Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

stawy szemrają błękitem nieba
z żabim śmiechem
pomruczą zgadywanki
w aurze świtania

naraz się wierzby
witają z ptasim trelem
zanosząc od radosnych łez
zielenią liście

w stokrotnym mruganiu
zalotki łąk
pięciolistki w zadumie
złotych kłosów
wzywają kastaniety

i tylko słońce
w wolności
budzących się zadziwień
położony znak na piersi
obejmuje ciepło

gdy wciąż
uwięziony rzemieniem

Opublikowano

Miła apoteoza... i dobrze już wiesz czemu... plusłem w ten staw.

Z uwag mam jedną, odpowiadająca mojej wiedzy i zrozumieniu podstawy, jaką obrałaś komponując wiersz o tym, co po szóstym dniu, a właściwie w siódmym jego tysiącleciu będzie. Otóż:

Żyję z przekonaniem, że rzemieniem uwiązanego nie będzie... - żadnego stworzenia. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Marku,  Muzyka, to jeden z przejawów ludzkiego geniuszu. To prawdopodobnie jedyny w pełni uniwersalny język ludzkości, a to, że zaledwie kilka dźwięków, bo dokładnie osiem plus znaki przykluczowe - potrafi połączyć artystów z całego świata, jest fascynujące.  Ludzie na całej ziemi, którzy czytają nuty, potrafią zagrać i zaśpiewać, to, co napisano przed wiekami i wciąż układać nowe. Podobnie jak ze słów - wiersze :) Dziękuję i pozdrawiam serdecznie.   @wiedźmaTen wiersz zawiera w sobie treść na powieść. W ośmiu wersach kilkuletnią znajomość. Nie chcę i nie mogę się rozpisywać, bo nie wiem czy ten, o którym pisałam, żyłby sobie tego. Trafiłaś komentarzem w serce - serca. Dziękuję.
    • @Alicja_Wysocka Alicjo każdy czyta sobą. Poruszyło mnie to, iż  moje odczytanie jest trafione.   Przyznaję, ze skruchą - czytałam kilka razy:)) było warto dla tak cudownego komentarza. Dziękuję za komplement- jest mi ogromnie miło. Odwzajemniam pozdrowienia :))  
    • @Leszek Piotr Laskowski Sztuka życia to pozostawanie w zgodzie z pięknem i rozumem oraz pielęgnowanie dziecięcej choć już nie dziecinnej...  naiwności. Pięknie to skomentowała @wiedźma  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        W praktyce, możemy przeżywać nasze dzieciństwo wielokrotnie: jako dzieci, jako rodzice i jako dziadkowie. To dobra droga pełnego miłości i wzruszenia życia.
    • @wiedźma Masz niezwykłą, wręcz magiczną intuicję... Twoje słowa poruszyły we mnie strunę, która milczała od lat. Ten wiersz nosi w sobie bardzo realną, dawną historię i dokładnie takie, bolesne pragnienie zmiany, o jakim napisałaś. Dziękuję Ci z całego serca za tak uważne, głębokie odczytanie tego, co autor próbował ukryć między wersami. Przepiękny komentarz. Pozdrawiam Cię najcieplej. :)       
    • @Jacek_Suchowicz Piękny rytm pięknych słów o najpiękniejszym temacie życia. Poetycki majstersztyk i manifest dobrego życia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...