Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Cholera, w świecie dużych pieniędzy i biznesu dzieje się coś niedobrego. Nie żebym był spostrzegawczy od wczoraj. Wyjaśnię może w czym rzecz, otóż mam kumpla, jego ojciec jest poszukiwaczem ropy gdzieś w Bejrucie. Przetargi wygrywa jeden po drugim, nie wnikam w jaki sposób, nie zmienia to faktu, że jest dziany. Pewnego dnia dzwoni do mnie ów kumpel i mówi żebym wpadł w południe do niego, bo chatę sobie postawił i chce mi ją pokazać. Przybyłem, przyznam, z wielką ciekawością oglądałem co też ojczulek mu zafundował. Spoglądałem na ten ogromny dom, dobra przyznam to był pałac. Pytam otumaniony:
- no dobra ile utopiłeś szmalu?
Uśmiechnął się z dozą subtelnej ironii, spojrzał w słońce i ruchem samych warg szacował cały koszt. Odpowiedział z pewnością w głosie:
- cirka ebałt trzy i pół miliona.
Dobra, dobra nie będę ukrywał, że suma wgniotła mnie w twardy grunt, ale nie dlatego, że byłem pod wielkim wrażeniem, nie, nie, nie. Cóż to za problem utopić trzy i pół miliona w jakiś pałacyk? W dodatku pałacyk jak z obrazka, widokówki z Disneylandu, kompletnie nie w moim guście. Zadziwiające i paradoksalne dla mnie jest to, że ludzie zachwycają się potężnymi sumami pieniędzy. Czym coś droższe, tym bardziej podbudowuje to ich mentalnie. A ja wam powiem - gówno prawda ! Też mi frajda chwalić się ile mamony utopione zostało w jakimś marnym przedsięwzięciu. Wręcz odwrotnie, czym taniej skombinuje coś niezwykłego tym lepiej to o mnie świadczy, chociażby to, że niezły jestem kombinator i radzę sobie w życiu, wtedy jest się czym chwalić. A tak, kasa utopiona, wszyscy w okolicy wiedzą i co? Mnie to nie bierze ! Nie sztuką jest mieć kupę forsy i przehulać ją na widzimisie. Sztuką jest nie mieć nawet śmierdzącego grosza i jak to budowniczy mawiają: z gówna fortece ulepić, wtedy w okolicy wiedzieć będą wszyscy. „Mądrej głowie dość dwie słowie”, hej.


cytat "mądrej głowie dość dwie słowie" pochodzi z książki pt. "Hotel Palace" Rolanda Topora :)

Opublikowano

Do tempa zarzutów nie mam, raczej sporo podziwu :) niemniej podzielam zdanie kolegów - skromnie tym razem... cenię ciągłość Twoich bohaterów - zazwyczaj są czymś podenerwowani, podoba mi się, że nie denerwują się na modłę adasia miauczyńskiego. Bo chyba nietrudno popaść w taką manierę.

Niezmiennie czołem :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Trochę jak o tym kocie od Szymborskiej
    • @Berenika97 Tak. To tak jak grasz w szachy i wiesz, że widzisz i rozumiesz jedynie część, pojedynczą warstwę trójwymiarowego obrazu. Ale masz też przeczucie, że na innym poziomie ziarnistości i zoomie, do którego nie masz dostępuu - ten sam obraz wygląda inaczej. I do tego dostajesz jeszcze przeczucie... Że to wszystko rozrasta się rizomatycznie w różne ścieżki. A gdy tak jest w wierszu... To okazuje się, że przy każdym nowym czytaniu zaczynasz odkrywać w sobie tę pustkę, którą wiersz zaczyna wypełniać zawsze jednak, z definicji pozostawiając brak, który nadal będzie pytał. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć...
    • jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić zacznij natychmiast jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie prześlij ją dalej jeśli zakopiesz to głęboko i przyklepiesz nic nie urośnie   znaki i gesty wschodzące przypływy senne w pęku klucz przywieszony jako ten nie wiadomy czy jest od czegoś być może od złotej komnaty   słucham jak do mnie mówisz moje ciało słucha staje się wielkim uchem które odczuwa jak dotykasz brzmieniem wtulony bezpieczny   i rozciągam ten sen po noc piję z nim kawę czarne pokruszone ziarna zalewam wrzątkiem   i na powrót w tym pęku noszę cię przy sobie   jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić bądź w tym mocniej jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie zajmij się nią lepiej jeśli zakopiesz głęboko i przyklepiesz czy wybaczysz sobie
    • Bezruch. Kto wie czy to dobre, czy złe? Jeśli przejściowe to oczyszczające, to nawet wymagane, ale na dłużej... kto wie? Każdy przypadek zapewne jest inny.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pełni jesteśmy monologów, to leży w naturze człowieka, tak samo jak dualizm, który często wyciszamy czyjąś obecnością. Interesujący wiersz.   Pozdrawiam:)
    • @APM kiedyś bawiłem się plamami tuszu na kartce , fajna zabawa
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...