchnąłem z moim cokołem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        za karę oddam Limerykowi co limerykowskie w innej odsłonie
    • @Redlock   Twój tekst zaskakuje odwagą łączenia rejestrów - baśniowa Królowa Śniegu i Disney sąsiadują tu z metaforą restauracji i klienteli, co obnaża transakcyjność opisywanej relacji. Najmocniejszy jest obraz kucharki, która traci sens bez gościa - to bardzo trafne na bycie kimś użytecznym, ale niewidzianym. Podobają mi się też emocje - od bierności ("nie byłam na nie") do aktywnego gestu zamknięcia restauracji na końcu - to nie tylko żal, ale i emancypacja. Świeże, szczere, z ciekawym słownikiem obrazów. Podoba mi się. :) 
    • @Charismafilos od stania w miejscu nie jeden już zginął  :)  Masz literówkę - wytrwale.  A to nie limeryk :) 
    • @Migrena   Przypomina mi to klasyczną nowelę z zaskakującym zwrotem akcji (morderstwo, które okazuje się sfingowane, ekshumacja zamiast zabójstwa) - to chwyt rodem z czarnego kryminału, ale podany w tonie kpiarskim, niemal kabaretowym. Zakończenie - "bogatszy o wrażenia, które przecież dla każdego człowieka są najbardziej wartościową kolekcją życia" - to gorzko-ironiczna puenta, która podsumowuje całość - nikt tu nie wygrywa, każdy traci coś ważnego, a jedyną "nagrodą" jest absurdalne doświadczenie. Całość czyta się jak literacka karykatura tabloidowej sensacji. :)
    • @Mel666   Rozumiem - to bardzo trafna metafora - akwarela jako "obraz śmierci", która nie krzyczy, tylko powoli się rozlewa, aż w pewnym momencie okazuje się ostatecznym kształtem. Świetnie to wybrzmiewa w wierszu, nawet nie wiedząc o tym zamyśle, czułam ten niepokój pod spodem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...