w hospicjum

[Alina_Służewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a dla mnie wiersz jest świetnie napisany

pokazuje jacy jesteśmy -
drobiazgowi nieczuli egoistyczni

nie wzrusza nas nic
nawet śmierć człowieka obok
którego jesteśmy

blisko

pozdrawiam:)

[Mirosław_Niewierszyn]

Niestety, z mojego punktu widzenia, w pewnych okolicznościach, tak to wygląda jak napisałaś. Ale myślę też, że mają racje ci, który piszą, że powinno się pokazywać te dobre strony. Tak jak np. w opowiadaniu, do którego link przysłał Maciej Tali.
W tym wierszu też powinno się czegoś podobnego dać doszukać, jednak jak się okazuje, nie jest to takie oczywiste.

[Alina_Służewska]

dla mnie oczywiste
to czego niby brakuje jest
w trzech ostatnich wersach:)

[hubertk]

nie zdziwiłoby mnie- nawet, gdyby ten jogurt, należał do umierającego- bywało i tak, i wcale się temu nie dziwię.

[hubertk]

obok umiera człowiek
bliski
obcy
człowiek
ciężko dyszy
może to wszystko
już koniec


a ja
jem jogurt

malinowy

proszę nie siedzieć na łóżku

tęga kobieta w białym fartuchu
gromi mnie wzrokiem


może już za chwilę spotka- zrezygnował bym z tego- zdecowanie; za bardzo zakłóca relatywność tekstu.

[Mirosław_Niewierszyn]

Tak, mnie też to miejsce uwiera, ale nie wiem jak dobrze wyrazić, to co tutaj powinno się znaleźć, czyli refleksję nad jednym z, a może najważniejszym, wydarzeniem w ludzkim życiu, po której następuje zderzenie z brutalną rzeczywistością, własną i zewnętrzną.
Dziękuję za uwagę i pozdrawiam.

[Mirosław_Niewierszyn]

A jeśli tylko usunę "spotka"? Jak myślisz?

[hubertk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

lepiej zostaw- jak jest. źle- nie jest. na siłę nie zmieniaj.

[Mirosław_Niewierszyn]

Dzięki.