Północ

[Anna_Para]

godzina duchów godzi żywych i umarłych.
spotykają się
w półmroku półprzymkniętych dłoni.

łódki obłych kształtów
wołają na przemian o wieczne odpoczywanie
i wieczną pamięć.

nie ma.

jest za to wieczny trud i wieczna niewiedza.
trud tworzenia i lekkość trwonienia.

profanum.

perły Herberta przed wieprze
stoją mi ością w gardle pióra.

12/13 04. 2012.

[mefisto35]

W tym pierwszym wersie duchy a zaraz umarli a to jedno i to samo. Północ to taka magiczna chwila
gdy jeden dzeń następuje a drugi znika.
Cisza i spokój i dobry wiersz. Tylko tych umarłych na cmentarzu bym zostawił;-)

[Anna_Para]

To nie wiem: dobry czy niedobry?

:(

Dzięki, Mefisto.

Para:)

[mefisto35]

magiczna godzina godzi duchy i żywych

To tylko moje nędzne zdanie. Dobry tekst:-)

[Anna_Para]

Teraz wiem:)

Dzięki, Para:)

[Filip_Nowak]

godzina duchów godzi żywych i umarłych.
Dnia: 2012-04-13 00:30:20 napisał(a): Anna Para

Wątpliwe czy godzi.
Może lepiej:
"w godzinie duchów żywi i umarli
spotykają się"

[Kraft_]

w półmroku półprzymkniętych
dłoni godzina duchów
woła na przemian
by wiecznie pamiętać

;)))
piekny wiersz Aniu :))))))))))

[Magda_Tara]

a jak jakaś głupia - spałam ;(((((((
a wiersz - cacko! plus oczywiście.
buziaki i do niebawem!
:))))))))

[innocenty_prędki]

nie wiem co powiedzieć

składam dłoń w łódkę

...stoją mi ością w gardle pióra.

może jutro

[Anna_Para]

Filipie,

witam w moich wierszach:)

Chyba bardziej zależy mi na brzmieniu i sarkazmie "godzina godzi" niż na realistycznej prawdzie.
W poezji trzeba uważać na pułapki. Mogę śmiało powiedzieć: "a mam Cię"... bo w jedną z nich dałeś się złapać:)

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Krafcie:

miło mi, że czasem piszesz jednak komentarze. Dzięki, wdzięcznie się kłAniam:)

Para:)

[Anna_Para]

Taruniu,

"niech ryczy z bólu ranny łoś", czy jakoś tak... no cóż mam Ci powiedzieć. Kazałaś mi czytać o duchach, to się nie dziw:))))))))))))

Cieplutko, Taruniu,

Para:)

[Anna_Para]

Niewiniątku,

jeśli nie wiesz, co powiedzieć, nie mów. Poczekam:)

I tak czy siak - cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[cezary_dacyszyn]

jaka świeżynka ! ... świetny szkic i rewelacyjna puenta :-) Dosadna , aż boli ;-) A " w półmroku półprzymkniętych dłoni " metafizyczne i takie Parapsychologiczne ... Serdecznie :-)

[Pan_Biały]

jest za to wieczny trud i wieczna niewiedza.
trud tworzenia i lekkość trwonienia.
trudno się z tym nie zgodzić
podobnie jak z całym wierszem
pozdrawiam
r

[Anna_Para]

Cezarku,

dziękuję pięknie, i nie będę kryć, że bardzo mi bardzo:)

Para:)

[Anna_Para]

Rafale,

dziękuję, Panie Biały:)

Cieplutko,

Para:)

[Bajadera]

jeśli godzina duchów jest tu symboliczna- to do przyjęcia
godzenie odbieram jako załatwianie interesów przez każdą ze stron.
poza tym klimatycznie.
pozdr.

[Mariusz_Olkiewicz]

nie wiem czy ładny czy brzydki
Ty wiesz
starałem się zrozumieć

Requiem dla zmarłych
powiedz czy rozumiem
tylko tyle

[Filip_Nowak]

godzina duchów godzi żywych i umarłych.
Dnia: 2012-04-13 00:30:20 napisał(a): Anna Para

Wątpliwe czy godzi. Może lepiej: "w godzinie duchów żywi i umarli
spotykają się" Dnia: 2012-04-13 09:55:33 napisał(a): Filip Nowak

Chyba bardziej zależy mi na brzmieniu i sarkazmie "godzina godzi" niż na realistycznej prawdzie. W poezji trzeba uważać na pułapki. Mogę śmiało powiedzieć: "a mam Cię"... bo w jedną z nich dałeś się złapać:) Cieplutko, Para:) Dnia: 2012-04-13 14:43:06 napisał(a): Anna Para

Z poetyckiego punktu widzenia w swoim wierszu poetka Anna Para zastawiła dwie pułapki, na które należy uważać.
Jedną pół-łapką zapisała poetka pierwszy wers, drugą pół-łapką nadała tytuł.
Określenie "godzina godzi" jest pomysłowe, ale użyte we frazie "godzina duchów godzi żywych i umarłych" nie ma wydźwięku, w tym poetyckiego. W analizowanej frazie brak oznak wskazanego przez poetkę sarkazmu (gryzącej ironii), w tym pozorowanej wątpliwości i negatywnego ładunku emocjonalnego.
Tytułem wiersza "Północ" określiła poetka godzinę duchów. Tymczasem godzina duchów następuje po północy, często wskazywana jest 3.00 rano.
Pozostałe wersy poetka zapisała wprawną łapką.
Poetka Anna Para
wierszopisaniem się para
twierdzi, że sarkazm ponad realistyczną prawdę
- to jej wierszy miara.