Wyrażanie niewyrażalnego
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 35
Czasem patrzę
na ekran
i słyszę
że droga do nawrócenia jest trudnawiem coś o tym
bywałem swego czasu w knajpie
i z dna szklanki
wyrastałem
na porządnego człowiekaz moich dni
wróżyłem koniec
jak nieraz nagłe załamanie pogodyprosiłem o więcej radości
gdy nie było słońcai żyło mi się dobrze
dopóki nie przyszła burza
i nie wyrwała mnie
z mojej glebyteraz tułam się bez celu
w ciemności
w której każdego dnia
mam coś do zrobieniai gdzie zegar tyka
a ja nie mam nic na swoją obronę.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 46 odpowiedzi
- 1 046 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 896 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 827 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 768 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 672 wyświetleń
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez marekg · Opublikowano
a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem -
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
@Berenika97 Bardzo dziękuję!!! Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu. Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz. Pozdrawiam -
Przez Lapislazuli · Opublikowano
Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet -
Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano
"Zacisze ciszy" Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii. Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada. Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując. Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru. Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni. Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze. Leszek Piotr Laskowski. -
Przez Marek.zak1 · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Zgadza się, ale klimat podobny:).
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się